วันนี้ตอนเย็นหลังเลิกงาน ผมมีภารกิจนัดสำคัญกับน้องมะปรางที่จะไปกินไอศกรีมกัน ตามที่น้องเขาเคยพูดยั่วน้ำลายผมมานานแล้ว
เรานัดกันทั้ง Lab รวมทั้งอาจารย์ธวัชชัย อาจารย์จันและน้องต้นไม้ ที่ร้านไอศกรีมเล็กๆ แต่ดูมีสกุล สีขาวสะอาดตา ชื่อ @icecream ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากม.อ.นัก แค่ออกประตู ๑๐๙ เลี้ยวซ้ายและเลี้ยวขวาเข้าถนนคนเดิน ขับไปจนถึงสามแยกข้างหน้า แล้วเลี้ยวซ้ายอีกทีก็ถึงแล้ว
ไอศกรีมของร้านนี้ ทำเอาผมตัดใจจาก iBerry ที่เคยเป็นสาวกเหนียวแน่นได้เลย เพราะ รสชาติไม่แพ้กัน ที่สำคัญราคาถูกกว่าหลายช่วงตัว สบายกระเป๋าเวลาเลี้ยงแบบหมู่คณะแบบนี้ และเจ้าของร้านทำเอง ไม่ต้องส่งมาจากกรุงเทพฯ
วันนี้เราก็เลยอร่อยกับไอศกรีมชุด ๓ ลูกในราคาเพียง ๓๐ บาท กันถ้วนหน้า ยกเว้น น้องต้นไม้ ที่คุณแม่จันใจแข็งมากๆ ให้น้องกินแต่ขนมเค็ก โดยมีพี่มะปรางตักไอศกรีมใส่ปากตัวเองต่อหน้าต่อตาน้องอย่างโหดเหี้ยม
มีไอศกรีมอะไรบ้างหรือครับ อ่านแล้วอย่าเพิ่งน้ำลายหกรดคีย์บอร์ดนะครับ
มะม่วงน้ำปลาหวาน ราดน้ำปลาหวานมาจริงๆ ฝรั่ง..โรยหน้าด้วยบ๊วยป่น มะขาม..แถมพริกเกลือมาให้ด้วย น้อยหน่า รัมลูกเกต มะยม สตรอเบอรี่ ข้าวโพด และ... ...
ร้านนี้เขาเสริฟน้ำเปล่ากลิ่นหอมเหมือนอบเทียนมาด้วยแบบไม่อั้น ในเหยือกและถ้วยใบเล็กๆแบบจอกสุราสีขาว พอดื่มมาถึงตอนนี้ ก็ทำให้ผมย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์แสลงใจในร้าน iBerry แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
ที่นั่น ผมขอน้ำเปล่าเขาอย่างที่เคยขอ แต่ครั้งนั้น น้องคนขายบอกว่า น้ำเปล่าต้องซื้อเป็นขวด ผมได้แต่มองหน้าเขา
แต่ก่อนแต่ไร ร้านไอติมที่เรากินมาตั้งแต่รุ่นพ่อ เขาแจกน้ำดื่มกันไม่อั้น มันเป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆของเจ้าของร้าน แต่นี่อะไร ไอศกรีมก็ราคาหลักเหยียบร้อย กะอีกแค่น้ำเปล่ายังจะขายอีก รับไม่ได้ครับ
วันนั้นผมสัญญากับตัวเองว่า จะไม่กลับไปเหยียบร้านนั้นอีกเลย ซึ่งก็ทำได้จริงๆมาถึงวันนี้ และด้วยความมั่นใจมากขึ้น
น้องมะปรางให้ข้อมูลเพิ่มเติมครับว่า เจ้าของร้านเป็นมัณฑนากร ทำไอศกรีมกับมือทุกเช้า แล้วในร้านก็มีของกระจุกกระจิกแบบขายความคิด วางไว้ให้บรรดาขาช๊อปตาลูกวาวได้บริหารกระเป๋ากัน
มีเหตุการณ์สำคัญที่ประจวบเหมาะกับงานเลี้ยงครั้งนี้ คือ พวกน้องๆใน lab ซื้อเค็กมาอวยพรวันคล้ายวันเกิดให้อาจารย์ธวัชชัย ซึ่งคือ วันพรุ่งนี้ ผมก็เลยถือโอกาส ได้อวยพรวันเกิดให้อาจารย์ธวัชชัย มีสุขภาพแข็งแรงเหมือนต้นสักที่ผมเอาไปฝากด้วยนะครับ
