ใครที่อยากสัมผัสบรรยากาศที่แท้จริงของประเทศญี่ปุ่นโดยไม่มีการปรุงแต่งอะไรเพิ่มขึ้นมากนัก เห็นทีจะต้องชอบเมืองเล็กๆแบบนี้เป็นแน่นอน ด้วยเหตุที่ว่า เมืองนี้อากาศใสสะอาด อยู่ท่ามกลางขุนเขา ประชาชนยังอาศัยในบ้านดั้งเดิมที่น่าจะมีอายุยาวนานหลายร้อยปี

ตอนนี้แม่ต้อยจะพาไปเที่ยวที่เมืองYufuin กันเสียที หลังจากที่ได้เขียนเกริ่นนำมาค่อนข้างนาน จนกือบลืมเสียแล้ว อิอิ.. ต้องขออภัยจริงๆนะคะ.

 

ใครที่อยากสัมผัสบรรยากาศที่แท้จริงของประเทศญี่ปุ่นโดยไม่มีการปรุงแต่งอะไรเพิ่มขึ้นมากนัก เห็นทีจะต้องชอบเมืองเล็กๆแบบนี้เป็นแน่นอน  ด้วยเหตุที่ว่า เมืองนี้อากาศใสสะอาด อยู่ท่ามกลางขุนเขา ประชาชนยังอาศัยในบ้านดั้งเดิมที่น่าจะมีอายุยาวนานหลายร้อยปี เพราะสังเกตเห็นความเก๋ากึ้กของตัวเรือนซึ่งสร้างจากไม้แผ่นกระดานแบบโบราณมากๆ  จะมีอยู่บ้างที่ปรับปรุงให้เป็นร้านอาหาร หรือร้านขายของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว ที่หลั่งไหลไปสัมผัส ชีวิตเรียบง่ายของเขา แต่ก็ไม่มากนัก ดูไม่ขัดตากับ อาคารที่มีอยู่เดิม

 

วันที่พวกเราไปถึง โซเฟอร์ ชาวซามูไรประจำกลุ่มของเราพาพวกเราหาที่พัก วกวนไปมาทั้งๆที่เมืองนี้ก็เล็กนิดเดียวเท่านั้น 

 ระหว่างทางเห็นนักท่องเที่ยวเดินเล่นเป็นกลุ่มๆ บ้างก็ขี่จักรยานชมเมือง ที่มีอายุ ( ราวๆแม่ต้อย ก็นั่งรถลากโบราณ ชมเมืองอย่างสบายใจทีเดียว) แม่ต้อยตั้งใจจะไม่นั่งเพราะว่าสงสารคนลากคะ  มีผลิตภัณท์พื้นเมืองประเภทจักสานคล้ายๆของบ้านเราขายทั่วๆไป

 

 ในที่สุดก็เจอที่พักจนได้ โล่งใจไปตามๆกัน ที่แท้ที่พักเราตั้งริมคลองน่ารัก ที่มองไม่เห็นว่าเป็นโรงแรมเพราะหน้าตาไม่เหมือนโรงแรมเลยแม้แต่สักนิด.. เป็นบ้านหลังใหญ่เก่าๆ ที่เจ้าของบ้านเอามาทำเป็นที่พักแรมสำหรับนักท่องเที่ยวนั่นเองคะ

 

บ้านหรือโรงแรมที่มาพักนี้ เหมือนในแผ่นโบรชัวร์ ที่เราเปิดดูจาก Website ก่อนที่จะมาไม่มีผิด แม้แต่เจ้าไก่สามตัวที่เป็นโลโก้ของเขาจากในโฆษณา แม่ต้อยก็ได้ตัวจริงเสียงจริงเลยละคะ นับว่าเป็นการประชาสัมพันธ์ ที่สร้างมูลค่าเพิ่มมิใช่น้อย

