“เป่าลูกโป่ง เล่านิทาน” กิจกรรมธรรมดาๆ ที่เด็กๆ หลายคนเห็นเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ใครจะรู้ว่า “เรื่องเล็กๆ” เช่นนี้กลับสร้าง “ความสุข” ที่ยิ่งใหญ่ให้กับใครบางคน

 

 

 

 

 

 “เป่าลูกโป่ง เล่านิทาน” กิจกรรมธรรมดาๆ ที่เด็กๆ หลายคนเห็นเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ใครจะรู้ว่า “เรื่องเล็กๆ” เช่นนี้กลับสร้าง “ความสุข” ที่ยิ่งใหญ่ให้กับใครบางคน..........

 

 

           

 

 

เด็กหญิงคอซองกระโปรงบาน น้องทิพย์ หรือนางสาว อภิสรา เสนามงคล นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพฯ ที่เดินเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นในทุกวันเสาร์เต็มวันและวันจันทร์ที่เลิกเรียนครึ่งวัน

 

  น้องทิพย์ไม่ได้ป่วยเป็นอะไร เพียงแต่ไปทำอะไรที่ใจอยากทำกับกิจกรรมเล็กๆ ที่แสนจะธรรมดาอย่างการ“เป่าลูกโป่ง เล่านิทาน”

 

 

“มันก็เป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง ที่หนูจะไป“เป่าลูกโป่ง เล่านิทาน”ให้เด็กๆ ในโรงพยาบาลเด็กฟัง ทำมาเรื่อยๆ ว่างวันไหนก็ไปวันนั้น” น้องทิพย์กล่าวด้วยน้ำเสียงปกติถึงกิจกรรมที่ทำอยู่ ฟังดูเหมือนการไปวิ่งเที่ยวเล่นธรรมดา

 

    จุดเริ่มต้นของน้องทิพย์เกิดจากวันหนึ่งที่เห็นโรงเรียนติดบอร์ดประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับ “โครงการพัฒนาศักยภาพแกนนำเยาวชนจิตอาสา”

 

   ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามวัย จึงเข้าไปอ่านทำให้เกิดความสนใจ เมื่อเข้าไปถามรายละเอียด และอาจารย์ชักชวนเข้ามาร่วมกิจกรรมนี้

 

    “คิดว่าคงสนุก ดีกว่าเรียนๆ แล้วกลับบ้านเพียงอย่างเดียว”

 

   น้องทิพย์ บอกว่าได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จนปัจจุบันแม้จะขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 แล้ว แต่ก็ไม่ยังเลิกทำ ยังคงทำกิจกรรมต่อเพราะรู้สึกว่ากิจกรรมเล็กๆ นี้ได้สร้างความเคยชินให้กับเธอ

 

“ตอนเข้ามาทำแรกๆ ก็มาตามคำชักชวนของอาจารย์และเพื่อนๆ กิจกรรมที่ทำจะอยู่ที่โรงพยาบาลเด็ก อยู่บริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ซึ่งไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก

 

 ตอนแรกก็ทำกิจกรรมตามตารางคำแนะนำของพี่ๆอาสาสมัครจากมูลนิธิกระจกเงา โดยกิจกรรมในโครงการนี้จะแบ่งเป็นสองรอบได้แก่ รอบแรกเริ่มตั้งแต่เวลา 9 โมงเช้าถึงประมาณเที่ยง โดยจะอยู่ที่ตึกผู้ป่วยนอก ส่วนรอบบ่ายก็จะขึ้นตึกผู้ป่วยในของโรงพยาบาล”

 

น้องทิพย์ ยังเล่าว่า ก่อนที่จะทำกิจกรรมต่างๆ ทุกคนจะต้องเรียนรู้กฎที่วางไว้เป็นแนวทางให้กับอาสาสมัครทุกคน เช่น ห้ามสัญญาว่าจะมาหาน้องทุกครั้ง เนื่องจากเด็กบางคนป่วยหนักเป็นมะเร็งหรือเป็นโรคทางสมอง บางครั้งเมื่อทำกิจกรรม เด็กๆ จะเริ่มติดและรอคอยให้พี่กลับมาหา ซึ่งอาจไม่เป็นผลดีต่อสภาพจิตใจของน้องๆ หากทำตามสัญญาที่ให้ไว้ไม่ได้ หรือกรณีน้องที่ป่วยหนักและมีปฎิกิริยาแปลกๆ ก็จะต้องรีบวิ่งไปบอกพี่ๆ พยาบาล

 

 

     

 

