บทเรียนชีวิต : การก้าวย่างที่ไม่ประมาท

            ในระหว่างการสนทนาระหว่างลุงและหลานรัก เมื่อวันปิดเทอมเล็กวันแรก ทั้งคู่เริ่มสนทนากันอย่างเห็นต่าง  มองความเป็นไปในแนวทางเดียวกันไม่ได้ ลุงหยิบหยิบหนังสืออ่านให้หลานได้ฟังและพร่ำบ่นอยู่เพียงลำพังในขณะที่หลานรักกำลังมันกับเกมส์ออนไลน์ บนอินเตอร์เนตความเร็วสูง ซึ่งไม่รู้ว่าหลานรักจะสนใจคำพร่ำบ่นนั้นหรือไม่  หลานรัก...จำไว้นะลุงจะบอก

"ลุงคงสอนให้หลานฉลาดไม่ได้

หลานต้องเรียนรู้และฉลาดด้วยไหวพริบและปฏิภานของหลานเองนะ

ลุงคงสอนให้หลานเรียนเก่งไม่ได้

หลานต้องอยากรู้อยากเข้าใจในบทเรียนด้วยตัวของหลานเอง

ลุงคงสอนให้หลานเกรดสี่ทุกวิชาไม่ได้

เพราะลุงเองก็ไม่เคยได้เกรดสี่สักวิชา เลยในชีวิต

ลุงอยากให้หลานคิด และมองโลกในแง่ดี

อย่าคิดว่าใต้ฟ้านี้มีแต่เรื่องทำไม่ได้ เป็นไม่ได้

หัดคิดให้เป็นบวกไว้แหละดี

ลุงอยากให้หลานหัดฝัน

เมื่อไรหลานฝันเป็น ไม่ว่าจะเป็นใฝ่ฝัน หรือความฝัน

หลานจะรู้ว่าโลกนี้มันน่าอยู่เพียงไหน

ลุงอยากให้หลานพูดแต่เรื่องดี พูดแต่เรื่องสวยงาม

จงเป็นคนสุดท้ายที่ให้ร้ายคนอื่น

และจงเป็นคนแรกที่ให้กำลังใจ และชื่นชม

ลุงอยากให้หลานทำเรื่องแปลกๆ

หลานไม่จำเป็นต้องเดินตามชีวิตประจำวันเหมือนลุง

อย่าเก็บความคิดแปลก เพียงเพราะเห็นว่ามันไม่เหมือนใคร

ลุงอยากสอนให้หลานกล้าแดด กล้าฝน กล้าลม

เพราะภายใต้ไออุ่นของดวงอาทิตย์หลานจะได้รับสิ่งดีๆ

และภายใต้ฟ้าที่มีฝน มันจะทำให้หลานร้องไห้โดยไม่มีใครเห็นน้ำตา

ลุงอยากสอนให้หลานได้ดูแลตัวเองทุกวัน

อย่างน้อยก็เพื่อความมีสุขภาพกายสุขภาพใจที่สมบูรณ์

หลานได้ออกแรงเสียบ้าง หลานจะแข็งแกร่งไม่อ่อนแอ

ลุงอยากให้หลานยิ้ม และอยู่กับโลกด้วยความรัก

ยิ้มอาจจะไม่ชนะทุกสิ่ง ยิ้มมากๆอาจจะดูเหมือนคนบ้า

แต่มันก็ดีกว่าหน้าบึ้งหน้างอเป็นไหนๆ

ลุงอยากสอนให้หลานรู้จักอดทน อดกลั้น

หลานต้องเรียนรู้ว่าหลานไม่มีทางได้ทุกๆอย่างที่หลานหวังไว้

อดทนและอย่าได้เสียกำลังใจ ในสิ่งที่ทำไปแล้วไม่เห็นผล

อย่าท้อและขอให้เริ่มใหม่อย่างมีพลัง ใช้พลังจากจิตที่สูงส่ง

ลุงอยากสอนให้หลานเขย่งขาขึ้นให้สูง

ไม่มีอะไรที่สูงไปกว่าสองมือเราจะเอื้อมคว้า

เพียงแค่ว่าเรายืนยันที่จะไม่ยืนอยู่กับที่

ลุงอยากสอนให้เจ้ามีความสุข

แต่อย่าลืมทุกข์ด้วยล่ะหลาน

คนที่ไม่เคยมีความทุกข์ เขาสุขจริงๆไม่เป็นหรอก

ไอคิวมันติดมาแต่บนฟ้าหลานจ๋า

ไม่ฉลาดก็มีความสุขได้ไม่ต้องห่วง

อย่าน้อยใจถ้าตามใครเขาไม่ทัน

อย่าเสียขวัญถ้าเราช้ากว่าใครๆ

อีคิวมันต้องหาเองบนโลกนี้หลานเอ๋ย

ไม่ฉลาดก็น่ารักและมีความสุขได้

อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนแปลงปรับปรุง

หลานมีกำลังใจเป็นถุงจากลุง ไม่ต้องกลัว"

            สิ้นเสียงพร่ำบ่นของลุงจบลง  หลานรักเกมโอเวอร์พอดี หลานกลับมาถามลุง "ลุงจ๋า ถ้าหลานจะบอกลุง สักคำลุงจะว่าไหม" คงไม่ว่าหรอกนะ "แม่บอกว่าลุงบ้า แต่หนูคิดว่า ลุงไม่รู้จักกาละเทศะต่างหาก"  ฮึฮึ