ฟ้า
ก่อนออมาทำงาน ตะวันกำลังทอแสง แดดอ่อนๆๆ.
มองเห็นก็คิดว่าวันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศที่สดชื่น ขับรถมองไปข้างหน้า
เป็นพระธาตุดอยสุเทพแวดล้อมด้วยสีเขียวเข้มของต้นไม้ที่ยังดูหนาทึบอยู่..
ออกมาอีกไม่เท่าไหร่...ฟ้าอีกฝั่งมืดครึ้ม...ฝนเม็ดเล็กๆๆเริ่มโปรยปรายลงมา..
ผ่านอีกนิด...ฝนตกอย่างหนัก...และผ่านอีกไม่ถึง 50 เมตร ไม่มีแม้แต่เม็ดฝน.
แดดก็แรง อย่างไม่น่าเชื่อ...แต่ก่อนยายเคยพูดเสมอ .."ฝนตกไม่ทั่วฟ้า"
แต่ในความเข้าใจ ยายหมายถึงความลำเอียงที่เกิดใน สังคมปัจจุบัน..
..ตอนนี้ เข้าใจที่สุดแม้แต่ธรรมชาติและสังคม มีความคล้ายกันจน
ยากที่จะแยกออกจากกัน...
ดีแล้วครับถ้าตกทั่วฟ้าน้ำคงท้วมแย่เลย