
..อย่าทรมานกันอีกได้ไหม..
แค่นี้ก็หวั่นไหว....จนใจท้อ
สงสารได้ไหม......หัวใจคนรอ
ที่ผ่านมาไม่มีค่าพอ....เลยหรือไร
รู้ไหม.....การรอคอยมันเหนื่อยล้า
อยากให้วันเวลาเดินเร็วกว่านี้......ได้ไหม
การนับวันรอ.......มันทดท้อ...หัวใจ
ขอเถอะนะได้ไหม.......อย่าให้รอ..ต่อไป.......อีกเลย
...กิ่งไผ่ใบหลิว...
มีเงาอะไรอยู่ในน้ำค่ะ
จะว่าไททานิคก็ไม่ใช่
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ....คุณผู้ไม่แสดงตน.......
น้อง
สุดสายป่านคนสวย
สวัสดีค่ะ คุณ
ณัฐวรรธน์
สวัสดีค่ะอาจารย์
การรอคอย....ทำให้มีหวังไงคะ
รอด้วยความหวัง ..แม้ทรมานก็ยังอยากรอ
สาวน้อย
น้องซิลเวีย
สวัสดีค่ะ พี่
ครูป. 1
หากต้องรอก็ขอให้รออย่างมีสติ.........
กลอนมักพาใจไป...ให้ไหลหลง
อบอวลด้วยคำหวาน..และหวั่นไหว
ถอยใจกลับมาคิด...สักนิดใย
ทุกข์สุขได้...เกิดดับได้...ใช่มั่นคง....
อิอิ...พี่อ่านแล้วก็ปล่อยอารมณ์ไปกับ
ความเป็นกวีของน้องและท่านที่มาเม้นท์ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่
krutoiting
เขามาเม้นกันด้วยกลอน.. แต่เราแต่งไม่เป็น ทำงัยดีหล่ะ ..
เป็นกำลังใจให้นะ..
ก็คงต้องรอ..รอ..รอ และรอ ..ไปจนแก่เหมือนเงาในน้ำนั่นแหละ ..
สวัสดีค่ะคุณ
kaniya
..รอหน่อยเถิดนะแล้วจะกลับไปหา
..แล้วกระซิบบอกเธอว่าจะไม่ร้างลาไปไหน
..ขอให้เธอเชื่อมั่นว่าตัวฉันและหัวใจ
..ตลอดมาเป็นเช่นไรตลอดไปก็เช่นกัน
soraya
*ดีครับ
สวัสดีค่ะ
คุณ soraya