อยากฝากฟ้า ฝากดิน ฝากต้นไม้ ให้รู้ไว้ ว่าหัวใจ ของคนเขียน มีแต่รัก ภักดี ไม่มีเปลี่ยน เฝ้าหมุนเวียน เพียรด้วยรัก และคิดถึง มีอยู่บ้าง ห่างไป ด้วยงานหนัก ทำเพื่อรัก เพื่อสุข อย่าหวงหึง มีอยู่บ้าง ห่างไป ใจคนึง ย้งคิดถึง ทุกทุกวัน เฝ้าฝันถึง เสียงออดอ้อน วอนเถิด กลับเถิดนะ พี่นี้จะ ทะนุ ถนอมซึ้ง พี่จูงมือ ถือแขน แสนรำพึง ยังนึกถึง อบอุ่นพี่ ไม่มีจาง อย่าไปเครียด เกลียดน้อง ว่าเหลวไหล ไม่มีใจ ปันอื่น ชายอื่นหวัง รักแต่พี่ หลงแต่พี่ ไม่มีจาง ทุกทุกอย่าง ทำเพื่อรัก และภักดี รักคุณเสมอ จาก ครูอ้อย แซ่เฮ
ดีใจที่น้องอ้อยชอบภาพน่ะค่ะ
ตอนแรกวาดออกมา แม่บอกว่าวาดแม่
กอบอกว่าไม่ใช่ ไม่ใช่ แกก็ไม่เชื่อ
ต้องแก้ไขภาพจนออกมาเหมือนน้องอ้อยจริง ๆ ด้วยค่ะ
เป็นภาพที่น่ารักและกอชอบมาก โดยเฉพาะฉากหลัง
ตอนแรกจะวาดดอกทานตะวันให้
แต่นึกไปยังไงก็เลยกลายเป็นวงกลม
กอจะส่งภาพนี้ให้ครูอ้อยค่ะ
ขอที่อยู่ที่บ้านด้วยน่ะค่ะ
เหงาๆ เครียดๆๆ ก็ดูภาพนี้สิคะ
เครียดเพราะคน บ่นก็ไม่ดี หนีก็ไม่พ้น จนปัญญาหาอุโมงค์หนี
สวัสดีครับพี่อ้อย
แม้อาจไม่ใช่คนที่ดีนัก
ไม่อาจเป็นคนที่มีค่า...สักเท่าไหร่
อาจเป็นเพียงผู้ชายดิน ๆ
ที่มีเพียงแค่หัวใจ...
แต่สัญญานะว่าจะรักเธอตลอดไป
" ไม่เปลี่ยนแปลง"
(ถึงแม้ว่าผ่านมา20กว่าปี...คำว่ารักยังอยู่ในใจกายเสมอมา)
ขอบคุณมากค่ะ น้อง น้องซิลเวีย
ขอบคุณค่ะ พี่กอ สุดสายป่าน
ในประวัติ ครูอ้อย แซ่เฮ ก็มีค่ะ
ว้า กอละฉลาดจริงๆ ลืมไปได้ไง
จะจดให้เลยน่ะค่ะ
กออยากให้เจ้าของภาพได้ชื่นชมภาพตัวเองค่ะ
ได้เห็นภาพที่กอวาดให้แล้วยิ้มบ้างน่ะค่ะ
แล้วจะรีบส่งไปให้น้องอ้อยน่ะค่ะ
ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