เมื่อวานที่โก-ลก

แปลกใจที่ร้านอาหาร

เมื่อวานนี้ 3 ตค.52 นะ มีลูกศิษที่อายุมากแล้ว ไม่ได้สอนหนังสือหรอก แต่มีเวลาว่างและสอนเขาขับรถภายใน 1 วัน ก็สามารถขับรถได้ ซึ่งสร้างความประทับใจให้กับเขามาก เขา..คนที่กล่าวถึงเป็นลูกจ้างประจำที่ผมทำงานอยู่ครับ  และอายุก็ประมาณ 48 ปี ประมาณนั้น หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็เรียกผมว่าอาจารย์ตลอด ผมบอกให้เรียกเหมือนเดิม ก็ไม่ยอม แต่ผมกลับยอม ปล่อยให้พี่เขาเรียกได้ตามสบาย พี่เขานัดผม09.00น.เพื่อไปทานข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ผมก็ขับรถคู่ใจไปกลับลูกชาย ส่วนคุณพี่ได้พาลูกสาวสองคนไปด้วย ยังเล็กกันทั้งนั้นครับ ปกติผมก็มักจะออกไปหาที่รับประทานอาหารนอกบ้านประจำแต่วันนี้เป็นพิเศษหน่อย เพราะพี่เขาพาผมไปร้านอาหารที่เป็นที่ห่างจากตัวเมืองสุไหงโก-ลก แต่จัดบรรยากาศได้น่านั่งมากลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นชาวจีนมาเลย์และคนไทยพุทธเพราะอาหารไม่ได้เป็นสากล แต่ที่รู้สึกแปลกใจปนประทับใจนั้น เป็นเรื่องของวิกฤติความไม่สงบ ในสุไหงโก-ลกเพราะได้เกิดการระเบิดอยู่บ่อยครั้งแต่ก็ยังมีผู้คนเดินทางมารับประทานอาหารในประเทศไทยและมาจับจ่ายใช้สอยอยู่จำนวนมาก ถ้าหากไม่มีเหตุการณ์ความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ก็คงจะดีนะ หรือว่าอย่างไร.... ถึงกระนั้นเราก็สั่งอาหารมารับประทานพร้อมกับมิตรภาพร่วมกันกับชาวมาเลย์ที่เป็นคนจีน (พูดไทยได้บ้าง)คุยกันอย่างออกรดกันเต็มที่ส่วนเด็กๆ ก็เดินดูสัตว์เลี้ยง(ที่เลี้ยงไว้เป็นอาหารเช่น กบ เป็ด)ถ้าใครมีโอกาสมาเที่ยวก็อย่าลืมไปทานนะครับที่ร้านตาก้อ เมื่อก่อนชื่อร้าน ชายท่อง ครับ