เพราะยุงตัวเดียวแท้ ๆ

                   วันนี้นักเรียนสอบวัดผลปลายภาคเรียน   ระหว่างที่รอสอบวิชาต่อไป    มีนักเรียนหญิงชั้น  ม.๕  คนหนึ่งมานั่งพักในห้องกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย

 

                   ผู้เขียนเหลือบไปเห็นรอยแผลที่ถูกความร้อนขนาดใหญ่  บริเวณน่องข้างซ้าย  กว้างประมาณสี่นิ้ว  ยาวประมาณเจ็ดนิ้ว  เห็นแล้วรู้สึกตกใจ   จะว่าเป็นท่อไอเสียรถมอเตอร์ไซค์ก็คงไม่ใช่     แต่เดาไม่ถูกว่าโดนอะไรกันแน่  จึงได้ซักถามเด็กสาว

                  ครู   :  ขาหนูไปโดนอะไรมาคะ

            นักเรียน  : โดนเตารีดค่ะอาจารย์
                 ครู    :  แล้วหนูทำยังไง  ถึงโดนขนาดนี้
             นักเรียน :  หนูเห็นยุงกัดน้องหนู (อยู่ ม.๑)  หนูก็เลยเอื้อมมือไปตบยุง    มือก็ไปชนเตารีดที่อยู่บนโต๊ะรีดผ้าที่หนูนั่งรีดอยู่    มันก็เลยหล่นมาทับขาหนู

                 ครู    : แล้วหนูทำอย่างไร  ใช้อะไรทา
            นักเรียน  : หนูใช้ว่านหางจระเข้ทาค่ะ
                ครู     : หนูได้ข้อคิดอะไรจากเหตุการณ์ครั้งนี้

             นักเรียน   :  หนูว่า  กรรมมันติดจรวด  จริง ๆ ค่ะอาจารย์เพราะยุงตัวเดียว
แท้ ๆ

                
              ผู้เขียนเห็นแล้วก็รู้สึกสงสาร  “กรรมติดจรวด”   ให้ทุกข์แก่ท่านทุกนั้นถึงตัว   การทำอะไรควรมีสติไม่ประมาท   จิตที่เมตตาย่อมพบแต่ความสุขเย็น    จิตที่พยาบาทอาฆาตปองร้าย   แม้เพียงยุงตัวเดียวยังส่งผลปานนี้   หากเราฆ่าสัตว์ตัดชีวิตขนาดใหญ่จะเป็นเช่นไรหนอ...