...นินทาพ่อจะบาปมั้ยเนี่ย...

เมื่อพ่อเจอฝรั่ง

          นินทาพ่อจะบาปมั้ยเนี่ย อิอิ แต่เอาน่าศาลฎีกา (แม่) อนุญาตแล้วถือว่าเป็นคำตัดสินเด็ดขาด เรื่องของเรื่องก็คือพ่อได้มีโอกาสรื้อฟื้นกะเทาะสนิมภาษาอังกฤษ (ได้มาห้ากิโลฝ่าๆ :D) สปีคกับฝูงเพื่อนหรั่งของเราที่ใจง่ายตามมาเที่ยวสยามประเทศ พ่อกับแม่เป็นครู ในตู้หนังสือใหญ่ที่บ้านท่านยังเก็บตำราสมัยเรียนครูไว้อยู่เลย เรารู้เพราะตู้หนังสือยักษ์ที่บ้านคือห้องสมุดที่มุดหัวของเรา อีตอนเจอว่าพ่อมีหนังสือเจมส์ บอนด์ด้วย รู้สึกว่าพ่อเท่มาก เราลืมไปว่าเค้าก็ต้องเป็นหนุ่มน้อยมาก่อน ครือตอนนี้ก็ยังเป็นหนุ่ม"น้อย" อยู่เหมือนเดิมนั่นแหละจะว่าไป อิอิอิ

         ในบรรดาตำราครูก็มีวิชาภาษาอังกฤษ ในระยะเวลาการเป็นครูก็มีการไปฝึกอบรมภาษาอังกฤษหลายครั้งแม้ว่าจะไม่ได้เป็นครูสอนภาษาอังกฤษโดยตรง แต่ในชีวิตประจำวันก็ไม่มีโอกาสได้ใช้งานเป็นเรื่องเป็นราว แค่เอาไว้แซวกันให้ขำเล่น เช่น "กูดมอร์นิ้ง ดาร์หลิง ไอ จะไป เมค มันนี่ ขายยาง" เป็นต้น ตอนเพื่อนหรั่งเรามาก็คิดว่างานนี้สนุกแน่ และก็สนุกจริงๆ ด้วย อิอิอิ ตลอดสองสามวันก็เป็นไปด้วยดี เฮฮา ถึงขั้นร่วมกันดูบอล พรีเมียร์ลีก จนมาถึงวันสุดท้าย พ่อบอกให้ไปเยี่ยมอาข้างบ้าน อาเป็นเนื้องอกในสมองมาหลายปี เคยไปผ่าตัดแต่ก็ไม่สามารถเอาออกหมด ทำให้ตาค่อยๆ พร่าเลือนจนมองไม่เห็นในที่สุด เราก็พกเพื่อนหรั่งไปเยี่ยมไข้ด้วย ขากลับพ่อมารับก็คุยกัน

พ่อ   : น่าสงสารนะ

หรั่ง  : Yeh... (อีท่าไหนไม่รู้ หรั่งแปล น่าสงสาร ออก สงสัยเดาเอาจากสีหน้ากลุ้มของพ่อ อิอิ)

พ่อ   : เค้าเป็นเนื้องอก เอ่อ cell his cell is bad

หรั่ง  : That's too bad. He looks young for his age.

เรา   : (อมยิ้มแก้มตุ่ย ลุ้นพ่อ แต่ไม่ยอมช่วย)

พ่อ   : big brain cells (หันมาทางเรา ขอความช่วยเหลือด่วน)

เรา   : (อุ๊บ พ่อนึกคำว่าสมองออก พ่อสู้ๆ)

พ่อ   : เอ่อ สายตาเลยพร่าเลือน มองอะไรเป็นเงาๆไปหมด

หรั่ง  : ????? (ยากเกินหรั่งจะ understand หรั่งหันมาทางเรา ขอความช่วยเหลือด่วนบ้าง)

เรา  : (กำลังจะช่วย)

พ่อ  : ตาเขาพร่าไปหมด Eye shadow หนะลูก

หรั่ง : Oh OK!

เรา  : ก้าก ก้าก ก้าก ฮ่าฮ่า โฮโฮ โอ อายแชร์โดว์ eye shadow ตามืดมัว ฮ่าๆ พ่อน่ารัก เก่งสุดยอด!!! พ่อน่าร้าก ฮ่าฮ่าฮ่า

พ่อ  : ก้าก ก้าก ก้าก ฮ่าฮ่าฮ่า โฮ แม่อยู่ไหน มาช่วยจ๋าด้วย

หรั่ง : hahahahahaha (งง) hahahahahahaha