มีคนส่งเรื่องลุงเดินเท้าจากอุบลฯมาหากินที่อยุธยา อ่านแล้วเหลือเชื่อ เรื่องจริงหรือไม่ผมไม่ยืนยัน แต่ลุงครับอยู่กรุงเทพฯก็ลำบาก ท่านที่อ่านต่อไปนี้ก็ไม่ต้องคิดมาก
ลุงคิดดูผมจะไปคลองตัน คิดว่าหนีรถติดไปทางเรือดีกว่า ที่ไหนได้ ไปไม่ได้ “คลองตัน” ครับ ....อา..นั่งรถก็ได้ เส้นทางนี้น่าจะเร็ว ข้ามสะพานกรุงเทพฯง่ายดี รถเมล์มาพอดีสาย 75 “พี่ๆถนนตก” แล้วจะไปไงดีเรา....ลองลงเรืออีกที ไม่ใช้เส้นทางคลองตัน โอ้..สบายมากเร็วดี ตายละขึ้นไม่ได้อีกแล้ว แต่ได้ยินเสียประกาศแว่วมาแต่ไกล “ที่นี่สำนักงานเขตตลิ่งชัน.....”
แล้วลุงคิดดูเส้นทางก็ไปลำบาก ยิ่งเข้าไปใจกลางกรุงเทพฯ ลุงหลงทางแน่ๆและเดินทางอย่างไรก็ไม่ถึงกรุงเทพฯ ดูป้ายนั้นซิลุง “ถนนนราธิวาส...” “ถนนสุโขทัย” ล้วนแล้วแต่ลุงต้องเดินอยู่ในต่างจังหวัดทั้งสิ้น
หากลุงจะมาแสวงโชค ผมก็ไม่มั่นใจว่าที่ภูเขาทองจะได้หรือไม่ ตรงลุงต้องระวัง มันน่าจะเป็นเขต “ดุสิต”..(ดุ)..ลุงกลับต่างจังหวัดเถอะ แต่อย่าไปทาง “บางชัน”นะ ลุงแก่แล้วขึ้นไม่ได้หรอก ถ้าลุงเป็นคนกลัวผี ก็ไม่ต้องผ่านแถวๆ”พระโขนง”นะครับ แต่ถ้าลุงกลัวพวกโจร ลุงผ่านทางนี้เลย “ป้อมปราบศัตรูพ่าย”รับรองปลอดภัย
ถ้าลุงเดินไม่เก่งลุงเลี่ยงเส้นทาง “เขตคันนายาว” นะครับ มันไกล เมื่อออกจากกรุงเทพฯได้แล้ว ลุงลองผ่านตรงนี้ดูเผื่อว่าจะโชคดี “บางบัวทอง” หากตรงนี้ไม่มีโชค ไปไกลอีกนิดก็ได้ครับ “อ่างทอง” แต่ถ้าลุงคิดว่าไม่สนใจทองแม้ว่าราคาจะแพงก็ตาม ลุงเป็นคนพอเพียง เอาเป็นเงินดีกว่า แต่มันจะมีเศษด้วยนะ “ร้อยเอ็ด” แต่ถ้าลุงต้องการหลักธรรมในศาสนาตรงนี้ คนมีคุณธรรมมากมาย “มหา-สารคาม” ถ้าลุงอยากเรียนรู้ ตอนแก่ๆที่นี่ก็ไม่เลว “แม่ฮ่องสอน” อ่านจากอีเมล์ที่เล่ามาเสื้อผ้าลุงก็ไม่มาก ไม่ต้องไปที่ “ตาก” หรอกมันไกล แต่ถ้าลุงคิดว่าแก่แล้วชีวิตบั้นปลายต้องการความสงบผมแนะที่นี่นะครับ “นครสวรรค์”
ลุงอย่าไปคาดหวังเลยว่า คนมั้งมีเขาจะมาช่วยเหลือลุง ถ้าลุงไม่มีประโยชน์สำหรับเขา ที่ลุงเห็นเขาไปนอนกันตามท้องถนนนั้น ไม่ใช่ไม่มีกินนะครับ แล้วลุงต้องตัดสินใจว่าลุงจะไปนอนบนถนนกับกลุ่มไหน แบบลุงไม่มีพวกลำบาก ผมเข้าใจว่าลุงสงสารประเทศไทย ไม่อยากเห็นความล่มจม แต่ทำไงได้ละลุงทุกคนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนทั้งนั้น ถ้าลุงคิดว่าไม่เอาแล้ว จะไปแล้ว ลุงอย่าลืม “ยะลา” คนไทยที่ไม่มีพวกด้วยนะ แต่ถ้าเขาไม่สนใจ เขาบอก “ปัตตานี” ลุงก็ไม่ต้องเสียใจ ที่นี่ยังมีคนรุ่นราวคราวเดียวกับลุงด้วยละ “พัทลุง” ตรงนี้ลุงอาจจะได้ “ตรัง” ไว้ใช้บ้าง แล้วลุงก็ไปพักผ่อนที่นี่สะดวกสะบายดีกว้างขวางมากน้ำสวยงามตาดี ที่“หาดใหญ่” ไงละ แต่พื้นที่นี้ลุงอย่าไปนะครับ แม้แต่ช้างยังกลัวเลยก็ “พังงา” ไง ลุงเดินทางบ่อยๆหาอาวุธป้องกันตัวไว้บ้างก็ดี ที่นี่พอมีให้เลือกนะครับที่ “กระบี่” นะครับ
ลุงไม่ต้องย้อนกลับมากรุงเทพฯหรอกนะ รถไฟก็ไม่ปลอดภัย ต้องรอให้ผู้บริหาร กับสหภาพฯเข้าสามัคคีกันก่อน การเมืองก็ไม่นิ่งต้องรอ ส.ส.เข้าสมานฉันท์ รัฐมนตรีก็ยังลูกผีลูกคนต้องรอให้ ผบ.ตร.แต่งตั้งได้ก่อน
สรุปแล้วลุงไปนครสวรรค์เถอะ.....????????
