การไปแสดงสาธิตการทอผ้าแพรวา ณ เทศกาลวิถีชีวิตชาวบ้านของสมิธโซเนียนในครั้งนั้น นอกจากจะได้พบปะผู้คนมากมายแล้ว ยังได้พบเพื่อนใหม่ และใกล้ชิดเพื่อนเก่าเพิ่มขึ้นอีกด้วย
คนแรกคือ ฟราน หรือ Francis เพื่อนเก่าที่รู้จักกันจากการแนะนำของเพื่อนชาวออสเตรเลียเมื่อดิฉันยังทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยมหิดล ฟรานเป็นนักโบราณพฤกษศาสตร์ หรือ Paleobotanist ที่เคยทำงานให้พิพิธภัณฑ์ประวัติธรรมชาติของสถาบันสมิธโซเนียนมานาน เคยมีผลงานการศึกษาตัวอย่างพืชโบราณจากการขุดค้นเมืองปอมเปอี แหล่งโบราณคดีเลื่องชื่อของโลก และผลงานอื่น ๆอีกมากมาย วันนี้แม้จะเกษียณอายุแล้วฟรานก็ยังแวะเวียนมาช่วยงานพิพิธภัณฑ์อยู่เสมอ ๆ เมื่อทราบว่าดิฉันจะไปอเมริกา ฟรานก็ตอบรับว่าจะมาหาแม้ปัจจุบันจะไม่ได้อยู่ที่วอชิงตัน ดีซีแล้วก็ตาม นอกจากเป็นนักพฤกษศาสตร์แล้ว ฟรานยังเป็นนักสะสมผ้า และมีงานอดิเรกคือการย้อมผ้าจากพืชพรรณธรรมชาติ และทอผ้าเองด้วย ฟรานเคยเล่าให้ฟังว่าที่สวนหลังบ้านมีพืชให้สีธรรมชาติปลูกไว้หลายชนิด และชวนให้ดิฉันไปเยี่ยมชม แต่เนื่องจากภารกิจในการดูแลช่างทอทำให้ดิฉันไม่มีโอกาสไปเห็นสวนของฟราน แต่การได้พบฟรานในครั้งนี้ก็ทำให้ได้เรียนรู้อะไรมากมาย เริ่มจากการที่เรามีการสาธิตการย้อมสีจากครั่ง และผู้ชมอเมริกันส่วนมากก็มักจะถามว่า เป็น โคจีนีล หรือเปล่า ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่า โคจีนีล คืออะไร จึงสอบถามจากฟราน ซึ่งนอกจากฟรานจะช่วยให้ความกระจ่างเกี่ยวกับโคจีนีลแล้ว ยังไปหาซื้อหนังสือ ผ้าเม็กซิกัน ที่มีเรื่องของโคจีนีลมาให้เป็นของขวัญอีกด้วย และวันสุดท้ายของงานเทศกาลฟรานยังกลับมาอีกครั้ง พร้อมหนังสือการย้อมสีธรรมชาติอีกหลายเล่มที่บอกว่ามีซ้ำกันหลายเล่มที่ห้องสมุดส่วนตัวจึงเอามาให้ไปอ่าน หนังสือที่ได้รับจากฟรานในครั้งนั้นได้ให้ข้อมูลที่น่าสนใจอย่างมากในการนำมาใช้ทดลองพัฒนาสีย้อมธรรมชาติในงานแพรวา
สวัสดีค่ะ
ชอบผ้าไทยเหมือนกันค่ะ
เคยซื้อผ้านุ่งจากบ้านโคกพวน (จำชื่อผิดมั๊ยนี่) นุ่งสบายมากเลยค่ะ