ท้องฟ้าสบาย หมายเลขสิบเอ็ด

และแล้วฝนก็ตก...
ฉันรู้แล้วล่ะ ว่าฉันชอบฤดูฝน
ทุกครั้งที่ฝนตก ต่อมอารมณ์เบิกบานก่อเกิด
กาแฟหอมยิ่งหอม

คุ้นกลิ่นอดีตอันงดงาม
บ้านฉัน , ทิวหญ้าสุดลูกหูลูกตา
แปลงผักข้างบ้าน มะเขือ พริก ถั่วฝักยาว ผักบุ้ง
อวบอ้วน เขียวเต็มแปลง , อิ่มกับหลายมื้อผัก
หากฝนตกไม่แรงเกินไป หยิบร่มมาเดินเล่น
ให้เม็ดฝนกระทบผิวผ้า ผิวเนื้อ
เอามือรองน้ำฝนพอฉ่ำ เทออก

แม่เรียกให้เข้าบ้าน...
เสมือนไม่ได้ยิน ยังคงเริงร่ากับอาณาจักรแห่งฤดูกาล

คืนนี้ , ท้องฟ้าบ้านฉันฝนพร่างพรมหรือไม่ ? ฉันไม่รู้
จากหน้าต่างซึ่งฉันอยู่น้ำฟ้าไหล
จึงรู้สึกคิดถึงระหว่างไกล
แห่งเธอ อดีตวัยอันงดงาม .

 

* * รับความรักฉันเถิด..มันเป็นของเธอ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/weed

 

[วราภรณ์]

• มาซึมซับภาพอดีตด้วยคนค่ะ
  อ่านแล้วก็มองเห็นภาพชีวิตชนบทที่งดงาม
• ขอบคุณค่ะ