เงาอดีตเมืองไทยบนแผ่นกระดาษ ผ่านโปสเตอร์การเมืองยุคต่าง ๆ

เงาอดีตเมืองไทยบนแผ่นกระดาษ ผ่านโปสเตอร์การเมืองยุค ตุลา 16 ถึง ตุลา 19 !

   การชุมนุมเริ่มต้นด้วยขบวนการนักศึกษา “ปัญญาชน” เพื่อสะท้อนปัญหาของสังคมในยุคนั้น ทั้งการครอบงำทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจจากต่างชาติ การส่งเสริมค่านิยมไทย การต่อต้านสงคราม การเรียกร้องสิทธิให้ชาวนาและกรรมกร การถามหาเสรีภาพของประชาชน การต่อต้านนักการเมืองคอร์รัปชั่น และนำมาซึ่งการรวมตัวชุมนุมของนักศึกษาและประชาชนจำนวนมาก เพื่อต่อต้านรัฐบาลเผด็จการในคราบทหาร “โปสเตอร์และใบปลิว” จึงเป็นสื่อหลักที่กลุ่มผู้ชุมนุมใช้ส่งข่าวสารผ่านสู่ประชาชน แทนสื่อของรัฐที่ถูกปิดกั้น และใช้บิดเบือนความจริง...

ใบปลิวบางชิ้น ยังเคยถูกกล่าวหาว่าเป็นใบปลิวของลัทธิคอมมิวนิสต์ !


ภาพวาดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 โดย ระเด่น บาสุกิ จิตรกรชาวอินโดนีเซีย


ภาพวาดโดย Mr. Kuhu Plamondon ศิลปินชาวบังคลาเทศ

 

2.

รอยเลือดและคราบน้ำตา ผ่านสื่อประท้วงในปี 35 พฤษภาทมิฬ  !

   การชุมนุมเริ่มต้นจากนักการเมืองฝ่ายค้าน สมทบด้วยประชาชนเรือนหมื่น เรือนแสน เพื่อคัดค้านนักการเมืองฝ่ายรัฐบาล ที่ตั้งคนนอกเป็นนายกรัฐมนตรี จากทหารที่ยึดอำนาจประชาชน การเดินขบวนประท้วงขับไล่นายกฯทหาร ท่ามกลางเสียงกู้ร้อง “เสียชีพ อย่าเสียสัตย์ ” พร้อมๆ กับการเรียกร้องรัฐธรรมนูญใหม่...
สื่อวิทยุ-ทีวีของรัฐ ยังถูกปิดกั้นและบิดเบือนข่าวสาร สื่ออย่างโปสเตอร์ ใบปลิว เสื้อยืด เข็มกลัด และอื่นๆ สารพัด
จึงถูกผลิตออกมา เพื่อขาย-แจกให้ผู้เข้าร่วมชุมนุม และแผ่ขยายอย่างรวดเร็วจากกลุ่มคนทำงาน ผ่านสื่อปากต่อปาก ที่เรียกว่า “ม็อบมือถือ”...

อีกครั้งที่การชุมนุมของประชาชน จบลงด้วยบทบันทึก พฤษภาวิปโยค !

 ที่มา  http://www.oknation.net