เมื่อวันเสาร์ที่ ๕ กันยายน ๒๕๕๒ พวกเรา ๑๑ คน ประกอบด้วยผมเป็นหัวหน้าทีม อาจารย์โหน่ง (อาจารย์ขจรศักดิ์  รุ่นประพันธ์) ปอย แฟนอาจารย์โหน่ง นิสิตปริญญาโทเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา ปีสอง โดยมีหัวหน้าห้อง อ้ายเป็นผู้นำทีม ตามด้วย อ.มาลี เจ และอีกหลายๆ คน ซึ่งรวมอายุเฉลี่ยแล้วน่าจะถึงกึ่งศตวรรษ

          พวกเรารวมตัวกันไปล่องแก่ง ลำน้ำเข็ก โดยมี อาจารย์โหน่งเป็นผู้ประสานงาน เนื่องจากเพื่อนของอาจารย์โหน่งเป็นเจ้าของวนธารารีสอร์ทแอนด์สปา ทำให้หักราคาค่าล่องแก่งจาก ๗๕๐ บาทลงเหลือ ๕๕๐ บาท

         เรารวมตัวกันตอน ๑๑.๓๐ น. ที่คณะศึกษาศาสตร์ หลังจากทานข้าวทานปลากันเรียบร้อยแล้ว ก็นัดกันไปรับอ้ายที่โลตัส ตามอาจารย์โหน่งซึ่งล่วงหน้าไปรอพวกเราที่วนธาราฯ แล้ว เราเลือกโปรแกรมล่องแก่งรอบบ่าย ซึ่งวันหนึ่งจะมี ๒ ถึง ๓ รอบ ซึ่งพวกเราควรถึงที่จะไปล่องแก่งก่อนบ่ายโมง เพราะวนธารานั้นเป็นปลายทางของการล่องแก่ง พวกเราต้องนั่งรถคอกหมู (รถเหมือนรถ สุโขทัย-บ้านกร่าง)

รถคอกหมู

             ขึ้นไปอีกประมาณ 1 ชั่วโมงเพื่อขึ้นไปบริเวณต้นลำน้ำ

           เมื่อไปถึงที่วนธารา พวกเราก็เปลี่ยนเสื้อผ้ากันที่ข้างรถเลย รุ่นนี้ไม่มีใครสนใจใครแล้ว เพราะบางคนก็หนีลูกหนีสามีมาเที่ยว ส่วนผมไม่ได้หนี แต่ก็โดนบ่นนิดหน่อย เพราะ ภรรยาไม่อยู่บ้าน(เลยได้โอกาส) ปรากฏว่าไม่ใช่มีแค่แก๊งพวกเราเท่านั้นที่มาล่องแก่ง มีนักท่องเที่ยวที่มาจากต่างถิ่น ประมาณ 40 คน รอพวกเราอยู่ก่อนแล้วโดยเค้าเหมารวมกับที่พัก

          พวกเรารีบกุลีกุจอ วิ่งกระหืดกระหอบไปสมทบกับกลุ่ม และเดินไปยังบริเวณที่เจ้าหน้าที่ล่องแก่งรออยู่ เจ้าหน้าที่ แจกหมวกซึ่งแยกเป็นสีๆ ไว้ ผมได้รับสีเหลือง ส่วนอีกสี่คน ซึ่งแยกออกไปรวมกับ นักท่องเที่ยวอีกทีมหนึ่งได้หมวกสีน้ำเงิน

           เจ้าหน้าที่ของทีมล่องแก่ง อธิบายวิธีการใส่หมวก การสวมเสื้อชูชีพให้กับพวกเรา รวมทั้งวิธีการนั่งเรือว่านั่งอย่างไร ทำให้ไม่ตกในขณะล่องแก่ง ซึ่งก็คือวิธีการนั่งโดยใช้ขาขัดกับเรือ และนั่งพับขาทับกับอีกขาหนึ่งไว้

          หลังจากสาธิตวิธีการจับพาย การพาย และการสั่งว่า พาย ทวน ทำอย่างไร พวกเราก็ทยอยกันขึ้นรถไปเหนือลำน้ำ และเมื่อลงเรือแล้ว ทางคนคัดท้าย ก็ให้พวกเราลองพายดูว่าทำได้หรือไม่ จากนั้น เรือของผมก็ล่องออกมาเป็นลำแรก

        ในแก่งลำน้ำเข็กนั้น มีทั้งหมด ๑๔ แก่ง ใช้เวลาล่องประมาณ๑.๓๐ ชั่วโมงถึง ๒ ชั่วโมงในการล่อง ซึ่งถ้าดูจากกระแสน้ำและลำแก่งแล้วจะดูน่ากลัวมาก แต่ถ้าปฏิบัติตามการป้องกัน ก็จะไม่อันตราย

       เจ้าหน้าที่คัดท้ายเรือ ถามพวกเราชาวกึ่ง ศตวรรษว่า ตอนล่องจะเอาแบบนอมอลๆ หรือเอาแบบมันส์ๆ ถ้าต้องการแบบมันๆ ตอนล่องลงแก่ง ก็จะมีการใส่สวิงให้เรือหมุน ซึ่งหมุนหรือไมหมุน นั้นอยู่ทีเทคนิคกรพาย คือซ้ายทวน ขวาพาย เรือก็จะหมุนซ้าย เอาท้ายเรือข้าล่องลงแก่ง ทำให้เรือหมุนขณะลง ก็จะทำให้หวาดเสียวหน่อย

      เสียงกรี๊ด เพื่อข่มความกลัวและความตกใจ ขณะลงแก่งทำให้พวกเราล่องไปตามกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก ในฤดูฝนของลำน้ำเข็กด้วยความสนุกสนาน และประทับใจไม่ลืม