• เดือนพฤษภาคม 2500 ผมเข้าเรียนที่โรงเรียนปานะพันธุ์วิทยา ชั้น ม. 6 ข มีมาสเซ่อร์ปิติ โรจน์เสรี (มาสเซ่อร์แป๊ด) เป็นครูประจำชั้น ท่านเป็นฝรั่งเกิดเมืองไทย ทั้งพ่อและแม่เป็นฝรั่ง ท่านเป็นฝรั่งตัวโตเหมือนพ่อ ลงพุงน้อยๆ และมีทรงผมที่น่าทึ่ง คือด้านหน้าหวีให้ชะเง้อขึ้นไป ท่านเป็นคนขี้ร้อน จึงเห็นท่านเหงื่อแตกเต็มหน้าผากอยู่เสมอ ถ้าเหงื่อออกมากท่านก็เอานิ้วรีดสะบัดทิ้งเสียทีหนึ่ง ท่าทางท่านดุ แต่เวลาพวกนักเรียนจอมทโมนไม่อยู่ผมเห็นความใจดีของท่านฉายออกมา
• ทางโรงเรียนถามว่าจะเรียนพิเศษหลังเลิกเรียนไหม เรียนหนึ่งชั่วโมงค่าเรียนเดือนละ 50 บาท ผมสมัครเรียนทันทีด้วยความเจียมตัวว่าเด็กต่างจังหวัดความรู้ไม่แน่นเหมือนเด็กกรุง
• โรงเรียนใช้ตำราภาษาอังกฤษ เช่นตำราพีชคณิต ใช้ของ Hall ปกแข็งสีแดง ตำราอื่นๆ ใช้ของโรงเรียนอัสสัมชัญ สมุดแบบฝึกหัดต้องเขียนวันที่ที่ทำเป็นภาษาอังกฤษตัวเขียนแบบลวดลายโบราณ
• ตอนแรกๆ ผมเรียนภาษาอังกฤษไม่ค่อยทัน เพราะเด็กบ้านนอกเรียนภาษาอังกฤษมาน้อย ผมท่องศัพท์และหัดอ่านเอาเรื่องหนังสือเรียนเป็นการใหญ่ ใน 1 ปีความรู้ภาษาอังกฤษกระเตื้องขึ้นอย่างมากมาย ตอนปี พ.ศ. 2512 อาจารย์หมอประเวศพูดถึงพี่สง่า ภู่ตระกูล ซึ่งกำลังเรียน PhD อยู่ที่ Vancouver แคนาดา ว่า advisor ของพี่สง่าชมว่าพี่สง่ากำลัง absorb lab technology like sponge คือดูดซับความรู้เหมือนฟองน้ำดูดน้ำ ผมบอกตัวเองว่าตอนเรียนชั้น ม. 6 ผมก็ดูดซับภาษาอังกฤษจาก อ. เรียว เหมือนฟองน้ำซับน้ำเหมือนกัน
• ตอนนั่งอ่านหนังสือตอนหัวค่ำพร้อมกัน 4 คน คืออาตุ๊ (ศ. นพ. สมพร บุษราทิจ) พี่วิชา พี่วิรัช และผม ผมคอยสังเกตวิธีอ่านหนังสือของพี่ๆ ว่าเขามีวิธีขีดเส้นเตือนความจำอย่างไร มีการทำโน้ตย่ออย่างไร มีวิธีอ่านหนังสือทนอย่างไร ผมแอบลักเรียนหมด และฝึกฝนความทนทานต่อการอ่านหนังสือนานๆ จนตอนหลังอาตุ๊มาถามผมว่าอ่านหนังสือนานๆ ไม่ง่วงบ้างหรือ ที่จริงอาตุ๊นั่นแหละเป็นครูผม
• มีนักเรียนผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อสมพูล โควบุตร เพื่อนๆ บอกว่าคนนี้เรียนเก่งที่สุด ปีที่แล้วผลัดกันได้ที่ 1 กับนายซิวเลี๊ยก กับนายซิวฝ่อง (ชื่อนี้อาจจะจำผิด) ปีนี้ครูแยกนายซิวฝ่องไปไว้ห้อง ก สมพูลมาอยู่ห้อง ข เพื่อนบอกว่าสมพูลต้องได้ที่ 1 แน่ๆ ผมแอบดูสมุดแบบฝึกหัดของสมพูล เห็นลายมือสวยเป็นระเบียบเรียบร้อย ผมก็คัดลายมือเอาอย่างบ้าง ผมแอบดูสมุดของเด็กที่เรียนเก่งทุกคนว่าเขามีวิธีเขียนคำตอบอย่างไร เป็นการศึกษาจากตัวอย่างที่ดี ในใจก็นึกว่าทำอย่างไรเราจะเรียนเก่งอย่างเขาบ้าง
