"ทำวันนี้ให้ดีที่สุด" เป็นคำสอนในศาสนาพุทธของเรา ที่มุ่งจะให้ทุกคนทำวันนี้ให้ดีที่สุด โดยไม่ต้องกังวลว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร เพราะยังมาไม่ถึง และถ้าหากเรามุ่งมั่น ที่จะทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้ว ย่อมส่งผลต่อการกระทำคือได้รับผลที่ดีในวันต่อไป..
อันที่จริงแล้ว ฉันไม่ควรกังวลถึงวันพรุ่งนี้เลยนะ ว่ามันจะเป็นเช่นไร หากมันเป็นเพียงวันเวลาที่เราต้องดำเนินชีวิตต่อไป แต่ที่ต้องกังวล เพราะวันพรุ่งนี้คือวันที่ 19 กันยายน 2552 ที่คนไทยต้องมารับรู้เกี่ยวกับเรื่องความขัดแย้งทางการเมืองอีกครั้ง หลังจากที่เราเคยเจ็บปวด และพยายามลืมกับเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 ที่มีข้อกังขาและเป็นเหตุเป็นผลของการกระทำมาจนถึงทุกวันนี้ และหลังจากนั้นที่ประเทศของเราหยุดการพัฒนา ไว้อาลัยให้กับความวุ่นวายนี้มาโดยตลอด..ยิ่งแก้ไข ก็ยิ่งเหมือนลิงแก้แหเข้าไปทุกที..ฉันไม่อยากให้เห็นข่าวเศร้า ๆ และน่าเบื่อบนหน้าหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้..
ฉันเพียงแต่คิดว่า ทำไมหรือ..การที่คนไทยเรามีความขัดแย้งในเรื่องการเมือง มีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน มันจะเป็นสาเหตุให้คนไทยเรามุ่งทำลายคนไทยด้วยกันเอง การที่เรามีความคิดเห็นที่แตกต่างกันของคนแต่ละกลุ่ม หมายถึงคนเหล่านั้นโง่เง่าในสังคมอย่างนั้นหรือ แล้วความคิดเห็นที่ขัดแย้งนี้ ต้องแบ่งแยกความเป็นไทยของเราด้วยหรือ..แล้วหากเป็นอย่างนั้นจริง ๆ เขาจะไปอยู่ที่ไหนบนโลกนี้หล่ะ..เสียดายที่บรรพบุรุษของเราปกป้องบ้านเมืองไว้ให้ลูกหลานอยู่อาศัยอย่างร่มเย็นมาโดยตลอด เรามีในหลวงที่เคารพรักเทอดทูนในหัวใจของคนไทยทุกคน ..เรามีพระสยามเทวาธิราชทรงคุ้มครองประเทศของเราให้รอดพ้นจากวิกฤติ..แต่หากเรามัวแต่ทะเลาะกัน และแยกเป็นฝักฝ่าย ..ท่านคงไม่รู้จะคุ้มครองใครดี..หรืออาจไม่คุ้มครองใครเลย..แล้วเราจะแย่นะ ..
ก่อนที่จะถึงวันพรุ่งนี้..และต่อไป ..ฉันก็แค่วิงวอน อย่าให้มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นในประเทศไทยเลย..เราทุกคนเป็นคนไทยด้วยกัน ..กินข้าวเหมือนกัน..คิดด้วยเหตุด้วยผล อย่าเอาชนะคะคานกัน โดยที่ทำให้ประเทศไทยเราเป็นแผลร้าวลึกเกินจะเยียวยา..หากไทยไม่รักไทย แล้วใครจะรักเรา..ก่อนจะถึงวันพรุ่งนี้ ที่มันสายเกินไป ...
