การจัดทำเวทีในการนำเสนอผลงานหรือความคิดใหม่ในสังคมของคนโรงพยาบาล ดูไปแล้วเหมือนธรรมดาแต่พอลองทำแล้วจะรู้ซึ้งถึงพลังอันมหาศาลของสมองคนจำนวนหลายร้อยคนมาแชร์ความรู้ที่ฝังลึก ที่ผ่านประสบการณ์อันยาวนานของคนในรั้วโรงพยาบาล

 จึงเป็นโอกาสอันดีที่จะได้เห็นการนำสิ่งมีค่าซึ่งโดยปกติจะสูญหายไปกับคนคนนั้น

ได้มาโลดแล่นไปบนเทคโนโลยี่เครือข่ายอินเตอร์เน็ต

จริงๆ แล้วน่าจะเรียกเจ้าอินเตอร์เน็ตว่าเป็นสาธารณูปโภคเหมือนไฟฟ้า น้ำประปา ได้แล้ว...

 เมื่อสารสนเทศที่เป็นความรู้เชิงท้องถิ่นได้ส่งผ่านให้ผู้คนโดยรวมได้สัมผัส ก็จะเกิดการผสมผสานและปรับตัวสู่เกลียวความรู้ในศาสตร์สาขาอื่นๆ ไปตามปกติ

 สามารถสัมผัสได้จากการที่เราเห็นละครทีวีมีความโน้มเอียงใกล้ชิดกับความเป็นอยู่ วิถีชีวิตของเราอย่างมากกว่าในอดีตเป็นไหนๆ การเลือกตัวดารา ตัวละคร ก็เป็นไปตามแนวของละคร ของหนัง มากๆ เลย และช่วงเวลาการเป็นดาราของน้องๆ ก็สั้นเข้าทุกที บางคนได้เล่นเพียงเรื่องเดียวก็ไม่เห็นอีกเลย จริงๆ ก็เป็นไปตามยุคของอินเตอร์เน็ตที่ไม่ว่าอะไรจะขยับเราจะรับรู้เร็วมากเกือบจะเป็นแบบเรียลไทม์เลยก็ว่าได้ ทำให้เราได้รับข่าวสารพลั่งพลู ถาโถม เข้ามาจนไม่มีเวลานั่งนึกถึงเรื่องที่แล้วๆ มา ก็ทำให้ลืมดารา และไม่ถามถึงดาราคนไหนเลยในยุคนี้ พอๆ กันกับทีวีช่องนิยมเดี๋ยวนี้ก็ประกาศรับสมัครนักแสดงหน้าใหม่กันตลอด เข้ากันกับยุคนี้จริงๆ

ใช้แล้วทิ้งนั่นเอง ไม่ต้องซ่อม เขียนไปเรื่อยเลยจริงๆ ตั้งใจว่าจะเขียนเรื่องพลังของความง่าย ก็ต้องไว้เขียนตอนหน้าก็แล้วกัน