• ก่อนปิดเทอมต้นเราสอบซ้อมแล้วผมก็กลับบ้าน กลับมาตอนเปิดเทอมที่สอง ครูประกาศผลสอบ สมพูลได้ที่ 1 จริงๆ โดยผมได้ที่สอง เพื่อนๆ บอกว่าสมพูลเจอคู่แข่งแล้ว และทำนายว่าเทอมหน้าผมจะได้ที่หนึ่ง ซึ่งผมก็ได้จริงๆ
วิจารณ์ พานิช
๒๕ พค. ๔๙
กราบสวัสดีคุณวิจารณ์ พานิช ครับ
ผมเคยเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ ปิติ โรจน์เสรี ที่โรงเรียน โรจน์เสรีอนุสรณ์ ซึ่งตอนนี้โรงเรียนได้ปิดไปแล้ว
ผมเคยเรียนที่โรงเรียนโรจน์เสรีฯ ตั้งแต่ ป.๔ ถึง ม.๓ ที่จริงผมเคยเรียนกับท่านอยู่ไม่กี่ครั้ง เพราะท่านเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียน แต่ผมจะได้มีโอกาสเรียนกับท่าน ก็ต่อเมื่อ อาจารย์ที่สอนในคาบนั้น ลากิจ หรือไม่ได้มาสอน แล้วไม่มีอาจารย์แทน ผมก็จะมีโอกาสได้รับความรู้จากท่าน ซึ่งท่านจะไม่ได้สอนเกี่ยวกับวิชาในคาบนั้นโดยตรง ส่วนใหญ่ท่านจะชอบถามคำถาม แล้วในลูกศิษย์ในชั้นยกมือตอบ ใครตอบได้ก็จะได้ปากกาไปหนึ่งด้าม แล้วท่านชอบดีดนิ้วด้วย ท่านจะชอบให้ความรู้รอบตัวแก่นักเรียน ผมชอบเวลาท่านมาเป็นอาจารย์สอนแทน อย่างที่คุณพูดเป็นเรื่องจริงที่ว่าท่านดูดุ แต่ที่จริงท่านเป็นคนใจดีมากเลย เพราะผมจะไม่ค่อยได้มีโอกาสได้เรียนกับท่าน และเวลาท่านสอนจะรู้สึกไม่ตึงเครียดกับตำรามากนัก ทำให้การสอนไม่น่าเบื่อ
กราบขอบพระคุณคุณวิจารณ์ พานิชมากครับและด้วยความเคารพ ท่านปิติ โรจน์เสรี
ผมศิษย์เก่าโรจน์เสรีอนุสรณ์ สวัสดีครับ
หนูก็เป็นลูกศิษย์ อ. ปิติ คะ โชคดีได้เรียนวิชา กฎหมายกับท่นได้เรียนวิชาภาษาอังกฤษกับลูกสาว ลูกชายท่านด้วย
ด้วยความเคารพเหมือนกันคะ
ผมก็ศิษย์เก่าโรจน์เสรีอนุสรณ์เหมือนกัน ตอนเรียน ม.2 ก็ได้ย้ายไปที่เอกมัย คิดถึงมาก จำได้ว่า ม.3 อาจารย์วีณา อ่องแสงคุณเป็นครูประจำชั้น
ดิฉันเรียนที่โรจน์เสรีอนุสรณ์ตั้งแต่ อนุบาล ถึง ม.3 ได้มีโอกาสเรียนกับอาจารย์ ปิติ โรจน์เสรี หลายครั้ง ท่านเป็นครูที่น่าทึ่งมากมีจิตวิญญาณความเป็นครูสูงมาก และท่านก็ยังมุ่งที่จะสอนให้เราเป็นคนดี ประโยคที่ท่านพูดบ่อยๆ จงรักษาความดีให้เหมือนเกลือรักษาความเค็ม