(เรื่องนี้ได้รับอิทธิพลมาจากเมล์ จากก้อนหิน ร้องไห้)
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
หายหน้าหายตาไปนานนะค่ะ
สบายดีหรือเปล่าค่ะ
ลุง...อยู่ที่ใหนก็ตามกลับบ้านเถอะค่ะ
ทางบ้านให้อภัยลุงแล้ว
ที่ใหนๆย่องไม่ดีเท่ากับบ้านตัวเองแน่นอนค่ะ
แวะมาคลายเครียด
และมาทักทายครับ
สวัสดีคะคุณเบดูอิน....แวะมาอ่านเรื่องราวดีๆ ค่ะ.....นุชก็เคยเจอเหมือนกันค่ะสำหรับคนที่เขาคิดว่าเราไม่มีประโยชน์สำหรับเขา...เขาก็ไม่สนใจหรือดูดำดูดีกับเราเลย...แต่เมื่อไหร่ถ้าเรามีประโยชน์กับเขาขึ้นมาหล่ะก็..โอ้โห...ต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยค่ะ...เฮ้อ..ปลงดีกว่าค่ะ.......ทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่า..จริงไหมค่ะ......
มาชม
เห็นความเป็นประโยชน์นิยมของคนเรานะครับ
สบายดีนะครับผม...
ไม่รู้จะเครียดกว่าเดิมหรือไม่นะครับ
ครับ ตอนมีเงิน มีอำนาจดีไปหมด
สวัสดีค่ะ พี่ เบดูอิน
บันทึกนี้มีสาระมากค่ะ อย่าเครียดเพื่อไร้สาระเลยนะคะ คนที่ต้องการความช่วยเหลือและกำลังใจ ยังมีอีกมากค่ะ สู้ๆ นะคะ อย่าท้อใจเพราะใครๆ เลย.. อิ อิ
สวัสดีค่ะท่านเบดูอิน....
สบายดีไหมคะ ไม่ได้เข้าทักทายนานมาก... ต้องขออภัยนะคะ เปิดเทอมใหม่ งานเข้าเยอะจริงๆ ค่ะ
ยังระลึกถึงเสมอค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ ไม่ทราบว่าอาจารย์พบที่ไหนคะ
จำได้ว่า วันที่ 8 พ.ย. ไปส่งลูกชายที่สารคาม ประมาณ 2 ทุ่ม
ที่หอพักสินทวี (ถ้าจำไม่ผิด ปกติก็ไม่ค่อยจำค่ะ)
เดินเฉยๆยังเหนื่อยแล้ว นี่จะให้ย้อนกลับมันคงเหนื่อยมากนะคะ
(ขำนะเนี่ย) ขอบคุณค่ะ
แหม... เล่นเอาเราหัวเราะคนเดียวเลยนะเนี่ย...อ่านแล้วสบายใจ เลิกเครียดไปเลย แต่ก็ไม่แน่นะ อาจไม่กล้าเข้ากรุงก็ได้ ไม่กล้าข้ามสะพาน กลัวควายขวิด (แถวสะพานควาย)
อิอิอิ....ก๊ากๆๆๆ
หายเครียดเลยค่ะ
ช่วงนี้กรรมการกำลังเครียดซะด้วย
แต่ยังคิดถึงเหมือนเดิมเจ้า
ตอนนี้เจียงใหม่เริ่มหนาวแล้ว
เชิญมาแอ่วได้แล้วเจ้า
ดีใจจังที่ได้ผ่านมาเจอ
555555555....
ไม่ใช่สิ...บรรทัดแรกๆอมยิ้มก่อน
หลังจากนั้นจึง555555555...
เฮ้อ! สบายใจขึ้นหน่อย
ลุงไปนครสวรรค์ถูกรึป่าวก็ไม่รู้เนอะ
ถ้าไปไม่ถูก
ช่วยบอกให้ลุงมาสระแก้วก็ได้นะคะ
จะพาไปโรงเกลือ...เอาเกลือไปขายเป็นค่ารถกลับอุบลฯ
เฮ้ย!...ไม่เกี่ยววววว
ไปแล้วนะคะ
วันหลังจะเข้ามาขำใหม่ค่ะ
นอนหลับฝันดี...สุขภาพแข็งแรงนะคะ
ขอบคุณน้องมากๆครับ
งานเข้าเยอะเงินเข้าเยอะโอเคครับ อิอิ
ประโยชน์นิยมทุนนิยมยุ่งแน่ๆครับท่าน
ลูกเรียนที่สารคามหรือครับ
อาจารย์นี่อารมณ์ดีจริงๆถึงว่าซิดูไม่แก่เลย