ภาษาถิ่นมีความสำคัญในการสื่อสารในการเรียนการสอนเหมือนกันเพราะถ้าครูไม่เข้าใจความหมายของคำย่อมทำให้การสื่อสารไม่ประสบผลสำเร็จได้

การเปรียบเทียบภาษาไทยกับภาษาภูไท

         คุณจะไปไหน        ภาษาภูไทว่า    คุณจะไปเซอ   

        กินข้าวกับอะไร       ภาษาภูไทว่า    กินข้าวกับเผอ

       กลับบ้านได้หรือยัง   ภาษาภูไทว่า    เมอบ้านได้หละบ้อ

      อยากกลับบ้านแล้ว    ภาษาภูไทว่า    เยอะเมอบ้านเด้อ

      คุณครูใจดีไหม         ภาษาภูไทว่า    ครูเจอดีบ่อ