ดิฉันกเรียนที่นั่นตั้งแต่อนุบาล1 จนกระทังถึง ปอ 1 แล้วโรงเรียนก้อได้ปิดลง รุ้สึกเสียใจมากที่มีมิสและมัสเสอ ที่รักต้องได้จากไป เป็นโรงเรียนที่ดีมากเรยค่ะ ขอชื่นชม ………อยากได้ปะวัตของอาจานทุกคนค่ะไม่ทราบว่าครายพอที่จะช่วยได้มั่งค่ะ รอกวนหน่อยนะค่ะ
ผมก็เรียนโรจน์เสรีเหมือนกันครับ เป็นรุ่นสุดท้าย เสียดายตอนนี้โรงเรียนอันน่าประทับใจแห่งนี้ไม่มีแล้ว เรียนที่นี่ภาษาอังกฤษต้องยอมรับว่าดีกว่าคอนแวตน์หรือโรงเรียนทั่วไปผมกล้าฟันธง หลังจากนั้นที่โรจน์เสรีผมเรียนโรงเรียนอินเตอร์มาตลอดก็เพราะโรจน์เสรีเนี่ยแหละครับ
ดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ได้รับความรู้จากท่าน อ.ปิติ ท่านสอนวิชากฎหมาย ท่านเป็นคนใจดีมากค่ะ ดีใจที่ได้เห็นกระทู้ที่เขียนถึงท่าน อยากให้โรจน์เสรีกลับมาชีวิตอีกครั้งค่ะ เพราะเป็นโรงเรียนที่ให้ประสิทธิ์ประศาสตร์วิชา และผลิตนักเรียนออกมาได้อย่างมีคุณภาพ ไม่อายโรงเรียนอื่นค่ะ ดิฉันภูมิใจที่เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนโรจน์เสรีอนุสรณ์ค่ะ
เป็นศิษย์เก่าที่นี่เหมือนกัน เรียนมาตั้งแต่อนุบาลยันม.1 แล้วก็ออก เพราะว่าช่วงตอนที่ออกเนี่ยนะ โรงเรียนประสบปัญหาอย่างหนัก ขนาดถึงขั้นตัดน้ำ ไม่มีน้ำใช้ อาจารย์มาลี จะคอยเอาน้ำให้นักการ ยกมาเติมในห้องน้ำเรื่อยๆ ที่ออกก่อนเพราะว่ากลัวมีปัญหากลางคัน ตอนนั้นยังเด็ก พ่อแม่เลยส่งไปเรียนวัดธาตุทอง ส่วนเพื่อนๆ ที่เรียนต่อก็เรียนแค่ ม. 2 จบม. 2 ก็ต้องไปต่อที่ เกษมโปลีม. 3 ปีเดียว ก็ไม่ได้เจอเพื่อนๆ เก่าๆ อีกเลย เพราะว่าตอนนั้นเรียนป. 6 ก็จะไปต่อปทุมคงคากันบ้าง ไปเรียนที่โรงเรียนระแวกนั้นกันบ้าง อยากให้โรงเรียนมางานศิษย์เก่าจัง ฝันถึงโรงเรียนอยู่บ่อยๆ ทุกครั้งที่นั่งผ่านซอยยาดอง เอกมัย จะมองเข้าไปในโรงเรียนเสมอๆ รู้สึกผูกพันธ์กับที่มาก เพราะเรียนมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่อยู่กล้วยน้ำไท ตรงหลังโรงน้ำแข็ง ม.กรุงเทพ อาจารย์ปิติ เป็นครูใหญ่ที่โรงเรียน เคยมาสอนเวลาอาจารย์ลากิจ ลาป่วย มักจะมีคำถามมาให้นักเรียนตอบ แล้วให้ไปเอาของรางวัลที่ห้องแก แต่ไม่เคยไปซํกที เพราะรู้มาว่าแกดุมาก ยิ่งเวลาเห็นตอนเด็กโดนทำโทษหน้าเสาธง กลัวมาก แต่ไม่ได้มีไรหรอก คิดถึงโรจน์เสรีจัง ร.ส.อ. 13127 ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกเรียนรุ่น 36 หรือ 39 เนี่ยแหละ ไม่ใช่ขึ้นเลข 4 อ่ะ
