เราสามารถเป็นอะไรก็ได้ที่ใจเราอยากจะเป็น

โชคชะตาล้อเล่นกับฉันอีกครั้งเมื่อต้องจับพลัดจับผลูมาเป้นช่าง X-ray โดยไม่ได้ตั้งใจ

เรื่องของเรื่อง เหตุเกิดเมื่อวันนั้น ขณะที่กำลังนั้งทำงานกับน้องชาย (two in one) ร่วมวิชาชีพ ที่พูดขึ้นมาว่า

"พี่ ๆ ทำไมไม่ไปเรียน x-ray ล่ะ จะได้มาช่วยพี่เขานอกเวลาไง เพราะเขามีคนเดียว บางครั้งเขาก็มีธุระ"(ความคิดอันบรรเจิดก็เกิดขึ้นในหัวสมองของฉัน)

"แล้วพี่จะไปเรียนยังไงล่ะ พี่ทำไม่เป็น"

น้องคนนั้นก็ตอบว่า" ไม่ยากหรอก แค่ กด ๆ ถ่าย ๆ ก็ออกมาเป็นรูปแล้ว มาเร็วจะพาไปสมัครเรียนกับอาจารย์กัน"

 และแล้ว.........ฉันก้ได้มาฝึก (มาดูชีวิตฉัน ณ.ช่วงตอนนั้นกัน)

ขั้นตอนที่1  พี่สาวผู้ใจดีก็พาฉันไปเยือนห้องล้างฟิล์มก่อน ทำไมมันมืดตึ๊ดตือยังงี้ล่ะ อยากทำได้ต้องผ่านห้องนี้ก่อน ห้ามเปิดไฟเด็ดขาด ถ้ามีแสงแม้แต่เศษเสี้ยวเดียวฟิล์มจะเสียหมด เข้าใจไหม นี่นะเอาฟิล์มออกจาก คาสเซทนะ แล้วใส่ตรงเครื่องล้างนี่นะ กดตรงนี้ แล้วเครื่องมันจะล้างอัติโนมัติ ถ้าผ่านห้องนี้รับรองทำได้ แต่วันนี้ยังจำได้กว่าจะเปิดเอาฟิล์มออกจากคาสเซทได้เสียเหงื่อไป 1/2 ลิตร ไม่หมูเลยแฮะ

 ขั้นตอนที่ 2 ทีนี้มาเรียนเกี่ยวกับการจัดท่าผู้ป่วยกัน ไม่ยากหรอก เพราะตัวเองรู้จักอนาโตมีคนไข้ดีอยู่แล้ว (ใครบอกคืนอาจารย์ไปบางส่วนแล้วก้มี) มาดูท่านี้นะ CXR แปลว่าถ่ายดูปอดคนไข้ อย่างนี้เขาเรียกว่า PA ย่อมาจาก postero-anter........แปลว่า........นี่นะใส่ตัวนี้นะ เค้าเรียกว่า marker (สัญลักษณ์ซ้าย-ขวา) ตัวใหญ่ใส่กับท่านี้ ,ตัวเล็กใส่กับท่านี้ ไม่ยากหรอก แต่พอปฎิบัติจริง ๆ ใส่ marker ผิดตัวประจำ ต้องเข้าใจความจำเริ่มถดถอย

เห็นม๊ะ ไม่ยากหรอก แต่ต้องมีเทคนิค......นี่ยังไม่หมดนะ มีอีกหลายกระบวนท่าที่ต้องเรียนรู้

ขั้นตอนที่ 3 ที่นี้มาตรงนี้นะ มีเครื่องสี่เหลี่ยม แล้วก็มีรูปสัญลักษณ์ มีตัวเลข กดตรงนี้ตามท่าที่เราจะถ่าย ถ้าจัดแสงสีดี ๆ จะเห็นรูปกระดูกชัดเจน แต่พอทำเข้าจริง ๆ กดไม่ถูกค่ะ  โอ้ย......จัง

