ชีวตและจิตใจ
คำสอนของแม่
ท่านพุทธทาสภิกขุ เล่าไว้ในหนังสืออภิมหามงคลธรรมว่า แม่สอนลูกหลายเรื่อง ได้อุปนิสัยดีๆมาจากแม่ที่คอยจ้ำจี้จ้ำไช ตักเตือนเสมอๆ แม่สร้างอปนิสัย สร้างดวงใจ พร้อมๆกับที่พ่อสร้างชีวิต แม่อยู่วงใน พ่ออยู่วงนอก
ท่านเล่าว่าแม่สอนเปรียบเทียบให้คิดหลายๆเรื่อง แม่สอนว่า เลี้ยงลูกแมว ให้แมวได้กินข้าวก่อน แล้วคนค่อยกิน สัตว์เดรัจฉานเป็นเพื่อนของเรา คนขอทานเป็นเพื่อนของเรา ถ้าเรากินเองก็ถ่ายออกหมด ถ้าเราให้เพื่อนกินมันอยู่ในหัวใจของเขายาวนานนัก
แม่สอนให้ดูว่า “ ไก่” ไม่มีเห็บ เพราะมันช่วยจิกให้กันและกัน ลูกไก่เล็กๆยังช่วยจิกเห็บให้ลูกไก่ตัวใหญ่ เห็บที่มันอยู่ตามหน้าตามหงอน ซึ่งมันจิกเองไม่ได้ แต่ไก่ก็ไม่มีเห็บ เพราะมันปฏิบัติหน้าที่ “ เพื่อน” ของกันแม้แต่ว่า” ลิง” มันก็หาเหาให้แก่กัน “ สุนัข” มันก็ยังกัดหมัดให้แก่กันตรงที่มันกัดเองไม่ได้ เราจึงต้องมีเพื่อน
โลกจะดีหรือเลว ก็เพราะคนในโลกมันดีหรือเลว คนในโลกจะดีหรือเลวก็เพราะว่า “ แม่” ได้สร้างอุปนิสัยคนเหล่ามันมาอย่างไร... แม่จึงอยู่ในฐานะผู้สร้างโลก สร้างวิญญาณของลูก....
( พุทธทาสภิกขุ ๒๕๔๙ : ๔๒-๔๓)
สวัสดีครับคุณ ท. มารับคติธรรม ตอนเช้าๆ ทำจิตรเบิบานครับครู
พ่อแม่ทำให้ลูกเกิดมา...และพ่อแม่ก็สอนลูกให้เป็นคนดี