กฎอีกข้อคือ การห้ามพูดสอดเสียด พูดคำหยาบ ซึ่งน้องทิพย์ก็บอกว่า “ไม่มีใครพูดอะไรแล้วทำให้น้องเขาเสียใจหรอก เพราะน้องก็น่าสงสารอยู่แล้ว หนูและเพื่อนๆ จึงมีแต่คำพูดที่คอยให้กำลังใจ”

 

  แต่การทำความดีก็ย่อมจะมีอุปสรรค น้องทิพย์ บอกว่า การเข้าไปทำกิจกรรมครั้งแรกน้องๆ จะยังไม่ค่อยจะกล้าเล่นด้วย บางคนหน้าบึ้งใส่ หรือจะคอยถามว่าพี่มาทำไม ไม่ยิ้มแย้มแจ่มใส อาจเพราะอาการเจ็บป่วยทางกายที่หนักอยู่แล้ว

 

“หนูก็จะพยายามเข้าไปนั่งคุยว่า ไม่ต้องกลัวพี่นะค่ะ พี่จะมาเล่นกับน้องๆ วันนี้ เขาก็เริ่มจะเล่นกับเรา ยิ้มให้เรา มีน้องบางคนที่ไปทำกิจกรรมจนสนิทกัน เมื่อมาอีกครั้งบางคนเข้ามาจับมือบอกว่า คิดถึงพี่จังเลย หนูก็จะดีใจ รู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มเหล่านั้น”

 

  นอกจากนี้กิจกรรมที่น้องทิพย์และเพื่อนๆ ในโรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัยร่วมทำใน“โครงการพัฒนาศักยภาพแกนนำเยาวชนจิตอาสา” นั้น ยังหมุนเวียนไปที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าซึ่งอยู่ใกล้บริเวณโรงเรียนเช่นเดียวกัน

 

จากการทำกิจกรรมเล็กๆ ของเด็กๆ ในโรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย ยังทำให้เกิดการถ่ายทอดการทำดีจากรุ่นสู่รุ่น

 

  “ขณะนี้ก็มีเพื่อนๆ ที่เป็นแกนนำประมาณ 30 คนในโรงเรียนที่หมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันไปทำกิจกรรมนี้ และเริ่มมีน้องๆ ม.5 เข้ามาใหม่ที่สนใจจากการเห็นบอร์ดนิทรรศการที่พี่ๆ ไปทำมาอีกประมาณ 20-30 คน ทำให้หนูรู้สึกภูมิใจมาก แม้จะเรียนจบไปแล้วก็ยังมีน้องๆ ทั้งจากโรงเรียนหนูเองและจากโรงเรียนอื่น หรือเพื่อนๆ พี่ๆ หรือป้าๆ ที่หนูเคยชวนไป ยังคงมาทำกิจกรรมจิตอาสาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งตัวหนูเองหากมีโอกาสก็จะยังคงทำกิจกรรมนี้ต่อไปเรื่อยๆ มันก็กลายเป็นความเคยชินไปแล้ว”

 

น้องทิพย์ ยังเล่าถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับตัวเองว่า ก่อนทำกิจกรรมนี้หนูจะไม่ค่อยยิ้ม แต่เมื่อได้เข้าไปทำกิจกรรมแล้วรู้สึกว่า รอยยิ้มเป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย ถ้าเรายิ้มให้คนอื่นก็จะได้รับรอยยิ้มกลับคืนมาเช่นเดียวกัน

 

 

ในวันนี้การ “เป่าลูกโป่ง เล่านิทาน” ของเด็กคนหนึ่งได้สร้าง “วันพิเศษ”ให้กับคนที่ต้องการกำลังใจให้คลายความเจ็บปวดทางกายลงได้บ้าง เพราะเมื่อ “ความสุข” ได้ถูกส่งต่อจากคนๆ หนึ่งไปสู่คนอีกคนหนึ่ง “ความสุข” นี้ก็ดูจะไม่มีที่สิ้นสุด

 

 

 

 http://gotoknow.org/blog/nongnarts/251343

http://gotoknow.org/blog/nongnarts/251957

http://gotoknow.org/blog/nongnarts/252577

 

 

โครงการพัฒนาศักยภาพแกนนำเยาวชนจิตอาสาในสถานศึกษา โดยมูลนิธิกระจกเงา

สนับสนุนโดยมูลนิธิสยามกัมมาจล ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)

อภิสรา เสนามงคล “ทิพย์” โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย

E-mail: [email protected]

ที่มา: "หนังสือร้อยพลังเยาวชน..พลังสังคม..ร่วมสร้างประเทศไทยด้วยการให้" ของโครงการมหกรรมพลังเยาวชน พลังสังคม ร่วมสร้างประเทศไทยด้วยการให้" ตุลาคม ๒๕๕๒