แด่ ... วิทยาศาสตร์ที่(เคย)ไม่รัก

ย้อนไปเมื่อประมาณเกือบสี่ปีที่แล้ว ข้าพเจ้าก็เป็นแค่เด็กมัธยมต้นธรรมดาๆคนนึงที่ เดินมาถึงทางแยกแรกทางการเรียนของชีวิต พอถึงเวลาก็ต้องเลือก จะเรียนต่ออะไรดี ด้านไหนดี ต่อที่ไหนดี ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่าจะเป็นเด็กสายวิทย์ ไม่เคยคิดว่าอยากเรียนเลข ไม่เคยจินตนาการภาพตัวเองนั่งคำนวณสูตรฟิสิกส์ ทำเล็ปทางเคมี เล็ปชีวะ หรือ อะไรต่างๆที่ ขึ้นชื่อว่าเป็นวิทยาศาสตร์ ข้าพเจ้าไม่แม้แต่คิดจะเกี่ยวข้องให้ปวดสมอง แต่ในที่สุด … ก็ยังจำใจเลือกเดินทาง วิทยาศาสตร์ สายนี้ และจำใจอยู่กับมันเรื่อยมา

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งปีเต็มที่เป็นเด็ก ‘สายวิทย์’...

ก่อนที่ข้าพเจ้าจะมีโอกาสได้อ่านหนังสือเรื่องสั้นของนักเขียนคนโปรด ณ ร้านหนังสือใกล้บ้าน... หนังสือที่เปลี่ยนแปลงทัศนคติต่างๆของข้าพเจ้าต่อวิทยาศาสตร์ หนังสือที่เปลี่ยนแปลงข้าพเจ้าไปตลอดกาล

หนังสือที่เขียนโดย วินทร์ เลียววาริณ นักเขียนฝีมือดี นักเขียนคนโปรดของข้าพเจ้า และแน่นอนว่า ต้องเป็นนักเขียนในดวงใจของใครหลายๆคนเช่นกัน

งานเขียนของ ‘วินทร์’ หลายเล่มเปลี่ยนมุมมองการมองทั้ง คน และโลกนี้ของข้าพเจ้า

โดยเฉพาะ .... หนังสือชุดรวมเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์

เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า ดาดาว และ จรูญจรัสรัศมีพราว พร่างพร้อย

เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า ดาดาว (2538)
รวมเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์ ชุดที่ 1
รวมเรื่องสั้นไซไฟที่ผสานปรัชญาตะวันตกกับตะวันออกเข้าด้วยกัน เป็นเรื่องสั้นที่จบหักมุมและสะท้อนสังคม โลก มนุษยชาติ ปรัชญา

ได้ัรับเลือกเป็นหนึ่งใน 88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์

อ้างอิงข้อมูลจาก http://winbookclub.com/bookdetail.php?bid=19

จรูญจรัสรัศมีพราว พร่างพร้อย (2548)
รวมเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์ ชุดที่ 2 ต่อจาก เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า ดาดาว

รวมเรื่องสั้นไซไฟที่สนุกและเปี่ยมจินตนาการ ผสานปรัชญาตะวันตกกับตะวันออกเข้าด้วยกัน เป็นเรื่องสั้นที่จบหักมุมและสะท้อนสังคม

อ้างอิงข้อมูลจาก http://winbookclub.com/bookdetail.php?bid=18

                   หนังสือทั้งสองเล่ม ทำให้ข้าพเจ้ารับรู้ถึง เสน่ห์และความน่าสนใจของวิทยาศาสตร์ เปิดมุมมองที่ข้าพเจ้าไม่เคยมองเห็น มุมมองใหม่ของข้าพเจ้าต่อวิทยาศาสตร์ที่น่าหวาดกลัว

                   เนื้อหาในหนังสือ เขียนเล่าถึงวิทยาศาสตร์กับชีวิตประจำวัน และวิทยาศาสตร์กับความละเอียดอ่อนของจิตใจมนุษย์   การใช้วิทยาศาสตร์เป็นเครื่องมือในการ สรรสร้าง และ ทำลาย สิ่งต่างๆ เหล่านี้ ทำให้ข้าพเจ้าได้คิดว่า ‘วิทยาศาสตร์ใกล้ตัวเราแค่นี้เอง’

ข้าพเจ้าเปิดใจรับกับวิทยาศาสตร์มากขึ้นนับจากวันนั้น   จนถึงวันนี้

                   วันที่ ชีวิตของข้าพเจ้ายังคงเดินบนเส้นทางสายวิทยาศาสตร์   ยิ่งเรียนรู้อย่างเปิดใจ ก็ยิ่งได้พบสิ่งใหม่ๆที่แสนอัศจรรย์ ไม่เคยเบื่อ วันนี้ข้าพเจ้าชอบที่จะมีวิทยาศาสตร์อยู่ข้างๆเสมอ   ให้วิทยาศาสตร์เป็นเพื่อนร่วมเดินทาง และไขข้องสงสัยของปรากฏการณ์มากมายที่เกิดขึ้น ให้วิทยาศาสตร์ช่วยเป็นอีกเหตุผลของชีวิต

                   ต้องขอบคุณหนังสือ นวนิยายแนววิทยาศาสตร์ ทั้งสองเล่ม ที่เปลี่ยน ข้าพเจ้าให้กลายเป็นคนรักในวิทยาศาสตร์ และ กลายเป็นคนที่พร้องจะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆได้อย่างเปิดใจ   ขอบคุณ

ขอบคุณอีกครั้ง ... จากใจจริง

แหล่งข้อมูล :: http://winbookclub.com