
นับแต่หันมาจับกล้องถ่ายนก ทำให้รู้สึกว่า วันเวลามันมีค่ามากเหลือเกิน การติดตามข่าวสารนกอพยพที่หลั่งไหลมา ไม่ว่าจะมาจากไซบีเรีย ญี่ปุ่น ทางประเทศจีน ล้วนแล้วแต่ทำให้คนที่เฝ้าถ่ายนก ใจจดใจจ่อกับการอพยพเข้ามาของพวกเขา
นกกระเต็นเป็นนกที่ใคร ๆ ก็สามารถพบเห็นได้ทั่ว ๆ ไป แต่สำหรับกระเต็นน้อยแล้วเป็นนกที่นักถ่ายภาพอยากถ่ายเก็บไว้เป็น Record ของตัวเองเอาไว้
นกกะเต็นน้อยธรรมดา
นกกะเต็นน้อยธรรมดา alcedo atthis ( common kingfisher ) เป็นกะเต็น 1 ใน 15 ชนิดที่พบในประเทศไทย และมีขนาดที่ค่อนข้างเล็กน่ารัก คือความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ16-18เซ็นติเมตร ในขณะที่ชนิดที่ใหญ่ที่สุดเช่นกะเต็นขาวดำใหญ่ หรือ กะเต็นใหญ่ธรรมดาจะมีขนาดตัวได้ถึงประมาณ 41 เซ็นติเมตร

นกกะเต็นน้อยธรรมดาตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แตกต่างกันที่ตัวเมียมีโคนปากล่างและอาจทั้งปากล่างเป็นสีส้มแดงขณะที่ตัว ผู้มีปากสีดำสนิท
นกกะเต็นน้อยธรรมดามีหัวและหน้าผากสีฟ้าอมเขียว สดใส มีจุดสีฟ้าอ่อนเล็กๆเป็นแนวขวางถี่ๆหลายแนว คอสีขาว อกสีน้ำตาลแดง แก้ม และขนคลุมหูสีน้ำตาลแดง ปีกสีฟ้าอมเขียว มีจุดสีฟ้าอ่อนตรงแนวปีก หลังและตะโพกสีฟ้าสดใสมากๆ ขาและนิ้วเท้าเล็กๆสีแดงสดใส
นกวัยเด็ก มีอกสีหม่นออกขาวๆเทาๆ มีปากล่างสีแดง ขาและเท้าสีดำ และจะค่อยๆแดงขึ้นเรื่อยๆเมื่ออายุมากขึ้น นกที่ถ่ายภาพมาคาดว่าเป็นนกวัยเด็กที่โตมากพอสมควรแล้วจึงมีลักษณะของเด็ก ไม่ครบตามสูตร

นกกะเต็นน้อยธรรมดาไม่ใช่นกประจำถิ่นของประเทศไทย แต่เป็นนกที่อพยพมาจากที่ที่มีอากาศหนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว จะเริ่มพบเค้าในเมืองไทยได้ตั้งแต่ประมาณเดือนกันยายนไปจนถึงปลายฤดูหนาว โดยเมื่ออพยพมาแล้ว เราจะพบเค้าได้ทั่วประเทศไทย ตามที่ที่มีแหล่งน้ำ ลำธารที่น้ำไหลช้า ทั้งในที่โล่งและในป่าที่ไม่ทึบนัก ตามสวนสาธารณะในเมือง และนอกเมือง ป่าโกงกาง จากที่ราบถึงที่สูง1830เมตรจากระดับน้ำทะเล
อาหารของนกกะเต็นคือปลาตัวเล็กๆ แมลงอย่างแมลงปอ ตั๊กแตน กบขนาดเล็ก กุ้งน้ำจืดขนาดเล็ก ปลาตีน ตามแต่ที่จะจับได้บริเวณที่ไปอยู่อาศัย
นกกะเต็นน้อยธรรมดาเป็นนกที่เคยหาง่าย แต่ปัจจุบันเราจะพบเค้าได้น้อยลงมาก โดยปัจจัยที่ทำให้เค้ามีน้อยลงมีตั้งแต่น้ำเสีย อากาศหนาวเย็น การถูกล่าโดยศัตรูธรรมชาติ และปัจจัยอื่นๆ ทั้งที่มีการกระจายพันธุ์อยู่มากทั้งในยุโรป และเอเชีย

