สำหรับความตั้งใจของ อ.แหวว ในวันนั้น ก็ตั้งใจที่จะพูดในประเด็นที่อาจมิใช่สิ่งที่หลายคนรอฟัง กำลังจะให้คนถอดเทปเหมือนกัน
ตั้งประเด็นว่า
(๑) อะไรคือสถานการณ์ความเป็นไปได้ในการขจัดปัญหาความไร้สัญชาติของเด็กในประเทศไทย ?
- คำตอบ ก็คือ เป็นไปได้มาตั้งแต่ต้น และเป็นไปได้ดีมากขึ้น ภายหลังการปฏิรูปกฎหมายสถานะบุคคลในปี พ.ศ.๒๕๕๑
(๒) อะไรคือแนวคิดที่ควรใช้ในการถอนหรือไม่ถอนข้อสงวน ?
- คำตอบ ก็คือ น่าจะมี ๓ แนวคิด – เหตุผลนิยม ประโยชน์นิยม และสำเร็จนิยม
ต่อมา เพิ่มเติม (๓) บทบาท สมช. และนโยบายจัดการปัญหาคนไร้สถานะทางกฎหมาย ตลอดจน ทิศทางในการขจัดปัญหาเด็กไร้สัญชาติในประเทศไทย
- ถ้า สมช. ใช้เหตุผลนิยม ก็ควรถอดข้อสงวนในความเป็นจริง และในจิตสำนึกของภาคการเมืองละภาคราชการไทยที่มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายและนโยบาย
อยากพูดกลับด้าน จากคำถามที่ถามเอาตื้นๆๆ (ไม่ได้ว่า คนจัดงาน) แต่อยากบอกรัฐบาลไทยว่า แม้คุณไม่ถอนข้อสงวน ข้อสงวนมันก็ไม่มีผลในทางนิติบัญญัติ เพราะกฎหมายไทยและนโยบายเอื้อต่อการขจัดปัญหาความไร้รัฐไร้สัญชาติของเด็ก และบอกพวกนักสิทธิมนุษยชนว่า แม้ยกเลิกข้อสงวน ข้อสงวนก็ไม่หายไปจากสังคมไทย เพราะข้อสงวนมันปรากฏอยู่ในจิตสำนึกของฝ่ายบริหารและฝ่ายปกครองของรัฐที่มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายและนโยบายที่เอื้อต่อการจัดการปัญหาเด็กไร้สัญชาติ
การถอนข้อสงวนจึงจึงมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่เรากำลังคิด ใช่ไหมคะ
