ขลุ่ยเครื่องดนตรีธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา
การเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ :  มารู้จักขลุ่ยจีนกันเถอะ
    ขลุ่ยจีนเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าที่ได้รับความนิยมในจีน เนื่องจากทำด้วยไม้ไผ่ธรรมชาติ จึงได้ชื่อว่า“ขลุ่ยไม้ไผ่”
    ขลุ่ยทำด้วยหลอดไม้ไผ่ท่อนหนึ่ง ข้างในทะลวงข้อทิ้ง ตัวหลอดมีรูเป่าหนึ่งรู รูปิดเยื่อไผ่หนึ่งรู รูเสียงหกรู รูเป่าเป็นรูอันแรกของขลุ่ย ลมเป่าเข้าทางนี้ ทำให้อากาศภายในหลอดสั่นสะเทือนออกมาเป็นเสียง รูเยื่อเป็นรูอันที่สองของขลุ่ย ใช้เฉพาะปิดเยื่อไผ่ เยื่อขลุ่ยส่วนมากทำด้วยเยื่อต้นอ้อและเยื่อไม้ไผ่ เยื่อขลุ่ยเมื่อได้รับการสั่นสะเทือนของลมที่เป่าเข้าไป จะออกเสียงดนตรีนุ่มนวลและไพเราะ
    แม้ว่าขลุ่ยมีขนาดเล็กและง่ายๆ แต่มีประวัติยาวนานถึงเจ็ดพันปี ประมาณสี่พันห้าร้อยกว่าปีก่อน ขลุ่ยเริ่มทำด้วยไม้ไผ่แทนกระดูก สมัยฮั่นอู่ตี้เมื่อปลายศตวรรษที่หนึ่งก่อนคริสตกาล ขลุ่ยชื่อว่า“เหิงชุย(แปลว่าเป่าตามขวาง)” มีบทบาทสำคัญมากในเครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าสมัยนั้น นับตั้งแต่ศตวรรษที่เจ็ดเป็นต้นมา ขลุ่ยมีการปรับปรุงอย่างมาก ได้เพิ่มรูเยื่อ ทำให้การแสดงออกของขลุ่ยได้รับการพัฒนาอย่างมาก ฝีมือการเป่าขลุ่ยก็พัฒนาไปถึงระดับที่สูงมาก จนถึงศตวรรษที่สิบ พร้อมๆกับบทกวีซ่งและกลองงิ้วสมัยหยวน ขลุ่ยได้กลายเป็นเครื่องดนตรีที่สำคัญในการบรรเลงประกอบเสียงในงิ้วพื้นเมืองและวงงิ้วชนชาติส่วนน้อยต่างๆ ขลุ่ยก็เป็นเครื่องดนตรีที่ขาดไม่ได้

    ขลุ่ยจีน สามารถเป่าออกมาเป็นน้ำเสียงที่หลากหลาย ทั้งเสียงที่ยาวต่อเนื่อง เสียงตัด เสียงเอื้อนสั่น เสียงลื่นไถล และอื่นๆ ซึ่งแสดงออกถึงอารมณ์ที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นทำนองเพลงช้าที่อ่อนหวาน ราบเรียบ หรือ เพลงเร็วที่มีทำนองกระชั้นถี่ มีชีวิตชีวา ก็สามารถแสดงออกมาได้อย่างไพเราะงดงาม นอกจากนี้ ขลุ่ยจีนยังทำเสียงลอกเลียนเสียงในธรรมชาติได้เป็นอย่างดี ราวกับสามารถนำผู้ฟังเข้าไปอยู่ท่ามกลางบรรยากาศของภูเขาสูง สายน้ำไหล หรือ ท่ามกลางดอกไม้หอม ที่มีเสียงนกร้องเบิกบาน
    ขลุ่ยจีนมีหลายคีย์ เหมือนกับเมาท์ออร์แกน ซึ่งขลุ่ยที่เป่าง่ายจะเป็น คีย์ ซอล แต่คีย์อื่นๆก็ไม่ยาก

วิธีจับ 
    ให้หันปลายขลุ่ยไปทางขวามือเสมอ นิ้วนางขวาปิดรูแรก(ก้อยขวาไม่ใช้)กลางขวาปิดรู 2 ชี้ขวาปิดรู 3  (ก้อยซ้ายไม่ใช้) นางซ้ายปิดรู 4 กลางซ้ายปิดรู 5 และชี้ซ้ายปิดรู 6 ไล่เสียงจากต่ำไปสูงโดยเปิดทีละรู
การเป่า
    ใช้ริมฝีปากล่างจรดที่รูเป่า เป่าให้ดังเหมือนเป่าปากขวด(ค่อยๆหาเหลี่ยมหามุม ไม่ยาก ถ้าได้จะไม่ต้องออกแรงเป่ามากก็จะดัง) ให้ลมออกมาจากกระบังลมไม่ใช่จากกระพุ้งแก้ม เป่าออกเตปแรกให้ได้ ออกเตปที่ 2 อาศัยการเปลี่ยนรูปปากด้วย ต้องการเสียงสูงต้องทำลมให้แรงขึ้นและแหลมหน่อย ฃลุ่ยจีนถ้าฝึกเป่าจนชำนาญ สามารถเล่นได้ถึง 3 ออคเตป
ข้าพเจ้ากับการเป่าขลุ่ย
    จากประสบการณ์ในการเป่าขลุ่ยจีนนั้น  ช่วงแรกในการฝึกคือ  ต้องเป่าให้ขลุ่ยมีเสียงก่อน และให้มีเสียงต่อเนื่องสม่ำเสมอไม่ขาดช่วง  ซึ่งการฝึกในช่วงนี้เป็นช่วงที่ลำบากมาก  ต้องใช้ความพยายามและความอดทนอย่างยิ่ง  ในช่วงที่ข้าพเจ้าฝึกนั้นใช้เวลาในช่วงแรกถึง 1 เดือนเลยทีเดียว  หลังจากเป่ามีเสียงแล้วก็ต้องมาไล่โน้ต  ช่วงนี้จะไม่ค่อยยากนัก  ช่วงต่อมา คือเป่าให้เป็นเพลง  การฝึกช่วงนี้จะต้องใช้ความตั้งใจและความพยายาม  จากที่ได้กล่าวมาข้างต้นแล้วว่า  การเป่าขลุ่ยที่ถูกต้องนั้นไม่ต้องเป่าแรงมาก เสียงก็จะดัง แต่เรากำลังหัดดังนั้นมุมที่เราจะสามารถเป่าได้อย่างสบายให้ได้ก่อน เพราะถ้าเราเป่าแรงจะทำให้เราเหนื่อยง่าย และอาจเกิดอาการเวียนศีรษะได้  โดยเฉพาะเมื่อต้องเป่าเพลงที่มีจังหวะเร็ว  จะทำให้เกิดอาการหายใจไม่ทัน  ซึ่งกว่าข้าพเจ้าจะผ่านช่วงนี้ไปได้ก็ใช้เวลาพอสมควรเลยทีเดียว  ช่วงต่อไปคือการเป่าให้ไพเราะ  ซึ่งต้องอาศัยเทคนิคและประสบการณ์ ซึ่งในช่วงนี้ข้าพเจ้ากำลังฝึกฝนอยู่ 

          

แหล่งอ้างอิงและค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติม
http://dek-d.com/board/view.php?id=677687&pageno=1
http://thai.cri.cn/chinaabc/chapter23/chapter230308.htm
http://www.clmschool.net/flute.php
http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=phuetphonboriboon&month=08-2006&date=24&group=5&gblog=1