รูปที่ถ่ายได้มาจากอ่าวมหาชัย เป็นนกที่สามารถถ่ายได้ใกล้มาก ๆ ระยะนกกับบังไพรที่กางคิดว่าระยะห่างไม่น่าจะเกิน 3 เมตร การยั่วให้นกมากินกุ้งกินปลาในบ่อเลี้ยงปลานั้น ใช้เศษขนมปังปอนด์ เพื่อให้พวกปลาพวกกุ้งขึ้นมากินเศษขนมปังที่ว่า นกพอเห็นกุ้งปลาขึ้นมากินอย่างสนุกสนานอย่างนั้น มันก็บินมาโฉบมากินปลากินกุ้งดังว่าทันที การเฝ้าดูนกกระเต็นกินอาหารนี้สนุกมาก เวลานกระเต็นเขาเกาะคอนเขาสามารถหมุนคอ หมุนตัวได้เร็วมาก ซึ่งก็เป็นความรู้ใหม่อีกเช่นกัน อย่างไรก็ตามการได้หันมาถ่ายนกนี่ทำให้อัพเดทตัวเองหลายเรื่อง เช่นว่าด้วยเรื่องรู้จักดินฟ้าอากาศมากขึ้น รู้จักฤดูกาล การวางตัวให้เหมาะสมกับธรรมชาติ เรียนรู้เรื่องราวของธรรมชาติ มีสังคมคนถ่ายนกด้วยกันว่าแต่ละคนเขามีแง่คิดทัศนคติต่อการใช้ชีวิตอย่างไรแบบพอเพียง วันหยุดคือการนัดเจอกัน ตามล่าถ่ายรูปนกกัน ชีวิตก็มีสังคมไปอีกแบบหนึ่ง

อ้างอิง
http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=channoi&month=13-10-2005&group=2&blog=1
ว้าวภาพสวยมากๆค่ะ
มาขอทำความรู้จักกระเต็นตัวน้อย
ตอนนี้หาชมอยากมากๆค่ะ
เป็นเพราะเราทำลายแหล่งอาหาร
สักวันเขาคงไม่แวะเมืองไทยอีกถ้าเราไม่ช่วยกันดูแลธรรมชาตินะคะ
หวัดดีครับน้านนท์
ด้วยอิทธิพลแห่งโลกดิจิตอลนำพาผมมาโผล่ที่นี่ได้ยังงัยยังงงๆ.แฮะอ่านไปอ่านมาคุ้นชื่อและสำนวนแบบนี้ รู้สึกดีมากนะที่น้าพยายามหาสื่อที่จะเผยแพร่ความรู้ดีๆเรื่องนกสู่สาธารณะให้มากยิ่งขึ้นขอสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้ครับ
Naa_luck เองเด้อ
ขอบคุณคุณส้มโป้ย -น้านนท์ บางกะปิค่ะ ที่ไปทักทาย และชมนกด้วยกันและยังช่วยให้ทั้งข้อมูลและภาพเพิ่มเติมด้วย ภาพถ่ายได้ฝีมือขั้นเทพ แสดงว่าต้องเป็นนักดูนกมืออาชีพ มือฉมังเลยซีคะเนี่ย
ดิฉันยิ่งกว่ามือสมัครเล่น เมื่อก่อนเคยทำงานสังกัดกระทรวงวิทย์เหมือนกันนะคะ ก่อนที่จะปลีกวิเวกไปอยู่บ้านนอกดีกว่า
ตัวเองแค่เป็นคนมีโอกาสดีที่อยู่กับบ้านแล้วนกต่างๆแวะเวียนผลัดกันมาให้ชมค่ะ และ อิ อิ ฝีมือและกล้องที่ใช้เป็นแค่จับภาพมาได้ก็เป็นบุญแล้ว พอได้มีหลักฐาน ภาพประกอบเรื่องเล่าให้เพลินขึ้นอีกนิดค่ะ ที่จริงนกที่เห็นที่บ้านนี้ก็เป็นนกพื้นๆ และเห็นกันบ่อยๆค่ะ บางช่วงก็จะเป็นการพบผีเสื้อชนิดต่างๆบ่อย คงแล้วแต่ธรรมชาติช่วงนั้นที่พอดีกับความสนใจของเขาทั้งหลาย
ที่บ้านน้ำท่วมเกือบถึงชั้นสอง พอน้ำลงเรื่อยๆตอนนี้ก็ได้เห็นปลาตัวเล็กตัวน้อย และนกกระสาตัวหนึ่งมาเดินด้อมๆมองๆไม่กลัวอะไร เพราะลูกปลาเยอะมากค่ะ
ดิฉันมาอยู่บ้านนอกอย่างนี้ ได้เห็นความงามในธรรมชาติที่มากมาย ทั้งพืชและสัตว์ ขนาดว่าไม่ใช่ไปอยู่ในที่สงบเงียบอะไรนัก นอกบ้านออกไปก็เป็นชุมชนชาวบ้านกระจายอยู่ค่ะ
ยินดีมากเลยค่ะที่มาทักกัน