เราต้อง "รู้ตัว" เราอยู่เสมอในทุกบทบาทที่เราแสดงนะครับ...

           ช่วงนี้เห็นหลาย ๆ บันทึกกล่าวถึงการจัดการความรู้ มีประเด็น "คนโง่" "คนฉลาด" "คนโง่แกล้งฉลาด" และ "คนฉลาดแกล้งโง่" อ่านแล้วก็ได้คิดและทบทวนกับตัวเองครับถึงประเด็น เรื่องของความโง่ ความฉลาด การแกล้ง (แสดงบทบาท) และ "การรู้ตัว" นะครับ...

 

           หลาย ๆ คนต้องแสดงบทบาทของตนเองในหน้าที่ต่าง ๆ กันนะครับ  ในส่วนของผู้นำหรือหัวหน้า ก็ย่อมต้องแสดงบทบาทที่ฉลาดเพื่อจะได้เป็นที่ยอมรับของคนอื่น ๆ หากผู้ที่ต้องรับบทบาทนี้เป็น "คนโง่" ก็คงต้องแสดงบทบาทเป็น "คนที่ฉลาด" นะครับ...

 

          

 

          ในส่วนของลูกน้องหรือผู้ตามก็เช่นเดียวกันนะครับ หากผู้ที่อยู่ในบทบาทนี้เป็นคนฉลาด ในบางครั้งก็คงต้องแสดงบทบาทเป็นคนโง่บ้างนะครับ เพราะหัวหน้าส่วนใหญ่คงไม่อยากรู้สึกว่าตนเองโง่กว่าลูกน้องนะครับ...

 

          ยิ่งในส่วนของการจัดการความรู้ด้วยแล้วยิ่งเห็นได้ชัดนะครับ เพราะหากคนโง่เป็นผู้นำหรือเป็นแกนในการจัดการความรู้แล้ว ผลของการจัดการความรู้นั้นจะเป็นอย่างไร และที่สำคัญผลของการจัดการความรู้นั้นจะเกิดประโยชน์หรือเกิดโทษกันแน่ อันนี้น่าคิดนะครับ...

 

          ในส่วนของตัวเราคงต้องทบทวนตัวเราเองอยู่เสมอนะครับว่า เรื่องไหน "เราโง่" เรื่องไหน "เราฉลาด" และบทบาทไหนที่เรา "แกล้งแสดง" และที่สำคัญตัวเราคงต้อง "รู้ตัว" เราเองอยู่เสมอในทุกบทบาทที่เราแสดงนะครับ...