ในการประชุมของชมรมโรคติดเชื้อแห่งประเทศไทย ครั้ง ที่ 20 ณ จ.อยุธยา วันที่ 19 ก.ค. 2549 ท่านผอ.อัจฉราได้เป็นวิทยากรในการประชุมครั้งนี้ด้วย มีประโยคประโยคหนึ่งที่ท่านกล่าวถึงและทำให้ทุกคนต้องรีบจดบันทึกท่านกล่าวว่าในการทำงานเพื่อให้เกิดองค์ความรู้ที่แบ่งปันที่นั้น หนึ่งงานต้องรู้ 3 คน และหนึ่งคนรู้ 3 งาน

ตัวดิฉันรีบทบทวนตนเองทันทีเพื่อสำรวจว่าลักษณะการจัดการองค์ความรู้ของหน่วยงานตนเองนั้นเป็นในลักษณะ อย่างที่ท่านผ.อ.กล่าวมั๊ย แล้วก็ประจักษ์ว่างานหนึ่งงานของเรานั้นจะมีคนถืองาน 1 คนแต่จะมีผู้ที่อยู่ในทีม 2-3 คน เช่น งานควบคุมการติดเชื้อในหน่วยงาน งานวิจัย เป็นต้น ถือว่า สอบผ่าน แต่หนึ่งคนรู้ 3 งานนั้นยังเป็นอุปสรรคอยู่บ้างมีบุคลากรบางคนที่รู้หลาย ๆ งาน เช่น มีทักษะและ ชำนาญทางการส่งเครื่องมือผ่าตัดตา เก่งคอมพิวเตอร์ การใช้โปรแกรมห้องผ่าตัดก็ดีมาก ซึ่งช่วยหน่วยงานได้มาก ก็ไม่น่าห่วงเท่าไหร่แต่สำหรับบุคลากรที่รู้งานยังไม่ครบ 3 งาน(อาจารย์บอกว่าอย่าเรียกว่าจุดด้อยแต่เป็นโอกาสพัฒนา) ยังคงมีบ้างตัวดิฉันเองคงต้องใช้พละกำลังช่วยผลักและดันให้เกิดจุดนี้อย่างค่อยๆ เป็นค่อย ๆ ไป (ข้อความนี้เตือนตัวเอง) สิ่งที่สำคัญคือจะไม่บังคับจิตใจใครเป็นอันขาด เพราะความสำเร็จใด ก็ตามจะไม่เกิดจากการบังคับ แต่น่าจะก่อกำเนิดจากความต้องการที่สั่งการมาจากเลือดเนื้อ ตัวตน จิตใจ ความตระหนัก ความปิติของตนต่างหาก