เรียนที่นี่ตั้งแต่ป.เตรียมจนจบมศ.3 ปีการศึกษา2518 รู้สึกผูกพันกับโรงเรียนและท่านอ.ปิติมาก อยากพบท่านและเพื่อนๆมาก
ผมก็เป็นศิษย์เก่าโรจน์เสรีคนนึง มีเรื่องอยากจะแจ้งให้ทุกท่านทราบนะครับ ตอนนี้เพิ่งทราบข่าวมาว่าอ.ปิติ โรจน์เสรีท่านถึงแก่กรรมแล้วนะครับ ขอให้ดวงวิญญาณของท่านไปสู่สุขคติ สู่อ้อมแขนของพระผู้เป็นเจ้าครับ
เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนโรจน์เสรีเหมือนกันค่ะ
เรียนที่โรจน์ตั้งแต่ ป.เตรียม ถึง ม.3 เลย
เคารพอาจารย์ทุก ๆ ที่สอนอยู่ที่นี่มาก
นี่ก็จบจากโรจน์ฯมาได้ 10 ปีแล้ว
เพิ่งทราบข่าวว่ามาสเตอร์ปิติถึงแก่กรรมแล้ว
เสียใจจริง ๆ ค่ะ
เป็นศิษย์เก่า ร.ส.อ. เหมือนกันครับ เลขประจำตัว 6610 ต้องขอ่ขอบคุณมิส และ มาสเตอร์ ทุกคน ของ ร.ส.อ. โดยเฉพาะมาสเตอร์ ปิดิ ที่สั่งสอนให้วิชาความรู้
ซึ่งผมพูดได้เต็มปากว่า จบจาก ร.ส.อ. ชั้น ป.6 แล้วไปต่อ ม. 1 ที่ รร. อื่น ความรู้ จาก ร.ส.อ. เทียบชั้นกับนักเรียนโรงเรียนดัง อื่น ๆ ได้อย่างไม่อายใครเลย
สุดท้าย ขอแสดงความเสียใจ ต่อ ครอบครัว ของ มาสเดอร์ปิติ ด้วยครับ
ลืมบอกไป หนูรหัส 12499 ค่ะ
tanyarat ใช่แว่นหรือเปล่าคะ
ใช่ ๆ ๆ ใครอ่า
เคยเรียนอยู่โรจน์เสรีเช่นกัน จบ มศ.3 ตอนปี 2522 ได้มีโอกาสได้ไปร่วมงานศพของอ.ปิติด้วย รู้สึกอาลัยที่ท่านได้จากพวกเราไปอย่างไม่มีวันกลับ รุ่นของเราได้มีโอกาสจัดงานเลี้ยงรุ่นไป7ครั้งแล้ว ล่าสุดเมื่อ16กย.50 ที่ผ่านมา ท่านใดที่ประสงค์จะมาร่วมงานเลี้ยงรุ่นปีต่อไปแจ้งมาได้นะครับที่ [email protected] เรามีภาพเก่าๆของโรงเรียนก่อนที่จะถูกรื้อถอนมาฉายให้ชมกันรวมทั้งมีกิจกรรมและเกมส์ที่ให้พวกเราได้ร่วมสนุกและมารำลึกถึงโรงเรียนโรจน์เสรีอนุสรณ์กันเถอะครับ...ท่านใดมีรูปภาพในอดีตของโรงเรียนช่วยบริจาคมาให้เราด้วยนะครับ เราจะเก็บรวบรวมเอาไว้เป็นอนุสรณ์ให้พวกเราไว้ดูกัน
ผมคิดว่าน่าจะมีเว็บสำหรับ ศิษย์เก่าโรจน์เสรีอนุสรณ์นะครับ คิดถึงอาจารย์ทุกท่านและเพื่อนเก่าๆที่ไม่รู้จะติดต่อยังไง เผื่อใคร search มาเจอจะได้ติดต่อกัน
ลอง search ดู ไม่คิดว่าจะเจอศิษย์เก่าร่วมสถาบันบนเน็ตจนได้
ผมก็เรียนที่่โรงเรียนโรจน์เสรีฯ ตั้้งแต่อนุบาล 1 ถึง ม.3 ตั้งแต่สมัยอยู่ที่กล้วยนำ้ไทล่ะครับ จบมาตั้งแต่ปี 2530 แล้ว และเคยแวะไปที่เอกมัย 2 ครั้ง ตั้งแต่ย้ายไปใหม่ ๆ และหลังจากนั้นอีกครั้งตอนทำงานแล้ว
