ลอยกระทงวิถีชาวบ้าน
วันลอยกระทงในปี ๒๕๕๒ ตรงกับวันที่ ๒ พฤศจิกายนก็ใกล้เข้ามาแล้วสินะครับ คนไทยเราสมัยก่อนจะใช้วัสดุจากธรรมชาติมาประดิษฐ์เป็นกระทงที่มีรูปร่างคล้ายดอกบัวสวยงามเพื่อบูชาและระลึกถึงธรรมชาติสายน้ำที่ได้ให้คุณต่อชีวิต และยังมีตำนานที่กล่าวถึงการบูชาพระสาวกที่ชื่อพระอุปคุตที่เชื่อว่าท่านจำพรรษาอยู่ที่สะดือทะเล
ผมนั้นชอบใจเรื่องของการลอยกระทงเพื่อระลึกถึงพระคุณของพระแม่คงคาที่คุณต่อผู้คนมากมายแต่เราอาจจะหลงลืมมองข้ามเรื่องปัญหาคุณภาพของน้ำในคลองและแม่น้ำจนไปถึงต้นกำเนิดของน้ำก็คือป่าครับ คงเป็นเพราะความสะดวกสบายละกระมังที่อาจทำให้เราหลงลืมมองข้ามไป น้ำที่คนเมืองส่วนใหญ่ใช้คือน้ำประปาที่มาตามท่อเพียงบิดหมุนวาล์วน้ำเราก็ได้น้ำมาใช้ง่ายๆในราคาลิตรละหนึ่งสตางค์ตามที่จำโฆษณาของการประปาเขามาครับ
เมื่อปี ๒๕๕๑ ครอบครัวเป็ดน้อยได้ไปลอยกระทงที่บ้านของป้าแอ๊ดในชุมชนวัดดอนทอง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรากันครับ หลังจากที่ไม่ได้ไปลอยกระทงกันมานานหลายปีเลยครับด้วยความเบื่อเรื่องของการจราจรที่ติดขัดฝูงชนรึก็เบียดเสียดกัน ทุ่มกว่าๆเราออกเดินทางจากพนัสนิคมไปตามเส้นทางสาย ๓๑๕ ไปที่บ้านป้าแอ๊ดครับ เจ้าของบ้านมีขนมแตงใบเนื้อฟูปุยใส่น้ำกระทิโรยน้ำแข็งใสหวานเย็นชื่นใจดีแท้ และเนื่องจากวันลอยกระทงของปี ๒๕๕๑ นั้นไม่ตรงกับวันหยุดเสาร์อาทิตย์จึงมีเพียงพี่ๆน้องๆหลานๆของผ้าและครอบครัวเป็ดน้อยที่นัั่่งเรือตามคลองออกไปที่แม่น้ำบางปะกง ดูแล้วเหมือนจะเหงาแต่คนน้อยแบบนั้โดนใจเป็ดน้อยแฟมิลี่ครับ
ลุงอี๊ดน้องชายป้าแอ๊ดทำหน้าที่กัปตันเรือหางยาวออกจากคลองสาขาข้างๆบ้านพาสมาชิกเข้าสู่คลองใหญ่ที่เชื่อมกับแม่น้ำบางปะกง จากต้นสูงรึว่าเอ..เราต้องบอกว่าทางจากสูงกันแน่ครับขึ้นอยู่ริมฝั่งสองข้างทางของลำคลอง
และนี่ก็คือหน้าตาของกระทงสายครับ
ป้าแอ๊ดเปิดถุงเอากระทงสายรูปร่างหน้าตาเหมือนกระบอกไม้ไผ่หรือกระป๋องที่ผ่าออกเป็นสองส่วนทำจากลำต้นของกล้วยหน้าที่ของสมาชิกแต่ละท่านก็คือนำกระทงที่ได้รับแจกมาปักเทียนเล่มเล็กๆลงไปตรงกลางจุดเทียนให้สว่างแล้วก็ช่วยกันปล่อยลงน้ำไป กระทงเล็กๆจากธรรมชาติส่งแสงวับแวมก็จะค่อยๆลอยตามกระแสน้ำออกไปที่ปากคลองที่เชื่อมกับแม่น้ำกัปตันลุงอี๊ดพาเราออกไปชมบรรยากาศการลอยกระทงของชาวแปดริ้วจากหน้าศาลาว่าการหลังเดิมของจังหวัดหรือว่าอำเภอเมืองก็ไม่แน่ใจครับ(หากจำไม่ผิดอาคารนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากรด้วย)เลี้ยวซ้ายที่ปากคลองลอดใต้สะพานถนนสาย ๓๑๕ พนัสนิคม-แปดริ้ว
อาคารที่เห็นในรูปก็คืออาคารเฉลิมพระเกียรติของโรงพยาบาลฉะเชิงเทราครับ
ไปถึงหน้าโรงพยาบาลฉะเชิงเทราที่มีหลวงพ่อพระพุทธโสธรองค์จำลองที่อัญเชิญมาในเรือ ในแม่น้ำจุดนี้มีการปล่อยกระทงขนาดยักษ์สีขาวภายในติดไฟสว่างไสว
ลุงอี๊ดบังคับเรือให้หันกลับฝั่งน้ำด้านซ้ายมือผู้คนเดินเที่ยวงานลอยกระทงขวักไขว่คราคร่ำบนฟุตบาทดูรื่นเริงสนุกสนาน แต่ฝั่งขวานั้นเงียบมองไปเห็นเงาของป่าจากต้นไม้ป่าชายเลนริมน้ำ
เลยมาอีกนิดฝั่งขวามือของแม่น้ำก็มีแสงไฟจากร้านอาหารแซมมาช่วยให้บรรยากาศดูไม่เหงาจนเกินไป
สะำพานข้ามแม่บางปะกงที่อยู่ด้านหน้าประดับประดาด้วยไฟราวดูสว่างตา
ไม่นานนักเราก็กลับมาถึงปากคลองบ้านป้าแอ๊ดอีกครั้ง น้ำในคลองลดระดับลงแล้วลุงอี๊ดและป้าอีกท่านที่เป็นพี่สาวป้าแอ๊ดใช้ไม้พายดันเลนท้องคุ้งพาเรากลับถึงบ้านได้โดยปลอดภัยครับ เวลาเลยสี่ทุ่มไปไม่นานครอยครัวเป็ดน้อยก็ใช้เส้นทางเดิมกลับบ้านที่อำเภอพานทอง
เจ้าเป็ดน้อย คงสนุกสนานมากนะครับ ดูยิ้มร่าเต็มใบหน้า
ช่วงลอยกระทงปีนี้ ผมมีงานเป็นวิทยากรที่อยุธยาพอดีครับ ก็เลยถือโอกาสไปลอยกระทงที่นั่นด้วย
จะเอารูปมาฝากครับผม