เมื่อวันวานช่วงบ่ายไปแล้วถึงเลิกเวลางานที่มหาวิทยาลัยทักษิณ เมืองสงขลา มีการพูดคุยกันในเรื่องเกี่ยวกับงานวิจัย จัดที่ห้องประชุมชั้น 3 ของ คณะมนุษยศาสตร์ ฯ อีกประมาณ 10 นาทีจะบ่ายโมงยูมิก็เดินโต๋เต๋ทอดน่องไปยังที่นั้น โอ...อาจารย์มาคนแรกเลยหนา เลือกนั่งได้ตามสบาย ๆ นะ...อย่างงั้นรึ...อิ อิ อิ
เมื่อลงลายมือแล้ว ผมก็เข้าไปนั่งโต๊ะแถวหน้าละ...และผู้หญิงผมขาวเดินเข้ามาอยู่ในราววัย 62 ปี มีโอกาสได้ทักทายกันคือ รองศาสตราจารย์พรเพ็ญ ฮั่นตระกูล แห่งมหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม...อาจารย์มาพูดให้เราฟังเรื่องนี้ละ...ได้ความว่า...
1 . การวิจัยคืออะไร ตอบ...คือการไล่ล่าหาความจริง เมื่อเจอแล้วนำมาบอกต่อ...
2 . ประโยชน์การวิจัยเพื่อใคร...เพื่อจิตวิญญาณของความเป็นนักวิชาการ
3 . จุดเริ่มต้นการวิจัยละ ตอบ...ต้องหัดเป็นคนสงสัย แล้วค้นหาคำตอบ เอาความจริง เพราะความจริงมันหายากกว่าจะได้มา.
4 . มีเทคนิคหาข้อมูลวิจัยอย่างไร...ตอบ เราต้องหัดสังเกตเราต้องยื่นจมูกไปสูดดมทุกเรื่องละ ทำให้สนุก อย่าท้อ
แล้วรวมข้อมูลให้ได้มาก ๆ แบบอนุมานคือยังไม่ตรงเพ๊ะ อย่างพึ่งด่วนสรุป อย่าง 2 คนยืนรอรถเมล์ แล้วบอกว่า...นี่รถเมล์ที่ผ่านไปคันนั้นนะกระจกหลังแตกเป็นอย่างนี้ทุกคันเลยละ...
คนทำวิจัยจะบอกว่า...นั้นมันพึ่งผ่านไปคันเดียวนี่ คุณด่วนสรุปเกินไปว่ารถทุกคันจะเป็นอย่างนั้น...เอ...ถ้าคิดอย่างนี้ผมว่าการทำวิจัยนี่ง่ายนิดเดียวเพราะเมื่อเราสงสัยอะไรก็ค้นหาความจริงให้เจอและนำมาบอกต่อนั่นแล.
อาจารย์ครับ
ถูกต้องที่สุดเลยครับ
วิจัย ง่าย นิดเดียว
.
.
.
ง่ายนิดเดียว แต่...
ยากเยอะครับ
ฮิ ฮิ
สวัสดีค่ะ คุณ umi วิจัยง่ายนิดเดียวหรือเปล่า ไม่แน่ใจ แต่ใช้เวลามากเหมือนกันค่ะ
สวัสดีครับ คุณหนานเกียรติ
ฮา ๆ เอิก ๆ ...ง่ายเมื่อคิด...
ที่ว่าง่ายนะ ต้องลงมือทำจริง ๆ ค้นหาความจริง ในเรื่องที่เราสงสัย หาเจอแล้วนำมาเล่าต่อ
โดยพูดความจริง มีหลักฐานรองรับ ไม่ผิด แต่พูดความจริงไร้หลักฐานนี่...ตัวใครตัวมันละ
อิ อิ อิ
สวัสดีครับ คุณtukky
อย่างนี้ต้องค้นหาความจริงแล้วละ จะได้คำตอบเองนะครับ
อิ อิ อิ