อาจารย์จันก็ได้ของในร้านมอบเป็นของขวัญให้อาจารย์ธวัชชัย ..ง่ายดีจัง
มีเหตุผลสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ผมติดอกติดใจไอศกรีมร้านนี้มาก จนต้องขออนุญาตฝืนกฏโฆษณาในบล็อกนี้
เจ้าของร้าน เขาก็เป็น สิงห์อีซ้าย ครับ
อาจารย์ค่ะ
น้ำลายของกระติก ไม่มีทางที่จะหยดใส่ comp ได้
เพราะกระติกมีผ้าเช็ดไว้แล้วเรียบร้อย
สนับสนุน ยกมือซ้ายด้วยคนค่ะ
เป็นคนที่จะทานก็ได้ ไม่ทานไอสครีมก็ได้ แต่ถ้าจะทานชอบรสรัมลูกเกตค่ะ
อาจารย์คงชอบมากสิคะ เห็นชอบร้าน iBerry
อาจารย์หมอครับ ผมนั่งน้ำลายไหลลงคอจนอิ่มเลยล่ะ แบบว่า โปรดปรานไอติมเป็นทุนเดิม ยิ่งได้อ่านโฆษณาชวนน่ากินแบบนี้ สงสัยต้องหาเรื่องกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อกะแม่แล้วแวะไปกินไอติมร้านนี้บ้างแล้วล่ะครับ ว่าไปแล้ว น้ำลายเต็มปากเลยนะเนี่ย อิ อิ
สวัสดีค่ะคุณลุงหมอ
หนูเขียนบันทึกใหม่แล้วหายไปหมดค่ะ
หนูต้องเขียนรอบที่สอง เหมือนกับคุณครูคิมก็หายไปทั้งเรื่องแต่มีเรื่องเก่ามาซ้อนกันค่ะ
หนูก็ชอบไอศกรีมค่ะ
แหมพี่หลวง
บอกทางแบบนี้ คงจะไปถูกหรอกครับ
*-* สวัสดีค่ะ อาจารย์
อยากกินไอติม ชอบกินมากเลย เห็นบรรยากาศร้านก็ใช่
ขอรูป ไอติม พร้อม ท๊อปปิ้ง ด้วยค่ะ ( น้ำลายจะหยด )
พี่กระติกขา ขอยืมผ้าเช็ดด้วยค่ะ
ความจริงจอดรถตรงสุดซอยในข้อ 2 ก็ได้ เพราะปลอดภัยกว่า แล้วเดินเลี้ยวซ้ายเอา
สวัสดีค่ะคุณลุงหมอ
หนูต้องเข้มแข็ง ไม่ทานขนมเก่ง ไม่ใช้จ่ายเงินเกินจำเป็นค่ะ
ปกติหนูได้ทานขนมที่คุณครูซื้ออยู่แล้วค่ะ หนูจึงไม่ต้องจ่ายเพิ่ม
เพราะหนูต้องหยอดกระปุก หนูได้ซื้อนาฬิการาคาถูกจากตลาดกิมหยงมาขายเพื่อนค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ้าว..หมอเต็มครับ ผมก็สาวก iberry เหมือนกัน แต่ชอบไอติมข้าวกล้องมาก สุดยอด
ถ้าไปหาดใหญ่จะไปลอง หรือว่าจะให้หมอเต็มพาไปเลี้ยงดี อิอิ
อาจารย์หมอเต็มคะ
แหม...เห็นอาจารย์เขียนบรรยายเกี่ยวกับน้องต้นไม้ พี่มะปรางรู้สึกผิดอย่างรุนแรง .... เอาไว้น้องโตกว่านี้ เดี๋ยวหนูจะชวนอาจารย์ไปเลี้ยงน้องเพื่อไถ่โทษที่ตักไอติมรสส้มเขียวหวาน น้อยหน่า และช็อคโกแลตกินแบบล่อตาล่อใจน้องนะคะ
รอบหน้าต้องให้อาจารย์ลองกินกระท้อนน้ำปลาหวานค่ะ ขอบอกว่าอร่อยสุดๆ
บันทึกนี้ถือว่ายังไม่ได้โฆษณา แต่เป็นบันทึกที่ทำให้คนรักไอศครีมกระวนกระวายค่ะ ^_^
เข้ามาแอบอ่านบันทึกอาจารย์หมอประจำแต่ไม่เคยได้ฝากรอยจารึกไว้..
วันนี้เลยฝากไว้สักหน่อยเผื่อได้ฉันไอศครีมบ้าง(๕๕๕)