หายไปหนึ่งปีเต็มกับที่นี่ จึงเห็นว่าสมควรแก่เวลาที่จะต้องเข้ามาได้แล้ว เหตุที่หายไปเพราะมัวแต่ไปปลุกปล้ำกับ blog ที่ทำงานของตนเอง ที่ทุกแห่งมักจะประสบปัญหาคือไม่ค่อยจะมีคนเขียน ชะรอยบรรณารักษ์จะชอบเป็นนักอ่านซะมากกว่านักเขียน
หายไปแต่ยังติดตาม gotoknow เหมือนเดิม หน้าตาดีและอบอุ่นเช่นทุกครั้งที่เข้ามา แต่ผลของการจากไปนานทำให้หลงลืมวิธีการ เขียนไปแล้วไม่ทราบอยู่ที่ไหน จึงต้องเขียนใหม่เพราะยังไม่ได้ทำเป็น draft
วันนี้จะมาเล่าเรื่องการไปออกบูธงานนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ เป็นงานวัดที่จัดกันมาแต่ครั้งโบราณที่ไม่ได้ย้อนยุคแบบจงใจ แต่จัดกันทุกปีดังนั้นจึงมีทั้งเก่าๆ ใหม่ๆ ปะปนกันแบบฟิวชั่น
เช่นเดียวกับบูธของเราที่ใช้งบประมาณตามโครงการห้องสมุดมีชีวิตเพื่อชุมชน แต่พอเปลี่ยนรัฐบาลเป็น พ.ศ.นี้ และมีนโยบายว่า ห้องสมุด 3 ดี เราจึงเปลี่ยนหน้าตาป้ายของเราว่า ห้องสมุดดี ดี๊ ดี แต่รูปแบบ กิจกรรมยังคงเดิมโดยเช่นเดียวกับพันธมิตรที่ให้การสนับสนุนมาอย่างต่อเนื่อง
เก้าวันเก้าคืน เริ่มตั้งแต่ 30 ต.ค. แต่พวกเราไปเตรียมงานก่อนหนึ่งวัน กระั้นั้นก็ยังมีลุกค้าเข้ามาด้อมๆ มองๆ ตามหา โดยพ่อและแม่ตั้งใจพามาโดยเฉพาะเพื่อดูว่าปีนั้ยังมากันอีกหรือไม่ เพราะจะได้พามาทุกๆ คืน
เรื่องแบบนี้ดูว่าเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ คือกำลังใจที่ใหญ่หลวงสำหรับพวกเรา จึงเป็นเหตุให้เมื่อคืนก็ยังต้องปิดบูธสี่ทุ่ม
เด็กจึงเข้ามาแบบอิสระทั้งนั่ง นอน อ่านหนังสือ วาดรูป และทำกิจกรรม ที่ทุกอย่างเด็กทำได้ผู้ใหญ่ทำดี
บริการชุมชนแบบเข้าถึงชุมชนแบบนี้น่าจะพอใช้การได้สำหรับสร้างเด็กไทยให้เข้มแข้งต่อไป
สวัสดีค่ะ
***แวะมาชม ห้องสมุด ดี ดี ดี
สวัสดีค่ะมาขอรับบล็อกเข้าแพลนเน็ตค่ะ ตกลงว่าจริงๆ ใช่ไหมคะที่ บรรณารักษ์ส่วนมากจะชอบอ่านมากกว่าการเขียน บล็อกในหน่วยงานที่ มช. ไปไม่ค่อยรอดเช่นกันค่ะ
ขอบคุณทั้งสองท่านค่ะที่มาทักทาย...ยินดีค่ะดาวลูกไก่ที่จะเข้าแพลนเน็ตเีดียวกัน ส่วนสมมติฐานที่ตั้งดูจากที่ำทำงานและแอบดูจากที่อื่นๆ อย่างที่ทำงานสร้าง blog ก็ค่อนข้างกังวัลและระวังเรื่องนี้มากแต่ยังพอไปได้ไม่ได้นิ่งไปเสียทีเดียว ตอนนี้ตั้งใจว่าจะเข้ามาเขียนที่นี่ให้บ่อยขึ้นค่ะ จะได้แลกเปลี่ยนกัน ...ว่าแต่ไปเยี่ยมหลินปิงแล้วยังคะ?