“ตำราที่จะนำพาชีวิตของผู้ที่ได้ศึกษาดำเนินไปอย่างถูกต้องและมั่นคง ประดุจดังศิลาที่คอยปกป้องดวงใจไม่ให้อ่อนไหวต่อสิ่งใดใด”
ตำราชีวิต

“ตำราที่จะนำพาชีวิตของผู้ที่ได้ศึกษาดำเนินไปอย่างถูกต้องและมั่นคง ประดุดังศิลาที่คอยปกป้องดวงใจไม่ให้อ่อนไหวต่อสิ่งใดใด”
ในยามราตรีกาลดวงดาวน้อยใหญ่ส่องแสงระยิบระยับประปรายบนท้องฟ้า หมอกเริ่มโปรยปรายลงมาปะทะกับสายลมที่พัดมาเป็นระยะๆ เสียงผญาได้ถูกกล่าวขึ้นและต่อด้วยเสียงเพลงที่ถูกตะเบ็งออกมาจากก้นลึกของกล่องเสียงอันดังกระหึ่มขึ้นจากบรรดาเด็กหญิงชายที่นั่งอยู่บนอัฒจรรย์ แต่มีกลุ่มชายหญิงจำนวนราวสิบคนเห็นจะได้ ยางกายเข้ามายังลานกว้างแสดงลีลาท่าทางประกอบกับบทเพลงด้วยความชำนาญราวกับฝึกซ้อมมาเป็นเวลานานแรมปี ไม่นานการแสดงทุกอย่างก็จบลงพร้อมเสียงปรบมือดังกึกก้องทั่วบริเวณสนามกีฬา หญิงสาวหนึ่งในสิบคนคิดว่าสิ่งที่เธอได้อดทน อดกลั้น ฝืนทน และจำใจฝึกหัดมาเป็นเวลานานแสนนานได้จบลงเสียที พอกันทีกับกิจกรรมต่างๆ นับแต่นี้อิสรภาพและความเป็นไทจะเป็นของฉัน แต่หารู้ไม่ว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นของเธอเท่านั้น ซึ่งมันเป็นเพียงบทเรียนบทหนึ่งและบทแรกๆในหนังสือชีวิตของเธอ หนังสือเรียนชีวิต ตำราที่จะนำพาชีวิตของผู้ที่ได้ศึกษาดำเนินไปอย่างถูกต้องและมั่นคง ประดุจดังศิลาที่คอยปกป้องดวงใจไม่ให้อ่อนไหวต่อสิ่งใดใดที่จะคืบคลานเข้ามาทำร้ายและครอบงำให้เดินไปในเส้นทางที่โรยด้วยมวลบุปผาชาติแต่ไม่นานก็ประสบพบกับหลุมน้อยใหญ่ เชียร์ลีดเดอร์หนึ่งในหัวโขนที่มนุษย์คนหนึ่งคือผู้ที่ถูกเรียกว่าพี่ชายเป็นผู้บังคับและจัดการสวมให้ หวังให้เป็นบทพิสูจน์ของน้องสาวผู้เป็นที่รัก ความหวังเริ่มเรือนลาง เมื่อครั้งที่ใจเริ่มท้อถอย มีแต่ถ้อยคำที่คอยปลอบโยนและกำลังใจที่จะผลักดันให้ไปสู่ฝั่ง “น้ำตา” เพื่อนแท้ที่คอยอยู่ข้างกายในเวลาเหงาและเสียใจ จะถูกปล่อยออกมาเพื่อประคับประคองหัวใจให้ผ่านพ้นช่วงเวลาอันแสนเศร้า รันทด ไปได้อย่างดียิ่ง ถึงอย่างไรก็ตามปัญหาและอุปสรรคต่างๆนานาได้ผ่านพ้นไปด้วยพลังบริสุทธิ์ พลังแห่ง “มวลกัลยาณมิตร” ที่คอยช่วยโอบอุ้มและประคับประคองให้เธอผู้นั้นทำภารกิจในบทเรียนได้อย่างสมบูรณ์ เหนือสิ่งอื่นใดไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามสิ่งต่างๆที่จะโหมเข้ามา จะผ่านพ้นไปได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวของเขาเองว่าจะมีความวิริยะอุสาหะมากน้อยประการใดและสิ่งใดเล่าที่เขาได้จากบทเรียนบทนี้หรือเพียงแค่ว่าให้กงล้อแห่งกาลเวลาได้เคลื่อนไป เพื่อที่จะให้พันธะได้หลุดออก จนพ้นกายของเธอเท่านั้นเอง
“ทรายน้อย”
สวัสดีครับ คุณ"ทรายน้อย"
☺ แวะมาอ่าน ครับ
☺ สำนวนน่าอ่านนะ ติงนิดเดียว ...หากเว้นวรรคตอน
และใช้สีอักษรทึบหน่อยจะอ่านง่ายกว่านี้ ครับ
☺ ขอบคุณที่แวะไปเยือน ครับผม
...................................................................................
ขอบคุณคุณทรายน้อยค่ะ
เรื่องน่าอ่านจัง ภาพนี้ น่าค้นหา และลุ้นว่า
เมื่อไหร่ จะได้เห็นแสงแรกนะ
หากตัวอักษรแสบตาค่ะ สุขสันต์วันหยุดนะคะ
สวัสดีครับคุณ... นายก้ามกุ้ง... augustman...poo
ขอบคุณครับสำหรับกำลังใจ และ เข้ามาเยี่ยมชม
มีอะไรก็แนะนำผมด้วยนะครับ เพราะผมนั้นขาดประสบการณ์อีกมาก
สุขสันต์วันลอยกระทง นะครับ