ชีวิต...คืออะไร ชีวิตคืออะไร...เชื่อว่าหลายคนก็คงเคยถามคำถามนี้กับตัวเองเหมือนกันแล้วคุณได้คำตอบว่ายังไง...ชีวิตคือเส้นทางที่ตัวเองกำลังดำเนินอยู่มันมีหลายรูปแบบแล้วแต่ใครจะเลือกคุณเองก็เป็นหนึ่งในหลายๆคนที่กำลังดำเนินอยู่บนเส้นทางไม่ว่ามันจะเป็นเส้นทางที่คุณเลือกเองหรือไม่เต็มใจที่จะเดินบนเส้นทางนั้นหรือเปล่าแต่ไม่มีใครที่ไม่ได้เดินบนเส้นทางของชีวิต วันนี้คุณกำลังใช้ชีวิตอย่างไร บางคนใช้ชีวิตไปเพียงวันๆตื่นเช้ามาแล้วก็ดำเนินต่อเหมือนทุกๆวันไม่มีอะไรแปลกใหม่หรือแตกต่างจากวันอื่นๆ บางคนใช้ชีวิตอย่างที่ใจตนเองปรารถนากำหนดทางเดินชีวิตของตนเองและดำเนินชีวิตในแบบของตนเองใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่บางคนกลับต้องใช้ชีวิตอย่างที่หาใช่ความต้องการของตนเองไม่ ได้แต่ทำตามคำสั่งของผู้อื่นเขาสั่งให้หันซ้ายก็หันสั่งให้หันขวาก็หันไม่มีเส้นทางเดินเป็นของตนเองไม่มีชีวิตตามแบบของตนเองใช้ชีวิตอยู่บนความต้องการของผู้อื่นเป็นความสุขของเขาแต่ว่าเป็นความทุกข์ของตนเอง นอกจากนี้ยังมีรูปแบบชีวิตอีกมากมายที่ต่อให้เอาไปเทลงในทะเลที่กว้างที่สุดทะเลนั้นก็คงดูเล็กไปทันที แล้วคุณหล่ะกำลังใช้ชีวิตอย่างไรกัน วันนี้คุณถามตัวเองรึยังว่าคุณต้องการที่จะใช้ชีวิตอย่างไร ถ้ายังไม่มีเรามีเรื่องที่อยากจะเล่าให้คุณได้ฟังกัน ชีวิตของมะละกอ มีชายผู้หนึ่งชื่อว่า มะละกอ เขาเป็นผู้ที่พิการทางสมองหรือที่เรารู้จักกันว่าโรคออทิสติก เขาใช้ชีวิตอยู่เพียงลำพังด้วยเหตุที่มะละกอเป็นโรคทางสมองที่หลายคนรังเกลียดที่จะคบหาสมาคมด้วยและมิหนำซ้ำครอบครัวของมะละกอก็ยังทอดทิ้งเขาให้เขาต้องใช้ชีวิตตามลำพัง ทุกเช้าหลังจากที่ตื่นขึ้นมาจากเตียงที่เก่าจนแทบที่จะพังได้ทุกครั้งที่สัมผัส สิ่งแรกที่มะละกอทำก็คือไปยืนที่หน้าต่างแล้วแล้วส่งเสียงทักทายกับนกน้อยที่เกาะอยู่บนต้นไม้ริมหน้าต่างที่เขาตั้งใจปลูกและคอยดูแลมาตลอดจนมันเติบใหญ่ หลังจากที่มะละกอทักทายกับนกด้วยภาษาที่นกเองก็ยังไม่เข้าใจแล้วเขาก็จะไปอาบน้ำล้างหน้าแต่งตัวให้หล่อเฟี้ยวเช่นทุกๆวัน จากนั้นก็จะเดินไปที่ตลาดเพื่อที่จะกวาดพื้นทำความสะอาดตลาดเหมือนทุกๆวันแลกกับเงินตอบแทบเพียงเล็กๆน้อยตามแต่เจ้าของตลาดหรือแม่ค้าจะให้แต่ว่าวันนี้กลับไม่เหมือนทุกวันที่เคยเป็น เขาได้เจอกับหญิงผู้หนึ่งเธอทั้งสวยและใจดีรอยยิ้มของเธอทุกครั้งทำให้มะละกอถึงกับตาค้างทุกครั้งที่เห็นเขาตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว ด้วยความที่ไม่สมประกอบทางสมองมะละกอก็เดินเข้าไปแล้วถามถึงชื่อของเธอผู้นั้นและด้วยความใจดีของเธอ เธอจึงบอกถึงชื่อของเธอว่า “ฉันชื่อว่า มะละกอจ้ะ” ช่างน่าแปลกหญิงที่มะละกอตกหลุมรักกลับชื่อว่า มะละกอเหมือนกับเขา