วันนี้มีปรัชญาเรื่องของพระ พระ มาเล่าสู่กันฟังเพื่อคลายเคลียด ที่จริงการเขียนธรรมะให้สาธุชนได้อ่านนะเป็นเรื่องดีครับ

สวัสดีพระคุณเจ้า และญาติโยมสาธุชนทั้งหลาย วันนี้มีปรัชญาเรื่องของพระ พระ มาเล่าสู่กันฟังเพื่อคลายเคลียด ที่จริงการเขียนธรรมะให้สาธุชนได้อ่านนะเป็นเรื่องดีครับ แต่ความเป็นจริงก็คือว่าท่านสาธุชนทั้งหลายบรรดามีในโลก ไม่ค่อยอยากอ่านเรื่องของรถพระทำ (รสพระธรรม) กันเท่าไหร่ ส่วนมากมักอ่านแต่เรื่องรถที่พระไม่ได้ทำ ผมจึงมีความคิดว่าน่าจะเขียนธรรมะแบบอ่านไปหัวเราะไปด้วยแบบที่ท่านพระอาจารย์ มหาสมปองท่านได้ประยุกต์การเทศล้ำสมัยขึ้นมาเป็น เอกลักษ์ที่คนฟังแล้วลืมไม่ลง ไม่ลืม ไม่ยอมลืม ไหนว่าไม่ลืม มม มม

ส่วนตัวผมนั้นเทศน์ไม่เก่งก็เลยหาทางออก ออก มีช่องไม่ได้เป็นต้องออก แหก แน่นอน ทางออกโดยนึกว่าตัวเองถนัดในการเรียงความ เรียงให้เป็นความนะครับไม่ใช่เรียงให้วุ่น ก็เลยเป็นที่มาของ"ธรรมะของพระ พระ" ครับ ไม่ใช่เอาธรรมะของพุทธเจ้าที่เป็นของประเสริฐ ของสูงนี่มาปู้ยี้ ปู้ยำเลยครับ มิกล้า มิกล้า เพราะไม่ใช่คนที่ชอบช้ำใครเวลาล้ม แฮะ แฮะ

จริงๆแล้วเรียงความบรรดา มีที่อยู่ในนี้ก็มากมายประหนึ่งว่าเม็ดทรายในหาดทรายเลยที่เดียว ที่เขียนได้ไพเราะเพราะพริ้ง อ่านไปร้องให้ไปก็มีมาก ที่มีประโยชน์ปานประหนึ่งว่า แสงสว่างของพระอาทิตย์กับพระจันทร์มารวมกันก็มี โดยเฉพาะกลอนของอาจารย์ภาทิพนี่ เหมือนกับจะส่องความมืดของโลกให้หายไปเวลาดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ดับ ผมอ่านแล้วแล้วก็ ก็ บอกไม่ได้เลยครับ ไม่มีคำบรรยาย พูดได้แต่เพียงว่าจึ้ง จึ้งมากเลย โฮ้ย โฮ้ย ยยยย

อีกอย่าง ของพระ พระแบบผมนี่ก็มากมายก่ายกอง รวมรวมแล้ว คงประมาณยิ่งกว่าเม็ดทราย ยิ่งกว่าหยดน้ำในมหาสมุทรชะอีก แต่เสียดาย เสียดายทีความรู้เหล่านั้นผ่านมาแว็บๆ แล้วแล้วก็ ผ่านไปวูบเดียวที่กระพริบตา ลืมตาอ่านไม่ทันเลยอื้อ ฮืออออ

ไม่รู้จะเลือกอ่านของใครดี ของใครก็มีแต่ระดับโกวเล้ง โกวเล้งเลย ดีนะครับที่ของผมยังมีคนอ่านอยู่บ้างอย่างน้อยก็มีผมอ่านทันละคนหนึ่ง ไม่ใช่สิต้องเรียกว่า พระหนึ่ง โยมนะหรือจะมีโอกาศได้อ่านของผม ถ้าบุญไม่ถึงว่าเข้าไปนั่น

พูดมาพูดไปก็เข้าล็อกเราพอดี มาเข้าล็อกตอนไกล้จะจบนี่แหละ เออ เฮ้ย มาพบไม้งามเมื่อขวานบิ่น อีกแล้ว ก็จะอะไรเสียอีกละครับท่านที่เข้าล็อก ก็เรื่องบุญ บุญไงของถนัด ส่วนเรื่องบาปนะหรือต้องให้พวกเปรตนรกที่ชอบเรื่องบาป บาป ผุดขึ้นมาจากหลุม มาเล่าให้ท่านทั้งหลายได้ฟังกัน อดใจรอ อดใจรออีกนิด แล้วท่านจะได้อ่าน เรื่องบาปของผีเปรตผ่านจอ อื้อ ฮึ้ยยย ยยยย

ขวานมันบิ่นแล้วครับท่าน เอาไว้เล่าเรื่องบุญ บุญ ต่อตอนหน้า ถ้ายังมีบุญพอเหลือมาเขียนเล่าให้ท่านทั้งหลายดู เพราะตอนนี้จะยาวไป ขนาดสั้นๆยังไม่มีใครอ่านทัน ถ้ายาวไปแล้วก็พลอยไม่ได้อ่านกันพอดี ขอบพระคุณท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน สวัสดีครับ

เฮ้ยยย ย กว่าจะจบ

อันความดีมีน้อยไม่คอยท่า

เหมือนน้ำบ่าไหลลงตรงขอบอ่าง

เหมือนน้ำเชี่ยวไหลเลี้ยวไปตามทาง

สุดจะขวางกางกั้นให้หวลคืน

อันรักแท้แม้เหมือนบุญให้รีบตัก

อุปสัคขวางกั้นก็ให้ขืน

อ้อยเข้าปากของช้างยังรีบกลืน

วันและคืนจะรออยู่คู่ผู้ใด ฯฯฯฯฯ