ทุก ๆ ครั้งที่ไปปฏิบัติภาวนากับครูที่วังน้ำเขียว ครูจะเมตตาให้หนูถูพื้นและขัดห้องน้ำทุกครั้ง และช่วงที่มาที่วัดป่าหนองไคร้ หลังจากที่ทุก ๆ คน เสร็จภารกิจ ก็จะเดินทางกลับบ้าน พี่กะปุ๋มและหนู อยู่ดูแลความเรียบร้อยบางส่วน หนูจึงมีโอกาสได้เก็บกวาดและถูพื้น ศาลา 3 ที่หนูและพี่ ๆ จากคำเขื่อนแก้ว พัก ครานี้หนูไม่ได้ทำงานคนเดียว มีน้องเอ๊กช์ มาคอยช่วยอำนวยความสะดวกและช่วยถูอีกคนหนึ่ง
ระหว่างถู หนูลองสอบถามน้องว่า อยู่ที่นี่เป็นไงบ้าง น้องตอบว่า
“ดีครับ กินดีอยู่ดี” “เหรอ” “ถ้าเป็นที่อื่นนี่ ได้กินแต่ฮอล์ลครับ แล้วก็เอาของกินมากินข้างในไม่ได้ด้วยครับ”
น้ำเสียงที่เอ๊กซ์เล่า เป็นความสุข ความเบิกบานที่ได้อยู่ร่วมกับเพื่อน ๆ ที่นี่ ซึ่งแตกต่างจากที่อื่น ๆ ที่เขาเคยได้สัมผัส น้องทำให้หนูนึกถึงคำพูดของพี่ปุ๋มที่ว่า
“เอ๊กซ์เป็นคนหนึ่งที่ชอบทานอาหารฝีมือพี่ เอ๊กซ์บอกว่ามันอร่อย”
คิดแบบนี้ขึ้นมาหนูก็รู้สึกว่ายิ้มได้ เพราะติ๋วเองก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบกับข้าวฝีมือพี่ปุ๋มเช่นกัน
เราสองคนช่วยกันทำงานได้ดี สังเกตจากการทำงานถูพื้นของน้องเอ๊กซ์ เขาทำได้ สะอาดเอี่ยมแบบมืออาชีพทีเดียวค่ะ
การทำความสะอาดพื้นเราจะกวาดก่อนแล้วค่อยถู
ทิ้งให้แห้ง แล้วค่อยกลับมากวาดอีกรอบ เพราะหนูสังเกตว่าการกวาดครั้งแรก จะมีฝุ่นติดอยู่ตามร่องหรือตามซอกต่าง ๆ แต่พอเราใช้ผ้าเปียก เช็ดถูอีกรอบหนึ่ง จะทำให้ฝุ่นนั้น ลอยขึ้นมา จะกวาดทำความสะอาดได้เอี่ยมขึ้น
การได้ร่วมทำความสะอาดกับน้องทำให้หนูรู้ว่า การได้เข้ามารับการบำบัดที่นี่ น้องเอ๊กซ์ รู้สึกสบายใจ และเป็นสุขที่ได้อยู่ที่นี่ ใจหนูก็รู้สึกสบายขึ้น การได้ทำความสะอาดพื้นอย่างตั้งใจเป็นเหมือนกับการขอบคุณสถานที่ ขอบคุณ ผู้ที่เมตตาสร้างสถานที่แห่งนี้ และอนุญาตให้เข้ามาใช้ประโยชน์
พอออกมาด้านนอก หนูเจอพระอาจารย์ต้อ ท่านเดินผ่านมาพอดี ท่านเมตตาสอนหนูว่า
“ดี ๆ ทำไป ทำให้เหมือนเดิมนะ”
เหมือนท่านให้กำลังใจและบอกว่า ให้ตั้งใจทำให้สิ่งดี ๆ ต่อไป
