หลังจาก “ปิ๊ง” ความว่า “เสน่ห์” ของกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ก็ทำให้เราต้องกลับมาขบ กลับมาคิดว่า “เสน่ห์” ของ G2K นั้นคืออะไร...?

ง่าย...
G2K เป็นอะไรที่ง่าย ๆ ไม่ต้องวุ่นวายนับตั้งแต่ “สมัครสมาชิก”
ง่าย ๆ ไม่ต้องวุ่นวาย ผู้สร้างระบบไม่ได้วุ่นวายกับการ “ตรวจสอบ” พวกเรา ไม่ต้องเช็คว่า เรา เขา เป็นใคร
เว็บบล็อกอื่นกว่าจะสมัครกันได้นี่ก็ เช็คโน่น เช็คนี่ ต้องรออีเมลล์ยืนยัน บางครั้งก็ต้องใช้รหัสบัตรประชาชนกันทีเดียว
แต่ถ้ามองในทาง “นักวิตกศาสตร์” ก็จะกลัวว่าจะมีพวกหวังดี ประสงค์ร้ายเข้ามาแอบแฝง ใช้งานผิดประเภท
เดี๋ยวนี้พวกก่อกวนเข้ามา “กวน” ระบบ “กวนประสาท...
พวกนี้มีไหม “มี” แต่เราก็ “ช่างหัวมัน” เพราะได้มากกว่าเสีย...


ขนาดวัดนี่นะครูบาอาจารย์รุ่นก่อน ๆ ท่านก็ยังเคยพูดไว้ว่า
พระก็เข้าวัด คนดีก็เข้าวัด “หมา” มันก็ยังเข้าวัดเลย

เอาเถอะ ง่าย ๆ ไว้ก่อนแล้วค่อยมา “ร่อน” กันทีหลัง
ถ้าร่อนกันก่อนแล้วบางทีเพชรก็อาจจะหลุดหายไปในแม่น้ำก็ได้เน๊อะ

คนบ้า เขาก็มีความรู้แบบบ้า ๆ
คนเลว เขาก็มีความรู้แบบเลว ๆ
คนดีน่ะสิ ไม่ค่อยมีความรู้แบบดี ๆ
สังคมนี้จึง “น่าเป็นห่วง...”

อื่ม... เขียนมาซะยาว เสน่ห์ข้อนี้ G2K ก็ไม่ได้หายไปไหนนี่หน่า
เอ่... เสน่ห์ข้อไหนหายไปหนอ???

เสน่ห์อันหนึ่งที่พบสำหรับเราก็คือ “โอกาสของคนหน้าใหม่”
เมื่อก่อนหน้าแรกของบันทึกจะมี ๓ บันทึกแรกที่แยกไปตามแต่ละหมวดหมู่
อันนี้ดีมาก เพราะคนหน้าใหม่ก็มีโอกาส “ยืนค้าง” มีบันทึกค้างเพื่อให้คนอื่นติดตามเข้าไปชม
คนหน้าใหม่ก็มีโอกาสถูก “คลิ๊ก” เข้าไปเลือก เข้าไปอ่าน
อย่าล้อเล่นไปเจ้าระบบ “คลิ๊ก” นี้ก็เป็นรายได้หลักของ website ต่าง ๆ ในอินเทอร์เนทเลยทีเดียว
ตอนนี้เจ้า 3 บันทึกแยกหมวดหมู่นี่หายไป โอกาสถูกคลิ๊กของ Blogger หน้าใหม่หายไป แล้วยังแถมให้เราอดคลิ๊กไปอ่านบทความแปลก ๆ ใหม่ ๆ อีกมากมายเลยทีเดียว

บางครั้ง หลายครั้ง เรา “ปิ๊ง” หรือมีไอเดียจากการอ่านบันทึกของ Blogger ท่านอื่น ๆ
วันนี้เราคลิ๊กไปไม่ค่อยเจอ Blogger หน้าใหม่ ๆ หรือว่าเรา “โง่” ไม่รู้ว่าเขาแอบไปซ่อนไว้ตรงไหนก็ไม่รู้

ตอนนี้ “โอกาส” ที่จะเปิด “โลกทัศน์” ของเราน้อยลง
เราได้อ่านบันทึกตามหมวดหมู่ต่าง ๆ น้อยลง
เข้ามาก็ไม่ค่อยเจออะไร ไม่รู้ว่าจะตามไปอ่านตรงไหน จิตใจก็เลย “เซ็ง ๆ…”
นิยามศัพท์เฉพาะ : เซ็ง ในที่นี่หมายถึง ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่เข้ามาอ่าน เพราะว่าไม่รู้จะเข้ามาอ่านอะไร...

เอ่... เขียนมายาวแล้วจะโดนทีมงาน Bomb!!! หรือเปล่านี่
ก็นั่นอ่ะเน๊อะ เรื่องอื่น “ไม่อยากเขียน"  “อยาก” จะเขียนแต่เรื่องนี้

นี่แหละที่เรียกว่าความรู้ที่เกิดมาจาก “อารมณ์”
อารมณ์นี้เป็นตัวตั้งตนในการ “เขียน” นะ
วันไหนอยากเขียนเรื่องไหน จิตใจก็อยากจะเขียนแต่เรื่องนั้น
แต่เรื่องนี้ก่อนเขียนต้องคิดดี ๆ ก็เพราะว่าเป็น “ดาบสองคม”