ผมคิดถึงโรงเรียนเหมือนกัน เคยบอกเพื่่อนใหม่ ๆ ว่าอยากกลับไปโรงเรียนหามาสเตอร์และมิส ที่ยังอาจยังอยู่บ้างเพื่อกราบขอบคุณที่ให้ความรู้ผมมามากขนาดนี้
รร.โรจน์เสรีฯ เป็นสถาบันให้ความรู้ผมมากมายจริง ๆ โดยเฉพาะในด้านภาษาอังกฤษ ที่ตั้งแต่จบออกมา ก็ภูมิใจเสมอ เพราะทำได้ดีมาตลอด
จริง ๆ ก็ยังเจอเพื่อน ๆ สมัยประถม อยู่บ้าง โชคดีที่ต่อกันติด แต่เพื่อนสมัยมัธยมนี่สิ หายเกือบหมด ไม่มีหนังสือรุ่นเหมือนโรงเรียนอื่นเขา ก็ตามไม่เจอ น่าเสียดาย
หวัดดีครับ..พี่ๆน้องๆทุกท่าน และหวังว่าจะเจอเพื่อนเก่าในนี้นะครับ..ผมเรียน รร.โรจน์เสรีฯ ตั้งแต่อนุบาล ถึง ม.3 เลยครับ มาสเตอร์และมิสที่สอนผมมีหลายท่าน วิชาคณิต คือ มาสเตอร์นพพร ผมและเพื่อนๆจะลุ้นกันว่าเวลาวิชาท่าน ใครจะเป็นตัวเชื้อโรคบ้าง อิอิ เพื่อนๆที่ได้เรียนกับท่านคงรู้นะครับว่า ตัวเชื้อโรค คืออะไร…ส่วนอีกท่านที่สอนและดูเเลผมมากๆคือ มิส สุพัตรา ท่านจะเป็นมิสที่สวย ยิ้มตลอดเวลา และอีกท่านคือ มาสเตอร์ ปิติ ผมจะได้เรียนกับท่านเวลาที่ท่านมาสอนแทน เพื่อนๆจำบรรยากาศที่สนามบอลได้ไหมครับ พอเสียงกระดิ่งพักเที่ยงดังขึ้นมา จะมีลูกฟุตบอลพลาสติกเต็มไปหมด เตะผิด เตะถูก คิดถึงจังเลย…เวลากีฬาสีนะ สนุกมากๆ ผมอยู่ครบทุกสีเลยตั้งแต่อนุบาล อิอิ แดง,เหลือง,น้ำเงิน,เขียว และที่สำคัญผมเป็น กองร้อยพิเศษด้วยครับ เพื่อนๆชอบว่าผมขี้เก็ก อิอิ รหัสผมที่หน้าอกคือ 9970 สมัยที่ รร.ยังอยู่ซ.มหาลัยกรุงเทพ กล้วยน้ำไท ครับ ผมอยากเจอเพื่อนๆเก่ามากๆครับ ตอนนี้ผมได้ทำงานที่ผมรัก ผมทำงานเป็นช่างภาพ โฆษณา ครับ อีกเรื่องที่สำคัญคือ ทุกท่านเชื่อไหมครับ อยู่ดีๆเมื่อคืนผมฝันเห็น รร.โรจน์เสรีฯ และตื่นมาตอนดึกไม่รู้ทำไมผมรู้สึกว่าเช้านี้ผมต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับ รร.ใน google ทำให้ผมมาพบ web นี้ และทำให้ผมทราบว่า อ.ปิติได้จากผมไปแล้ว ผมรู้สึกอาลัย และเสียใจมาก ขอแสดงความเสียใจด้วยใจจริง…ผมอยากให้มี web ศิษย์เก่า ร.ส.อ. เกิดขึ้นจังครับ อยากเจอเพื่อนๆเก่าๆ เพื่อนๆน้องๆทุกท่านส่ง mail มาคุยแลกเปลี่ยนความทรงจำกันได้นะครับที่ [email protected] หวังว่าจะได้เจอเพื่อนเก่านะครับ….
ข่าวด่วนค่ะ
ครูวลัย เสียแล้วค่ะ สวดถึงวันจันทร์นะคะ ถ้าจำไม่ผิด
ตอนนี้ศพอยู่วัีดธาตุทองจ้ะ