บุญกฐิน
“ฮูปสัตว์”บนธง???
อยากรู้ต้องออกไปดู...ไปถาม
...การปลูกฝังวัฒนธรรมประเพณีให้กับนักเรียน...ถ้าอยู่แค่ห้องเรียน...ในโรงเรียนไม่สนุกแน่ ไม่ตื่นเต้นด้วย (ปะ...ครูไปด้วย)
หน้านี้บุญ “กฐิน” คุณครูจึงมีนัด...(และค่าซองเพียบ)
- พาเด็กๆไปเข้าร่วมกิจกรรมของชุมชน...โดยมอบภาระงานให้พวกเขา สืบค้นประวัติความเป็นมา หรืออื่นๆที่เด็กๆสนใจไปซักถามจากผู้รู้ ผู้เฒ่าผู้แก่ในชุมชน...
เป็นหยังตุงในงานจังเป็นฮูป ขี้เข็บ (ตะขาบ) เต่า งู ...?
ฟังเด้อ...ผู้บ่ฮู้ในฮีตคองกองกฐิน
เป็นหยังจังมี ฮูปงู ปูปลา เต่านา เอาไว้
ตุงขี้เข็บ กะมีให้สมัยหลังเพิ่นหากว่า
พญาอโศกราชเจ้าทำสร้างฝ่ายกฐิน
สัตว์ใหญ่น้อยอยากมีส่วนโมทนา
คราวนั่น ซุมสัตว์สา ปากจา ฟังได้
ว่าสาธุเจ้า ซุมสัตว์เฮา อยากขอเอา บุญฮ่วม
หมายว่าในซาดหน้าผลบุญได้ซอยซู
พญาอโศกราชราชาจังได้วาจาต้าน
โอน้อ...งูและขี้เข็บฮ้าย พิษหลาย คนบ่เซื่อ
ยามเมือ ผิดใจมา ย้านฆ่าตายเมิ้ดบ้าน
คันว่า เต่าจังซั่น คนสิเลา จับแกง
ต้มฉีกกิน แลงงาย ผั่นเลาตาย เสียสิ้น
ขี้เข็บ เต่า นาคนั่นจังขอฝากเอาบุญ
ยามคนทำกฐินทานขอฮ่วมนำไทบ้าน
พระอโสกาเจ้า ราชาผู้เป็นใหญ่
เลยเลาอนุญาตให้ เขาได้ ฮ่วมทาน
จังได้เห็นในกาลฮูปตุงกฐินนั่น
การเกิดเป็นคนนี่มันดีหลายเอานี
ได้ทำบุญสืบสร้างภายหน้าสู่นิพพาน
พ่อใหญ่บุญมี ภูผาแดง อายุ ๖๗ ปี
๑๐๗ หมู่ ๗ อำเภอสมเด็จ
แม่ใหญ่...ม่วนหลายได้มาเอาบุญ
อ้าว...แอบมายึดไมล์ชาวบ้าน
ร้องเพลง...เด็กคนนี้
ถือโอกาส...เยี่ยมบ้านเด็กๆ
( กินข้าวฟรี)
สวัสดีค่ะคุณครูธนิตย์
บุญกฐิน เมิดบ้าน คนอีสาน ซมซื่น บุญอื่นบ่สู้ บุญยู้ สู่สวรรค์ ซั่นดอกนาง