ตลอดทาง Roy ได้แต่นั่งนิ่งไม่ยอมพูด Jane อดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
Jane : Roy คุณเป็นอะไรหรือเปล่าดูคุณไม่พูดเลยค่ะ
Roy : เปล่าครับ ผมกำลังคิดว่าถ้าฆาตกรจะลงมือกับเหยื่อรายที่ 4 วันนี้จริง ๆ คุณจะรู้ได้ยังไงว่าเหยื่อที่เขาเลือกจะเป็นใคร
Jane : ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ฉันคิดว่าเหยื่อต้องเป็นคนน่าตาดี ผิวขาว ผมบลอนด์ และฆาตกรต้องสังเกตพฤติกรรมของเหยื่อเป็นอย่างดี เพราะจากลักษณะทั่วไปของเหยื่อทั้ง 3 รายคล้ายกัน
Roy : และถ้าฆาตกรเกิดรู้ตัวหรือไหวตัวทันและไม่ลงมือคุณจะทำอย่างไร
Jane : ฉันคิดว่าฆาตกรต้องลงมือแน่ค่ะเพราะมันเป็นพฤติกรรมเคยชิน ตอนแรกเขาอาจไม่ตั้งใจแต่พอทำครั้งที่ 2,3 เขาอาจตั้งใจทำมันเพื่อความสะใจและคนพวกนี้มักชอบอวดตัวเองและจะทิ้งสัญลักษณ์ไว้เป็นลายเซ็นของตัวเองไว้ด้วย คุณคิดว่าไงค่ะ
Roy : คงใช่ครับเพราะการทำอะไรซ้ำ ๆ มันเป็นการบ่งบอกตัวตนของเรา เขาคงอยากให้คนอื่นรู้จักเขาและยอมรับการกระทำของเขา ผมว่าฆาตกรคงมีความสุขมากนะครับที่ทำแบบนี้
Jane ไม่พูดอะไรต่อ เมื่อได้ฟังคำพูดของ Roy จนมาถึงสถานที่พบศพรายที่ 3 สภาพโดยทั่วไปไม่แตกต่างจากรายที่ 1 และ 2 พื้นที่โดยรอบปกคลุมไปด้วยต้นไม้ ดูร่มรื่นและเงียบสงัด “กรอบ” เสียงคนเหยียบกิ่งไม้และมีเงาของใครบางคนวิ่งผ่านพุ่มไม้ไป Jane ตะโกนเรียก Roy ให้รีบวิ่งตามเงานั้นไป แต่ก็ไม่ทันเขาหายวับไปราวกับหายตัวได้ Jane และ Roy คิดว่าต้องเป็นฆาตกรแน่นอน ขณะนั้นเองเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น Jane รีบรับโทรศัพท์ทันที
Jane : สวัสดีค่ะ Jane พูดค่ะ
เจ้าหน้าที่ : สวัสดีค่ะดิฉันโทรมาจากห้อง Lab นะคะ ผลการตรวจก้นบุหรี่ มันเป็นบุหรี่ยี่ห้อหนึ่งจากต่างประเทศซึ่งมีร้านขายเฉพาะ คุณลองตรวจสอบดูนะคะ ฉันจะให้ที่อยู่คุณ เตรียมจดนะคะ...
Jane ไม่รอช้ารีบจดบันทึกที่อยู่ตามที่เจ้าหน้าที่ห้อง Lab บอกและให้ Roy รีบขับรถไปตามที่อยู่นั้นทันที
ทางด้านเจ้าหน้าที่ตำรวจที่สังเกตการณ์อยู่ที่สวนสาธารณะ Denwood ก็ยังไม่พบผู้ต้องสงสัย Jane และ Roy มาถึงร้านค้าตามที่เจ้าหน้าที่บอกจึงสอบถามรายชื่อลูกค้าที่ซื้อบุหรี่ยี่ห้อนี้
Jane : ขอโทษนะคะพวกเราเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจขอรบกวนสอบถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
เจ้าของร้าน : คุณมีอะไรให้ผมช่วยบอกมาได้เลย
Jane : คุณพอจะมีรายชื่อลูกค้าที่ซื้อบุหรี่ยี่ห้อนี้จากร้านคุณเป็นประจำบ้างไหมคะ
เจ้าของร้าน : ผมคงบอกคุณไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวลูกค้าไม่พอใจและไม่มาซื้อของที่ร้านผมอีก
Jane : ขอร้องเถอะค่ะมันเกี่ยวกับชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งนะคะช่วยหน่อยเถอะค่ะ
Roy เห็นว่าคงไม่ได้ผลจึงควักปืนออกมาวางต่อหน้าเจ้าของร้าน พร้อมพูดว่า “ให้ความร่วมมือเถอะนะครับ” เจ้าของร้านเห็นดังนั้นจึงรีบเดินไปหยิบรายชื่อลูกค้าประจำมาให้ทันที ซึ่งรายชื่อทั้งหมดมี 10 ราย Jane ขอบคุณและรีบออกจากร้านและโทรกลับสำนักงานเพื่อจัดส่งรายชื่อทั้งหมดให้เจ้าหน้าที่ช่วยตรวจสอบและสืบประวัติ บางทีอาจจะมีผู้ต้องสงสัยอยู่ในรายชื่อเหล่านี้และรีบติดต่อสารวัตรถามข่าวคราวทางโน่นว่ามีอะไรคืบหน้าบ้าง
Jane : สารวัตรคะมีอะไรคืบหน้าบ้างไหมคะ
สารวัตร : ยังเลยไม่พบผู้ต้องสงสัยเลยคงต้องรอต่อไปเพราะยังไม่ใกล้เวลาที่มันจะลงมือ ทางคุณล่ะได้อะไรบ้าง
Jane : ได้รายชื่อที่อาจจะเป็นผู้ต้องสงสัยมาค่ะ กำลังให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบอยู่ ฉันกับ Roy กำลังจะไปสมทบนะคะแล้วเจอกันค่ะ
