อืม...

ต้องไปทำความเข้าใจเรื่อง ธรรมชาตินะ...

หากไม่เข้าใจคำว่า "ธรรมะ" ชาติที่ท่านสุญญตาเมตตาชี้ทาง

ก็จะพาลโกรธ พาลไม่พอใจ ก็เพราะเจ้าตัวอารมณ์นี้ล่ะอยู่เหนือโลกเรา

ใครเล่าจะยอมเสี่ยงตน...บอก...บอกก็เสี่ยงต่อการโดนด่าก็เท่านั้น?

โชคดีแล้ว...ที่มีกัลญาณมิตรผู้นำพา...

หากว่า G2K ไม่ทำเพื่อสังคม เราก็คงไม่เขียนอะไร...มากมายหรอก

เพราะอย่างน้อยๆ G2K คือ พื้นที่แห่งการฝึกตน ฝึกเสียสละ...เสีลสละออกจากโลกธรรม...

มีผู้คนมากมาย...มา...มาเพื่อหวังตามโลกธรรม

แต่ที่นี่ก็ได้ทำให้เราได้ฝึกฝนทำตามเส้นทางแห่งอริยมรรค อันเป็นเส้นทางการที่น้อมนำ...เรากลับสู่ธรรมชาติ...

หากไม่เข้าใจคำว่าธรรมชาติ...ก็โปรดจงเดินไปสู่ธรรมชาติ เพราะธรรมชาตินั้นเข้าถึงง่าย แต่ความคิดและอารมณ์เรานี่แหละที่ปิดตาเราทำให้เรามองไม่เห็นธรรรมชาติในสิ่งที่เราเป็น เราอยู่...

ประตูใจที่เปิดออก...เราจะมองเห็นว่า...

วันนี้...เราโชคดีแล้วที่เราได้พบกัลยาณมิตร...ที่หาประมาณที่สุดมิได้

หรือเราอยากได้เพียงแค่..คำหวานปลอบประโลม โอ้โลมป้อยอกันไปมา...แล้วอย่างนี้ปัญญา...อันนำพาไปสู่การเสียสละจะได้รับการฝึกฝนไหมหนอ?

การฝึกตน..ทางจิตวิญญาณ ฝึกกันตรงนี้ เวลานี้ เดี่ยวนี้เลย

ไม่ต้องไปวิเวกที่ไหน...หากแต่ฝึกวิเวกที่ใจในท่ามกลางการงานที่รุมเร้า และปัญหาที่บีบคั้น นี่แหละคือ สนามฝึกฝนตน...หากพอจะเดี้ยงๆ เพี้ยนๆ ไป มีไม่กี่คนหรอกที่มาบอกมาเตือน ...G2K น่ะโชคดีแล้ว

อย่าทำลายความโชคดีนี้ของตนเองไปเลย...