ทำอย่างไรให้ พวกเขาเหล่านั้นได้รับอย่างสม่ำเสมอ
ประเด็นการกินยาไม่ต่อเนื่องของคนไข้ที่พ้นโรงพยาบาลไปแล้ว และตามแผนการรักษาต้องมีการกินยาต่อไปอีก มีทั้งแค่ระยะสั้นๆ และระยะยาว หรือบางรายอาจจะตลอดชีวิต แต่ในความเป็นจริง เราเราท่านท่านก็คงเห็นกันว่า หลายๆคนก็ไม่ได้เป็นไปตามนั้น เหตุผลคลาสสิค ที่เจอมาคือ (กระผม,ฉัน,ป้า,ลุง,ชั้น ฯลฯ)"ลืม" (ซะงั้น) มีโรคหลายๆโรค ที่เจ้าของโรค(กระผม,ฉัน,ป้า,ลุง,ชั้น ฯลฯ)ต้องมีชีวิตอยู่คู่กับยา หากลืมยาแล้ว(สักวัน)เธอจะรู่ซึกกก ....
มาครั้งนี้เลยขอรวบรวม ๑๐๘ กลวิธีเตือนใจให้คนทางบ้านกินยา มาแปะไว้ เพื่อว่าใครจะมีวิธีอื่นที่เก๋กว่ามาเสนอมาจะมีรางวัลอย่างงาม
วิธีเตือนใจครั้งหนึ่งที่เคยทำได้แก่...
การ์ดน้อยคอยเตือน
ครั้งนั้นนานมาแล้วคิดได้แค่นั้น คือคิดว่าอยู่โรงพยาบาลมีการ์ดยา เลยไม่ลืม เราเลยเขียนการ์ดยาให้กลับไปที่บ้าน ให้แปะตู้เย็น ให้ใส่กระเป๋า ให้วางหัวนอน
ผลเป็นดังนี้ "การ์ดหาย" "ลืมดูการ์ด" (อีกแว้วว! ลืมมมม)
กล่องน้อยคอยเป็นเพื่อน
วิธีนี้คือเสนอให้มีกล่องเล็กๆพกพาสะดวก เพื่อจัดแบ่งยาเป็นชุดขนาดพอใช้พกติดตัวนึกได้ก็หยิบมากินทันที
ผลเป็นดังนี้
๑.(คำตอบของคนในเครื่องแบบ)มันตุงกระเป๋าเสื้อเลยเอาไว้ในรถ ลืมเองมาจากรถ ที่จอดรถอยู่ไกล ฯลฯ
๒.เอามาด้วย อยู่ในกระเป๋าเสื้อ (พูดไปตบกระเป๋าเสื้อไป) แต่ลืมหยิบออกมากิน
เหวอดีมั้ยเนี่ยยย...
คู่ใจใกล้ตัว....
วิธีนี้ใช้กรณีที่ภาษิต อัตตาหิ อัตโนนาโถใช้ไม่ได้แล้วจริง ก็ให้หาคนที่รักและห่วงใยเรา(คนดูแลน่ะแหละ) มาหนึ่งคน แล้วทีมงานก็ เน้น ย้ำ เตือน ขู่ฯลฯ หวังให้เป็นเป็นหูเป็นตาแทนเราเมื่อกลับไปอยู่ที่บ้าน
ผลที่ได้
ก็รักและห่วงใยอะนะ...แต่มันลืมหนะ
........................เฮ้อ..
รังสรรค์พันหนทางเพื่อให้ได้มาซึ่งการกินยาอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ทั้งนั้นทั้งหมดทั้งสิ้น คือความห่วงใยจากหัวใจดวงน้อยของเรา....จึงทุ่มเททั้งชีวิตอุทิศให้ไม่ได้หวังอะไร นอกจากแค่ให้รู้ว่าเป็นห่วง...จริงๆนะเออ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้วัดผลจริงจังเพราะชักท้อเหมือนกัน
จนกระทั่งเมื่อมี พี่ๆ เพื่อนๆ มาปรึกษาปัญหาเดียวกัน "ลืมกินยา" เลนปลุกวิญญาณขึ้นมาอีกรอบ คราวนี้กะหวังผล ๑๐๐% ระหว่างที่คิดว่าจะทำอย่างไร ก็นึกขึ้นมาได้ จึงเริ่มปฏิบัติการทันที ครั้งนี้เราใช้วิธี ส่งข้อความตามสะกิด
วิธีนี้เราได้ติดตามสอบถามจากผู้รับข้อความ เห็นบอกว่าได้ผลดี (ไม่รู้ตอบเอาใจหรือเปล่า...) แต่เราคนส่งข้อความรู้สึกสนุกสนานมาก แล้วคอยติดตามพัฒนาการของเรานะคะ