ระบบสุขภาพ เป็นระบบความสัมพันธ์ทั้งมวลที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ
จากกระบวนการวิเคราะห์ สังเคราะห์ปัญหาและแนวโน้มของระบบสุขภาพไทย พบว่า มีความสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยแวดล้อม ที่เป็นทุนทางด้านเศรษฐกิจ สังคมและทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ ทั้งในบริบทภายในประเทศและภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์ที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วและรอบด้าน
ทิศทางการพัฒนาสุขภาพ ตามแผนพัฒนาสุขภาพแห่งชาติ ฉบับที่ 10 พ.ศ.2550 – 2554 มุ่งสร้างจินตนาการสุขภาพใหม่ และมุ่งสู่จุดหมายที่เป็นเอกภาพในการสร้างระบบสุขภาพไทยที่พึงประสงค์ที่ชัดเจนมากขึ้น โดยการรวมพลังทางสังคมเพื่อสร้างสุขภาพ และการน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้เป็นฐานคิดและขับเคลื่อนไปสู่การปฏิบัติ ทั้งในการดำเนินชีวิต การบริหารและการพัฒนาทางด้านสุขภาพในทุกมิติ ทุกระดับ และทุกภาคส่วน
“ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เป็นแนวทางการพัฒนาสุขภาพ” และยึดหลักการที่ว่า “สุขภาพดี เป็นผลจากสังคมดี”
แนวคิดที่ 1 เศรษฐกิจพอเพียงสู่ระบบสุขภาพพอเพียง มีหลักสำคัญ 7 ประการคือ (1) ยึดทางสายกลาง (2) มีความสมดุลพอดี (3) รู้จักพอประมาณ (4) การมีเหตุผล (5) มีระบบภูมิคุ้มกัน (6) รู้เท่าทันโลก (7) มีคุณธรรมและจริยธรรม
แนวคิดที่ 2 สุขภาพดีเป็นผลจากสังคมดี หรือสังคมแห่งสุขภาวะ เป็นสังคมที่เป็นธรรม เอื้อเฟื้อเกื้อกูลกัน ไม่กดขี่หรือเอารัดเอาเปรียบกัน เคารพในคุณค่าความเป็นมนุษย์เสมอกัน ไม่เบียดเบียนตนเอง ผู้อื่น และไม่เบียดเบียนธรรมชาติ
การพัฒนาสุขภาพไทย จึงกำหนดวิสัยทัศน์เพื่อจะไปสู่เป้าหมาย คือ “มุ่งสู่ระบบสุขภาพพอเพียง เพื่อสร้างให้สุขภาพดี บริการดี สังคมดี ชีวิตมีความสุขอย่างพอเพียง”
การจะไปให้ถึงเป้าหมายที่กำหนดไว้ได้นั้น ทุกภาคีทุกภาคส่วนจะต้องร่วมกันพัฒนา คือ “สร้างเอกภาพทางความคิด สร้างจิตสำนึกสุขภาพใหม่ สร้างระบบจัดการที่โปร่งใส สร้างกลไกการมีส่วนร่วมในการพัฒนา”
จึงขอเชิญชวนให้ทุกท่านมาร่วม รวมพลัง ร่วมสร้าง สุขภาพดี..ด้วยวิถีพอเพียงกันครับ.
นายไพฑูรย์ พรหมเทศ / ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ผศ.ดร.นพ.ปัตพงษ์ เกษสมบูรณ์ / จุดประเด็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้