มะละกอแปลกใจมากแล้วบอกว่าเราก็ชื่อว่ามะละกอเหมือนกัน หลังจากวันนั้นทั้งคู่ก็ได้พบกันบ่อยขึ้น บางวันก็ชวนกันไปเที่ยวบ้างจนความผูกพันของทั้งคู่เริ่มก่อตัวเป็นความรัก หลายคนอาจแปลกใจว่าคนปกติจะมารักกับคนที่เป็นโรคทางสมองอย่างมะละกอได้อย่างไร เพราะว่าความจริงแล้วทั้งคู่เป็นโรคเดียวกัน แล้วความรักของมะละกอสองคนที่เป็นโรคออทิสติกทั้งคู่ก็ดำเนินต่อไปเป็นความรักที่บริสุทธิ์บนเส้นทางของชีวิตที่แตกต่างจากคนอื่นๆ แต่ก็เป็นเส้นทางชีวิตที่เขาทั้งคู่ได้เลือกร่วมกันบนชะตาชีวิตที่ถูกกำหนดมาแล้วและไม่สามารถเปลี่ยนมันได้ นี่คือชีวิตของเขาทั้งคู่ชีวิตของมะละกอ คุณรู้สึกอย่างไรกับเรื่องที่เพิ่งอ่านจบไปมันตรงกับชีวิตของคุณบ้างหรือเปล่ามันอาจจะไม่ตรงกับชีวิตของคุณทุกอย่างแต่หลังจากคุณอ่านจบแล้วรู้สึกอย่างไรบ้างสงสัยไหมว่ามะละกอดำเนินชีวิตมาอย่างโดดเดี่ยวได้อย่างไรจนกระทั่งได้เจอกับผู้หญิงที่เหมาะสมกับเขาและพบกับรักที่บริสุทธิ์ที่ความรักที่หลายคนก็คงไม่เชื่อ ความจริงแล้วชีวิตของมะละกอเรียกได้ว่าโชคร้ายตั้งแต่เกิด เป็นโรคออทิสติก ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งให้อยู่ตามลำพังตั้งแต่ยังเด็กและยังเป็นที่รังเกลียดของใครหลายคนในสังคม แต่ว่าเขาไม่เคยย่อท้อหรือยอมแพ้เขาทำประโยชน์เพื่อสังคมโดยการกวาดขยะในตลาดสดขยะที่ใครบางคนคนที่ทิ้งขยะเหล่านั้นโดยไม่คิดบ้างว่าใครหลายคนต้องเดือดร้อนจากการกระทำหากว่ามีเด็กบางคนวิ่งเล่นแล้วเผลอไปเหยียบเศษขยะเหล่านั้นเข้าลื่นล้มหัวแตกขึ้นมาจะทำยังไงแต่ว่ามะละกอชายผู้ไม่สมประกอบกลับมาทำความสะอาดกวาดเศษขยะเหล่านั้นเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องร้ายกับใครคนอื่นบางคนอาจมองว่าเขาเป็นภาระของสังคมแต่จริงๆแล้วถ้าหากเรายอมเปิดใจมองในสิ่งที่เขาเป็นแล้วย้อนกลับมานึกถึงตัวเราบ้างถ้าหากว่าคนที่เป็นโรคออทิสติกไม่ใช่มะละกอแต่ว่าเป็นเรา เราจะใช้ชีวิตเพียงตามลำพังได้ไหมเราจะทำประโยชน์เพื่อสังคมได้รึเปล่า เราจะโทษในโชคชะตาของชีวิตไหมเราจะดำเนินชีวิตอย่างไร แล้วเราจะมีความสุขกับชีวิตเหมือนมะละกอได้หรือเปล่า ขนาดผู้ป่วยโรคออทิสติกยังมีความสุขกับชีวิตของเขาได้ แล้วเราล่ะชีวิตของเรา...ทำไมไม่มีความสุขกับมันแต่ต้องไม่เดือดร้อนใครนะ…เฮ้อ…ชีวิตมันมีอะไรกว่าที่เราคิด
ชีวิต
ชีวิต...คืออะไร ชีวิตคืออะไร...
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
บุนนาค · 18 ก.ย. 2552
ชายชาญ วงศ์ชิดวรรณ · 18 ก.ย. 2552
นพดล แสนผูก · 18 ก.ย. 2552
นพดล แสนผูก · 18 ก.ย. 2552
นพดล แสนผูก · 18 ก.ย. 2552
นพดล แสนผูก · 18 ก.ย. 2552
ชีวิตที่อยู่กับปัจจุบันขณะที่หายใจเข้าออกอย่างรู้เท่าทัน..
แล้วจะร้องว่า..อ๋อ.มันเป็นเช่นนี้เองหรอกรึ..
สาธุๆๆ
มีสติในชีวิตนะครับ