[url=http://image.ohozaa.com/show.php?id=36d384f317a71529f2fcb0b040772699][img]http://image.ohozaa.com/iz/lesson.jpg[/img][/url]
ข้าพเจ้าจึงรู้ง่ายๆ ด้วยปัญญาอันน้อยนิดว่า
“สติคือฐานที่มั่น (ไม่หวั่น) ในความไม่ดำรงอยู่นั่นเอง”
ธรรมชาติ บอกความเป็นไป ให้บทเรียนแห่งสติกับมนุษย์ตลอดมา และบทเรียนก็ก่อเกิดปัญญา
ขึ้นกับว่า เราจะมองเห็นสิ่งเหล่านั้นหรือไม่ หรือแม้มองเห็น..สิ่งที่เห็น จักบอกสิ่งเดียวกันกับมิติของผู้อื่นหรือไม่
พี่อะเธนาส์
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
ในมิติของกุ้ง ก้าวเริ่มที่พาตัวเองไปในวงแหวนธรรมชาติ นานมากหลายปีจนกุ้งจำไม่ได้ …..กว่าจะรู้ตัวอีกครั้งหนึ่ง กุ้งไม่ได้รับธรรมชาติไว้ในหัวใจ ตรงกันข้าม ธรรมชาติรับกุ้งไว้ในหัวใจธรรมชาติมากกว่า
กุ้งค่อนข้างแน่ใจในความคิดนี้ กุ้งจะรับธรรมชาติไว้ได้อย่างไร ในเมื่อกุ้งเป็นแค่จุลชีวะธรรมชาติเท่านั้นเอง
กุ้งตื่นตะลึง เมื่อตนเองคิดตรรกะ พระธรรมกับ ธรรมชาติ นี้คือเนื้อเดียวกัน
ชีวิตในโลกแห่งใบไม้ ป่าเขา สายลม สายน้ำ แสงแดด คือบทเรียนทีละเล็กทีละน้อย แต่ให้พบทุกวัน สำนึกได้ทุกวัน
ครูคือทรายเม็ดจิ๋วละเอียดในลำธารสายยาวโค้ง บ้างวิ่งบ้างไหลเอื่อย วกไปวนมา ตามภูเขาสีต่างฤดูกาลนอนเรียงสูงต่ำลดหลั่น
ครูคือหยดน้ำค้างเพียงหนึ่งหยดที่ค้างอยู่ใยแมงมุมยามแรกอรุณวันใหม่ ธรรมชาติขัดเกลาและพาความคิดนี้นำมาผนวกกันกับคำสอนของพระธรรม
ทำไมกุ้งตกผลึกความคิดนั้น จุดแรกของกุ้งไม่ได้จากพระธรรม
แต่ธรรมชาติให้ชีวิตซ้ำๆตอกย้ำ ให้เข้าใจได้ว่า พระธรรมมาจากธรรมชาติ ไม่ใช่ธรรมชาติมาจากพระธรรม
การก้าวเดินและอุทิศตน วนๆตามวงแหวนกาลเวลา กุ้งไม่ได้คิดจะเดินออกมา
กุ้งลืมทุกอย่าง การลืมให้ตัวเองอยู่กับธรรมชาติทุกลมหายใจ เป็นการตอบรับรู้แก่ใจว่ากุ้งเป็นผู้น้อยเสมอ
ความแตกต่างบางอย่างคืออะไร บางอย่างที่กุ้งชอบคิดเสมอและเป็นความสุข หากเป็นการตกผลึกมุ่งมั่นแตกต่างจากพระธรรม
กุ้งไม่หวังการไม่เกิดอีก ….แต่กลับมีศรัทธามั่น กุ้งยอมเกิดใหม่ในร่างอะไรก็ได้ แม้เป็นสัตว์เดรัชฉาน ยินยอมกี่ชาติก็ได้
ถ้านั่นจะยังประโยชน์แก่เหล่า ………คน…………ตัว……… ลำต้นหรือวัชพืช
ความไฝ่สำนึกวนเวียนความคิดนี้ เป็นอันรายต่อการนับถือศาสนาพุทธหรือเปล่า กุ้งต้องคิดหาคำตอบแก่ตัวเองแล้วค่ะ
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
การพรรณาชื่นชมธรรมะ…..ธรรมะมุ่งมอบให้ความสุขแก่พี่อะเธนาส์มากๆค่ะ จากตัวอักษรของพี่ บ่งบอกใจของพี่มีธรรมสะอาด เปี่ยมล้นเมตตา ต่อทุกคนในmblog อย่างเท่าเทียม
กุ้งปิติยินดีกับชีวิตของพี่อะเธนาส์ทั้งชีวิตเป็นอย่างยิ่งค่ะ
