• การประเมินที่ทำอย่างถูกต้องเหมาะสมคือการหมุนเกลียวความรู้ระหว่างผู้ปฏิบัติงานกับผู้ประเมิน


• ผู้ปฏิบัติงานได้พลังภายนอก คือผู้ประเมิน มาช่วยขับเคลื่อนการพัฒนางานและพัฒนาตัวเอง   เป็นพลังของการได้มุมมองที่แตกต่างจากมุมมองของผู้ปฏิบัติงาน


• การประเมินควรได้รับการปรับปรุงเพื่อให้มันเข้ามารับใช้เป้าหมายนี้มากที่สุด 


• ดังนั้น กระบวนการประเมิน กระบวนการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ประเมินกับผู้รับการประเมินจึงสำคัญยิ่ง   สำคัญกว่าผลการประเมิน


• กระบวนการสำคัญ ๘๐%   ผลการประเมินสำคัญ ๒๐%


• ผู้ประเมินทำหน้าที่รับใช้ผู้รับการประเมินด้วยการเก็บข้อมูล   และประมวลข้อมูล   เอามาใช้เสวนากับผู้รับการประเมิน ด้วยท่าทีของการเสวนา (dialogue) หรือสื่อสารแนวราบ   เพื่อเรียนรู้ร่วมกัน   ยืนยันความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ความสำเร็จตามเป้าหมาย ลัส่วนที่ถ้าปรับปรุงก็จะบรรลุความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ หรือความสำเร็จตามเป้าหมาย ได้ในอนาคต


• ในกระบวนการ dialogue นี้ ผู้รับการประเมินต้องมีทักษะในการ “ล้วงความรู้” ของผู้ประเมิน เอามาใช้ต่อ    ผมเคยทำเช่นนี้เมื่อราวๆ ปี ๒๕๔๐ เมื่อ สกว. ว่าจ้าง TRIS ให้มาประเมิน สกว.   เป็นครั้งแรกที่ผมรู้จักเครื่องมือ Balanced Score Card   การประเมินครั้งนั้นทำให้ผมได้ความรู้ทั้งวิธีมองผลงานจากหลายมิติหรือหลายมุมมอง   และวิธีวัดผลงานในมิติเหล่านั้น 


• การประเมินจึงเป็นการดึงเอาความรู้ภายนอกเข้ามาใช้ในการพัฒนางาน และพัฒนาคน

 

วิจารณ์ พานิช
๘ ส.ค. ๕๒