ดื้อ อาจไม่ก้าวร้าว แต่จะไม่ทำตามที่บอก เด็กจะทำในสิ่งที่มันผิด และไม่เหมาะสม แต่เขาจะไม่เกเร ซึ่งเด็กดื้อแต่ละคนก็ต่างกันออกไป บางคนดื้อเงียบ คือ ดูเหมือนไม่ดื้อ แต่จริงๆแล้วเขาก็ดื้อไม่ใช่เล่น เช่นบอกให้แต่งชุดนักเรียนเตรียมตัวไปโรงเรียน เด็กอาจใส่ชุดอื่น ให้ทำการบ้านก็ไม่ยอมทำ เป็นต้น

       ส่วนก้าวร้าว เป็นพฤติกรรมที่รุนแรง เกเร เช่นทำร้ายผู้อื่น ทำลายสิ่งของ ซึ่งสาเหตุของความก้าวร้าวนั้น ส่วนใหญ่จะมาจากการที่เด็กเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน ตบตีกัน ใช้คำพูดที่รุนแรงกับเขา ตีเขา ดุด่าไม่ใช่สั่งสอนโดยใช้เหตุผลแต่กลับใช้อารมณ์เป็นหลัก เด็กอาจจะโกรธที่พ่อแม่ตี และก้าวร้าวใส่ เขาจึงมีพฤติกรรมก้าวร้าวตอบสนองกลับมา หรือเขาอาจเรียกร้องความสนใจ อิจฉาน้อง เลียนแบบ เพื่อน ซึ่งพ่อแม่ต้องเข้าใจว่าเกิดจากการเรียนรู้ที่ไม่ถูกต้อง
       
       นอกจากพื้นฐานในครอบครัว ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดแล้วสังคม และสื่อต่างๆที่แสดงออกถึงความรุนแรง ก้าวร้าว รวมทั้งภายในชุมชนมีการใช้ความรุนแรงในการแก้ไขปัญหาก็เป็นสาเหตุหนึ่ง ที่ทำให้เด็กก้าวร้าวได้เช่นกัน
       
       ส่วนการแก้ไขเบื้องต้นของเด็กถึงที่มีพฤติกรรมซน ดื้อ ก้าวร้าวนั้น พ่อแม่สามารถแก้ไขได้หลายวิธี เช่น ไม่ควรตีหรือทำโทษเด็กด้วยความรุนแรง ควรปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของคุณพ่อคุณแม่เอง พ่อแม่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีก่อน ไม่ก้าวร้าวก่อน ต้องใจเย็น ถ้าลูกเกิดปัญหา อย่าคิดว่าเด็กแย่ เพราะนอกจากนิสัยแล้ว พ่อแม่ก็มีส่วนทำให้เด็กเป็นเช่นนั้นได้ด้วย พ่อแม่ต้องดูแล ใจเย็น และสอน หากพ่อแม่ไม่สอน เอาแต่ว่าลูกอย่างเดียว ลูกก็จะไม่สามารถรู้ได้ว่าสิ่งที่ถูกต้องคืออะไร เขาควรทำอย่างไร เราต้องแนะเขาด้วย ในขณะที่สังคมเองควรมีการหลีกเลี่ยงไม่ให้เด็กดูสื่อที่มีการใช้ความรุนแรง
       
       อย่างไรก็ตาม พ่อแม่ควรหมั่นสังเกตพฤติกรรมของลูก หากมีอาการก้าวร้าวรุนแรงจนเป็นอันตรายต่อตัวเด็กเอง และผู้อื่นควรพาลูกไปพบแพทย์ เพื่อรับคำปรึกษา และหาทางแก้ไข เพื่อช่วยให้ลูกได้เรียนรู้เรื่องการควบคุมอารมณ์ และการแสดงออกที่เหมาะสม เพื่อที่จะเติบโตเป็นคนที่มีคุณภาพของสังคมไทยต่อไป