ด้วยท่าทีที่ดูมุ่งมั่นและตั้งใจฉันก็ได้เริ่มปฎิบัติงานนอกเวลากับเขา แต่ถึงเวลาจริง ๆ ฉันกลับทำไม่ได้ ลืม นึกไม่ออก วิทยายุทธ์ที่ฝึกมาด้านหมดทุกกระบวนท่าเมื่อเห็นหน้าคุณหมอ

ต้องทำการบ้าน จด ๆ ดูตำรา ทำทุกวิถีทาง พอมาเห็นหน้าคุณหมอแล้วเข่าอ่อนทุกที หลายต่อหลายครั้งที่ทำไป เป็น 1 เดือน 2 เดือน 3 เดือน ความมั่นใจไม่มีเลย เทคนิคที่จดไว้ในสมุด ช่วยอะไรไม่ได้เลย คิดในใจสงสัยต้องถอยเสียแล้วล่ะ (นี่คือความคิด) แต่ชีวิตจริงยังต้องทำเรื่อย ๆ ได้ยินเสียง Tel แล้วชักผวา......แต่ก็พยายามสู้ ๆ ใครจะรู้เห็นท่าทางมั่นใจเข้ามาห้อง X-ray แต่ละครั้ง ใครจะรู้ในหัวใจมันร้าวระบมไปหมดแล้ว

และแล้วเวลาผ่านไป ความตั้งใจที่จะเลิกทำก็มีมากขึ้นทวีคูณ วันหนึ่งก็มีเสียงสวรรค์บัญชาการ ให้ไปช่วยที่แผนก X-ray จันทร์/ศุกร์ เนื่องจากมีตรวจสุขภาพ จนกว่า.....จะหาไม่ และแล้วนิยายชีวิตของฉันก็เริ่มต้นอีกครั้ง มีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้น let 's go

การที่ได้มาทำหน้าที่ตรงนี้ ครั้งนี้ฉันพยายามที่จะเรียนรู้ให้ดีขึ้นกว่าเดิม ทำการบ้านให้เยอะกว่าเดิม และมีหัวหน้าคอยให้ความรู้และเทคนิคเล็ก ๆน้อย ๆ ในการถ่ายภาพแต่ละท่า ฉันเริ่มมีความมั่นใจอีกครั้ง และทำให้ดีที่สุด และแล้วสิ่งที่ไม่น่าเชื่อ ก็เกิดขึ้นในชีวิตของฉันจนได้ I did it , I did it ,ฉันทำได้แล้ว excilent ยอดเยี่ยมที่สุด ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งฉันก็สามารถทำมันได้ (เพราะฉันมีความเชื่อว่า ทุกสิ่งที่พยายามทำต้องสำเร็จในตัวเราทุกคน) ถ้าวันนั้นที่ฉันท้อและละทิ้งมันไป วันนี้ฉันคงไม่ได้มีโอกาสที่จะได้ศาสตร์อีกหนึ่งเป็นแน่ในชีวิตการทำงานของฉัน

ไม่ยากหรอก ถ้าจะทำให้มันผ่าน ๆ ไป แต่ยากที่จะทำให้มันดี

วันนี้อยากจะขอบคุณ 3 โอกาสที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

โอกาสที่ 1 ขอบคุณผู้บริหารที่ให้โอกาสได้ทำ

โอกาสที่ 2 ขอบคุณพี่ ๆ ห้อง X-ray ที่ให้โอกาสได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ และให้โอกาสในความผิดพลาดของฉัน

โอกาสที่ 3 ขอบคุณตัวเองที่ให้โอกาสตัวเองในการที่แสวงหาสิ่งใหม่ ๆ และนำเอาข้อผิดพลาดมาแก้ไขในการทำงานให้สำเร็จ

และวันนี้ฉันก็ได้เรียนรู้ความจริงอีกข้อหนึ่งที่ว่า

"เราสามารถเป็นอะไรก็ได้ที่ใจเราคิดจะเป็น"

              เรื่องโดย "MRS.Cannavoro ' 06"