TRUE LOVE
มันเป็นตอนเช้าเวลาประมาณ 08.30 น. ที่วุ่นวายเอาการ เมื่อสุภาพบุรุษสูงอายุท่านหนึ่งในวัย 80 กว่ามารับบริการแพทย์ตัดไหมจากแผลที่หัวแม่มือ และบอกว่าขอให้รีบหน่อย เพราะมีนัดตอน 9.00 น.
ผมรู้ว่าอย่างไรเสียก็ไม่หนีหนึ่งชั่วโมงกว่าที่จะถึงคิว ผมเห็นสุภาพบุรุษท่านนี้ดูนาฬิกาหลายครั้งอย่างกระสับกระส่าย ในฐานะแพทย์ผมเห็นเป็น case เล็กๆ ใช้เวลาไม่มากจึงเชิญท่านเข้ามาก่อน แล้วดูแผลให้ เมื่อตรวจดูก็เห็นเป็นปกติ ผมจึงเอายาและวัสดุมาทำแผลให้ ขณะที่ตัดไหมอยู่ผมก็ถามว่า มีนัดกับหมออีกคนหรือจึงดูรีบร้อน
สุภาพบุรุษท่านนี้ตอบว่า ไม่หรอกแต่จำเป็นต้องรีบไปเนิร์ซซิ่งโฮมเพื่อกินอาหารเช้ากับภรรยา ผมก็ถามถึงสุขภาพของภรรยา ท่านก็ตอบว่า ภรรยาอยู่ที่นั่นมานานพอควรแล้ว และเธอเป็นโรคอัลไซเมอร์
ขณะที่คุยกันผมก็ลองถามดูว่าเธอจะรู้สึกกังวลเป็นทุกข์ไหมถ้าไปสายสักหน่อย
สุภาพบุรุษท่านนี้ก็ตอบว่า เธอไม่รู้หรอกว่าผมเป็นใคร เธอจำผมไม่ได้มา 5 ปีแล้ว
ผมรู้สึกแปลกใจจึงถามว่า ' แล้วคุณก็ยังไปทุกเช้าถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าคุณเป็นใ ครก็ตาม ' สุภาพบุรุษสูงอายุยิ้มและตบเบาๆ บนมือผมและพูดว่า ' ถึงเธอไม่รู้จักผม แต่ผมยังรู้ว่าเธอเป็นใคร '
ผมต้องกลั้นน้ำตา ขณะที่เดินจากไป ขนบนแขนผมลุกชันและคิดว่า ' นั่นคือความรักอย่างที่ผมต้องการที่สุดในชีวิต ' ความรักที่แท้จริงไม่ใช่เรื่องของกายภาพหรือโรแมนติก
ความรักที่แท้จริงคือการยอมรับทุกสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ได้เป็นมาตลอด รวมทั้งที่จะเป็น และที่จะไม่เป็นด้วย
คนที่มีความ สุขที่สุดไม่จำเป็นว่าจะต้องมีสิ่งดีที่สุดของทุกสิ่ง เขาเพียงทำสิ่งที่เขามีอยู่ให้ดีที่สุด
ผมขอบอกว่า... ' ชีวิตไม่ใช่เรื่องของการทำอย่างไรให้รอดจากพายุฝน ' แต่เป็นเรื่องของการ ' จะเล่นน้ำฝนอย่างไร ' ต่างหาก
ขอบคุณเพื่อนที่แสนดีที่ forword mail มาให้จ๊ะ
