ในบางครั้งความหวังดีของเรา อาจไปทำร้ายผู้อื่นโดยที่เราไม่ทันรู้ตัว...การช่วยชีวิตหนึ่งชีวิต หากแต่ต้องไปเบียดเบียนอีกหนึ่งชีวิต จะคุ้มไหมนะ?
เมื่อวานมีเวลาว่างระหว่างทำงานในช่วงบ่าย เลยอาศัยช่วงเวลาอันน้อยนิดนั้นอ่านข้อความ ข่าว บทความจากอินเตอร์เน็ต แวะเข้าไปอ่าน www.teenee.com เจอเรื่องราวน่าสนใจ เลยเอามาลงบันทึกไว้ ให้เหล่ามวลมิตร G2K ได้อ่านเล่น...เป็นเรื่องราวของเจ้าแมงมุมและนักบวช
 
เรื่องมีอยู่ว่า....
 
 

 
 
วันหนึ่งมีผีเสื้อแสนสวยแต่เคราะห์ร้ายบังเอิญบินมาติดกับของเจ้าแมงมุมซึ่ง กำลังชักใยอยู่พอดี ผีเสื้อตัวนั้นกำลังดิ้นอย่างสุดกำลังเท่าที่ปีกบางๆของมันจะทำได้ เพื่อหวังเพียงว่ามันอาจจะโชคดี หลุดออกมาจากพันธนาการของแมงมุมได้ นักบวชรูปหนึ่งผ่านมาและเห็นเหตุการณ์โดยตลอด (เราคิดว่านักบวช จะทำอย่างไร ...)


ก. เข้าไปช่วยเหลือผีเสื้อเคราะห์ร้ายตัวนั้น

ข.เดินผ่านไปและไม่สนใจ


        นักบวชนิ่ง อยู่พักหนึ่งแต่ไม่ทันได้ตอบอะไร ทันใดนั้นเองนกน้อยตัวหนึ่งก็บินโฉบลงมาจิกกินแมงมุมนั้นเสีย แต่ก่อนที่แมงมุมจะสิ้นใจ มันถามนักบวชว่า...แล้ว ณ ตอนนี้มันกำลังจะถูกฆ่ากินเพื่อเป็นอาหารให้กับ นกตัวนี้เช่นกัน แล้วเหตุใดท่านจึงไม่ช่วยเหลือเราบ้าง เพราะมันไม่สวยเหมือนผีเสื้อใช่ไหม

      โลกช่างไม่ยุติธรรมสำหรับมันเลย ทำไมแมงมุมจึงถูกตีตราว่าเป็นสิ่งเลวร้าย เพียงเพราะว่ามันไม่สวยอย่างนั้นหรอกหรือ ผิดด้วยหรือที่มันเกิดมาไม่สวยเหมือนกับผีเสื้อ หรือดูน่ารักเหมือนอย่างเช่นนกตัวนี้...

        และ แน่นอนนักบวชผู้มีเมตตาย่อมเลือกคำตอบข้อแรก เขาเดินเข้าไปช่วยเจ้าผีเสื้อตัวนั้นออกมา แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นนักบวช ย่อมต้องมีอะไรพิเศษแตกต่างจากคนทั่วไป นักบวชผู้นี้สามารถรับรู้ถึงกระแสจิตอ่อนๆของเจ้าแมงมุมที่กำลังส่งมาถึงเขา อย่างตัดพ้อต่อขาน มันหิวโหยและอดอยากมานานเต็มที เพราะไม่มีอะไรตกถึงท้องมันมาหลายวันแล้ว ผีเสื้อตัวนี้กำลังจะเป็นอาหารของมันในเช้าวันนี้ เหตุใดท่าน ซึ่งเป็นนักบวชจึงต้องยื่นมือเข้ามายุ่งด้วย มันแค่ต้องการจะกินอาหารของมันเท่านั้น

 
 ลองคิดตามดูสิ (ถ้าเราเป็นนักบวชรูปนี้เราจะทำอย่างไร ...)
 
 
อ่านจบข้าพเจ้าก็เริ่มเกิดคำถามขึ้นในใจ...บางครั้งการที่เราตั้งใจจะทำบุญ เป็นการเบียดเบียนผู้อื่นโดยไม่รู้ตัวหรือเปล่านะ?  
 
วันหนึ่งน้องสาวของข้าพเจ้าเกิดใจบุญ อยากทำบุญโดยการปล่อยปลา จึงไปซื้อปลาตัวเล็กๆ ที่กรมประมง แล้วชวนคุณแม่ไปปล่อยปลาที่ท่าน้ำวัดแห่งหนึ่งซึ่งเป็นเขตอภัยทาน ห้ามคนมาจับสัตว์น้ำบริเวณนั้น...พอปล่อยเจ้าปลาน้อยลงน้ำปุ๊บ ก็มีปลาตัวเจ้าถิ่นตัวใหญ่ อ้าปากฮุบกินปลาตัวน้อยไปต่อหน้าต่อตา น้องสาวและแม่ของข้าพเจ้าได้แต่อ้าปากค้างกับภาพที่เห็น แล้วก็มองตากันปริบๆ พอกลับบ้านคุณน้องสาวก็รีบโทรศัพท์รายงานผลการทำบุญให้ข้าพเจ้าได้รับทราบ ข้าพเจ้าได้แต่บอกว่า ก็ใจเราต้องการทำบุญ เราไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ถือซะว่าเป็นกรรมของเจ้าปลาน้อยตัวนั้นก็แล้วกัน...
 
ในบางครั้งความหวังดีของเรา อาจไปทำร้ายผู้อื่นโดยที่เราไม่ทันรู้ตัว...
 
การช่วยชีวิตหนึ่งชีวิต หากแต่ต้องไปเบียดเบียนอีกหนึ่งชีวิต จะคุ้มไหมนะ?