 ไก่สามตัวที่เป็นจุดขายของโรงแรมนี้

ในห้องนอนที่แต่งแบบเรียบง่ายมีอุปกรณ์ เช่น แปรงสีฟัน ยาสีฟัน  ผ้าขนหนูผืนเล็ก สำหรับอาบน้ำแร่ ยางรัดผม ยาสระผม รวมใส่ถุงให้คนละถุง น่ารักเสียจริงๆ พร้อมชุดยูกาตะ ไม่มีโทรทัศน์ หรือตู้เย็นใดใดทั้งสิ้น แต่ได้ยินเสียงร้องกุ๊กๆ ของแม่ไก่ สามตัวที่หน้าบ้าน  และเสียงนกร้องจิ้บๆๆ แทน

 อุปกรณ์ ที่แจกในห้องพัก

 

เขาจัดให้พวกเรานอนที่นอนเรียวกังกันคนละผืน โดยแบ่งกั้นห้องแบบญี่ปุ่น คือแผ่นเลื่อนสีขุ่นๆ แต่อย่ากระนั้นเลย... เมื่อเห็นความโบราณของบ้านแล้ว พวกเราปรับแนวทางการนอนเสียใหม่คะ..คือนอนแบบรวมหมู่..ผีจะได้ไม่กล้าหลอก ...คริคริ

ในบ้านหลังนี้จะมีที่อาบน้าแร่ที่ไหลมาจากภูเขาด้วยนะคะ จะอาบในบ้านของเราเอง หรือ อยากจะโชว์รูปร่างที่งดงามก็มีที่อาบแบบรวมหมู่คะ ห้องอาบน้ำแร่เป็นแบบโบราณดั้งเดิมจริงๆ และชะรอยว่าอากาศคงจะเย็นจัด ดังนั้นบริเวณที่หน้าห้องอาบน้าแบบรวม เขาจะมีถังเบียร์สดให้ดื่มคลายหนาวด้วยนะคะ ..ดื่มได้ไม่มีจำกัด

มีข้อแม้อย่างเดียวคือก่อนอาบน้าแร่( ที่ร้อนสุดๆ)  ต้องล้างตัวก่อน และห้ามสวมใส่เสื้อผ้าทุกชนิด..อิอิ

 บ่อน้ำแร่ในที่พักแบบโบราณมากๆๆ

แม่ต้อย บอกได้เพียงอย่างเดียวว่า หากใครได้อาบร้อนแร่แล้ว มันจะรู้สึกกระปรี้กระเปร่า ราวกับขึ้นสวรรค์ทีเดียวเชียวนา..

เมืองนี้มีของกระจุกกระจิกขายทั่วๆไป มีร้านอาหารดั้งเดิมของญี่ปุ่นให้ลองกินเล่น แต่หากไม่มีไกด์ ไปด้วยเช่นพวกแม่ต้อยนี้ต้องใช้ความอดทนสูงมาก เพราะเขาไม่ค่อยสนใจ คนที่พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้

แม้ว่าจะมีอายุสักหน่อยแต่แม่ต้อยและคณะ ก็ไม่ยอมให้ใครมาตราหน้าว่ามาแล้วไม่เห็นบ้านเมืองเขา พวกเราจึงเดินเล่น.เดิน.เดินจนรอบเมืองให้อิ่มใจ

ตอนเย็น เราฉลองคืนแรกด้วยอาหารญี่ปุ่นครบเครื่อง แต่งกายด้วยชุดยูกาตะ ของทางโรงแรมเสียด้วยนา

 

คืนนั้นแม่ต้อยไม่ทราบว่าหลับไปตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็รุ่งสางเสียแล้วคะ เสียงไก่ขันไพเราะจับใจ หอมกลิ่นอาหารจากที่ใดที่หนึ่งลอยมาแตะจมูก

เขาใช้ใต้ถุนบ้านทำเป็นห้องอาหารคะ โล่งโถง แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่นดีมากๆ  อาหารอร่อยดีคะ เขาจะให้เราปรุงกันเองบนเตาร้อนๆ จิบน้ำชากลิ่นหอมจับใจ

 

สายวันนี้เราจะเดินทางโดยรถไฟสาย JR Express ไปที่เมืองฟูกูโอกะ กันคะ

และหากแม่ต้อย มีเวลาว่างๆจะมาเล่าความสนุกสนานให้ฟังอีกคะ สนุกมากๆคะ..บอกไว้ล่วงหน้า

อย่าลืมติดตามนะคะ

สวัสดีคะ