การวิพากษ์ วิจารณ์กันแบบนี้ถ้าไม่ใช่ที่นี่คงโดน Bomb!!!
แต่ทีมงาน G2K ใจดีเน๊อะ มีอะไรก็ “ถอดบทเรียน AAR” กันได้ (รึเปล่า...?)
ไหน ๆ ก็เขียนมาซะยาวแล้วก็ขออีกหน่อย

ความมีเสน่ห์...!!!
เรื่องช้า เรื่องเร็วเหรอ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีปัญหา G2K เร็วใช้ได้เลย...
เรื่องสวยงามเหรอ อันนี้ยกนิ้วให้ สวยงาม ไฉไลกว่าเก่าเยอะ
เรื่องยากเหรอ อันนี้ก็ยากนะ เพราะว่า “งง ๆ” กับการต้องใช้เวลา “เรียนรู้ใหม่”
เรื่องความใหม่เหรอ ของใหม่ในนิยามของเราคือ ของเก่ามันไม่ดี จึงต้องมีของใหม่ ของใหม่ต้องดีกว่าของเก่า ของเก่าใช้ไม่ได้แล้วจึงต้อง “พัฒนาใหม่...!!!”

อื่ม... เขียนมาตั้งนานเริ่มฉุกคิดได้ แต่เมื่อกี๊ในใจก็ “ไม่อยาก” เขียน (เดี๋ยวโดน Bomb…)
เพราะที่คิดได้นั้นคือ “ของเก่าดีกว่าของใหม่” เสน่ห์ของใหม่ก็เลยก็กลายเป็น “เสน่ห์ร้าย” ทำลายอารมณ์

ดีกว่าอย่างไรเหรอ...?
ก่อนอื่นต้องตัดเรื่องความสวยออกไปนะ เพราะสวยน่ะ สวยกว่าแน่นอน G2K รุ่นใหม่นี้ “สวยจริง ๆ”
แต่ Goal ของ G2K นี่คือ “ความรู้” ที่เป็น “ความรู้ฝังลึก” ความสวยงามที่ G2K ต้องการ คือ “ความรู้”

เสน่ห์ในความรู้ขาดหายไป อ่านบันทึกจาก “หน้าแรก” ได้น้อยลง
เสน่ห์ในการแลกเปลี่ยนความรู้กับ Blogger ใหม่ ๆ ขาดหายไป (หาช่องทางเจอกันยากขึ้น)
เสน่ห์ในการเจอเพื่อนใหม่ลดน้อยลง เข้าเจอช่องทางเจอแต่เพื่อนเก่า ๆ เพื่อนเก่า ๆ เจอกันมากก็ “เบื่อ” เหมือนกันนะ

อื่ม... อันนี้น่าคิด
สงสัยเราจะ “เบื่อ” เข้ามาทีไรก็เจอแต่ Blogger เก่า ๆ ก็เพราะเราไม่รู้จะไปหา Blogger ใหม่ ๆ อย่างไร...?
เมื่อก่อนนี้เจอ Blogger ใหม่ ๆ เยอะ เรื่องแปลก ๆ ก็แยะ
เมื่อก่อนเข้ามาหน้าแรกก็จะอะไรตื่นตา ตื่นใจและ
เดี๋ยวนี้เข้ามาหน้าแรกก็เจออะไร “เดิม ๆ”

นักธุรกิจนี่นะ ที่เขา “หลอก” เงินจากกระเป๋าเราได้ก็เพราะว่าหา “กิเลส” ของเราเจอ
นักธุรกิจ ถ้าหากจะแปลง่าย ๆ ก็คือ นักยั่วกิเลส
หน้าที่ของนักธุรกิจคือ ยั่วกิเลส
เพราะถ้ายั่วกิเลสของเราไม่ได้ เขาก็ “ตาย...”

มะปรางเปรี้ยวมีการบ้านนะวันนี้ มะปรางเปรี้ยวต้องการขบคิดว่า “กิเลส” ของสมาชิก G2K คืออะไรนะ...?
ต้องนำเสนอ (Present) G2K เพื่อยั่วกิเลสของพวกเราให้ได้นะ ถ้ายั่วกิเลสของพวกเราได้ เราคงจะเขียนกันจนตายไปข้างหนึ่งเลยหละ...

พวกเราสมาชิกส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว เราไม่ติดใจเรื่องสวยเรื่องงามเท่าใดนัก

ที่เรามาเขียนกันนี้ก็มาเพื่อ "ทำความดี" มาเพื่อ "เสียสละ" เน๊อะ

ตอนนี้พวกเรากำลัง “ห่อเหี่ยว” มะปรางเปรี้ยววันนี้ต้องเป็น “หมอ” นะ
รักษา เยียวยา จิตใจของ “สมาชิก” ไว้ให้ดี ๆ

อื่ม... คิดขึ้นมาได้ อีเมลล์ “สายสัมพันธ์” ที่เมื่อก่อนมีมาอันนี้ “ดี” นะ เดี๋ยวนี้หายไปไหนเหรอ
คือ ดีในทีนี้หมายถึง สามารถสร้าง “สัมพันธภาพ” ให้รู้ว่าเรา (สมาชิก) และทีมงานไม่คลาดจากกัน

เดี๋ยวนี้อีเมลล์หายไปก็เหมือนกับ “ต่างคนต่างอยู่” ดูห่างเหินกันไปเยอะเลย
น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่าเน๊อะ ต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน

เขียนมายาวเดี๋ยวมะปรางเปรี้ยวเบื่อขี้หน้าเอา
พอแล้วเน๊อะ พอสมควรกับเนื้อที่ในฮาร์ดดิสก์ของ Server
ถ้าพอใจ หรือไม่พอใจอย่างไรก็แสดงความคิดเห็นกันมาได้นะ...