ผมนั่งเป็นประธานการประชุม กกอ. มาแล้ว ๙ ครั้ง ยิ่งนานขึ้นผมก็ยิ่งเห็นมายาภาพในที่ประชุมชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
มายาภาพแปลว่าภาพหลอก ภาพที่ตนเห็น ไม่ใช่ภาพจริง
ที่ร้ายคือ กรรมการต่างคนต่างมีมายาภาพคนละแบบ ในบางครั้งหรือบางเรื่อง แตกต่างกันแบบสุดขั้ว
ที่ดีคือ กรรมการแต่ละท่านเป็นผู้ใหญ่มาก จึงไม่เสนอความเห็นแบบขัดแย้งกัน ไม่มีการทะเลาะกัน หรือบลัฟกัน แบบที่เห็นในวงการเมือง
ที่น่าเป็นห่วงคือ เรื่องที่ซับซ้อนมากๆ หลายเรื่องไม่มีการตัดสินนโยบายที่ชัดเจนจริงจัง ปล่อยให้ปัญหาคาราคาซังเรื่อยไป นี่คือสภาพสังคมไทยในเกือบทุกด้าน
เพราะเราไม่มีวิธีเอาชนะมายาภาพที่ผิวเผินและขาดความครบถ้วน
เราวางระบบงานเอาชนะปัญหานี้โดยจัดให้มีคณะอนุกรรมการวิจัยระบบอุดมศึกษา ก็พบปัญหาใหม่ คือเจ้าหน้าที่ สกอ. ไม่มีทักษะในการจัดการให้เกิดงานวิจัย แถมยังบอกว่าไม่มีเงินเสียอีก
เราหวังว่า สถาบันคลังสมองของชาติจะช่วยรับงานจัดการวิจัยระบบอุดมศึกษาไปทำ โดย สกอ. จัดสรรงบประมณให้เพียงพอ
ถ้าแก้ปัญหานี้ไม่ได้ ผมก็ไม่รู้จะเปลืองชีวิตอยู่กับเรื่องนี้ไปทำไม
วิจารณ์ พานิช
๕ ก.ย. ๕๒
กราบเรียน ท่าน อาจารย์หมอวิจารณ์
เรียนท่านอาจารย์หมอที่เคารพ
มนุษย์อาจจะไปเหยียบดวงจันทร์ เดินทางทางข้ามโลก ข้ามทะเลได้อย่างรวดเร็วจากการพัฒนาทางวัตถุ แต่สิ่งที่มนุษย์ก้าวผ่านได้ยากที่สุด/เรียกได้ว่าพ่ายแพ้กันส่วนมากในปัจจุบัน คือการก้าวข้ามผ่านทางสภาวะจิตใจพื้นฐาน ที่เป็นลักษณะของความมีอัตตาที่สูงที่เป็นไปในลักษณะการสะสม วัตถุ ลาภ ยศ สรรเสริญ เกียรติและอำนาจ เพื่อสร้างทั้งภาพลักษณ์ และการได้รับการยอมรับจากสังคม เป็นการแพ้ใจตัวเองในสังคมทุกระดับ แม้ในระบบการศึกษาที่บอกว่า “สังคมอุดมปัญญา”มีผลทำให้กระบวนทัศน์ดำเนินการ ตัดสิน วิเคราะห์ ตีความ อยู่ภายใต้สภาวะจิตแบบ mundane mind ซึ่งเป็นระบบการคิด และสติปัญญาที่ระดับนี้ ไม่ได้มีอิสระมากพอที่จะเห็นสิ่งต่างๆไปตามความจริง ...เห็นไปตามมายาคติ...กระผมประเมินตัวเองว่าเนื้องานส่วนใหญ่ กระผมก็ทำงานในระบบ "The wolrd of delusion" ทุกวัน...ไม่รู้ว่านานไป วันข้างหน้า สักวันกระผมจะเริ่มขัดแย้งในงานตัวเองกับจิตใจที่ต้องการในระดับลึกๆหรือไม่..หรือว่าตอนนี้กระผมเสียสติไปแล้ว..แต่กระผมไม่รู้ตัวเองก็เป็นได้
เรียนแสดงความเห็นด้วยความเคารพครับผม
นิสิต
เราวางระบบงานเอาชนะปัญหานี้โดยจัดให้มีคณะอนุกรรมการวิจัยระบบอุดมศึกษา ก็พบปัญหาใหม่ คือเจ้าหน้าที่ สกอ. ไม่มีทักษะในการจัดการให้เกิดงานวิจัย แถมยังบอกว่าไม่มีเงินเสียอีก
ไม่มีเงินก็ทำได้ครับ แต่อยู่ที่ว่าเขาจะตั้งใจทำไหม
เรียนอาจารย์Prof. Vicharn Panich ที่เคารพ
paaoobtong
11/09/52
12:11
<h3> <span style="text-decoration: underline;"><em>The </em></span><a onmousedown="return clk(this.href,'','','res','1','')" href="http://worldofdelusion.com/"><em>World of Delusion</em></a> (ถูก) กระผมพิมพ์ "<span style="COLOR: #0000ff"><span style="BACKGROUND-COLOR: #ffff00">The wolrd of delusion" (ผิด)</span></span></h3>
แก้ไขใหม่ที่พิมพ์ผิดไปประข้อความที่ว่า "The world of delusion"
นิสิต
เรียนอาจารย์ที่เคารพ
ผมเรียนรู้ว่าการเลียนแบบนโยบายที่มาจากต่างประเทศนั้นควรมีการปรับให้เหมาะสมกับไทยหรือใหม่ ผมกำลังกล่าวถึงนโยบายการเงินอุดมศึกษา ที่ตั้งหน่วยงานกันชนขึ้นมาเพื่อจัดการงบประมาณของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ (เลียนแบบอังกฤษ) และตั้งธงไว้ว่าจะยุบมหาวิทยาลัยเล็กให้ได้
1. ยุบแล้วสังคมดีขึ้นหรือไม่
2. มหาวิทยาลัยเล็กหลายแห่ง ผมว่ามีปัญหาเรื่องคอร์รัปชั่นและธรรมาภิบาลมาก เป็นบ่อเกืดปัญหาทั้งมวลรวมถึงการบริหารจัดการและการไม่ผ่านการประเมิน ทำไมเราไม่ไปแก้ปัญหาตรงนั้น หรือการยุบคือการแก้ปัญหา
3. การปฏิรูปครั้งนี้ไม่ได้ใช้ หรือเปลี่ยนแปลงนโยบายการเงินอุดมศึกษาใหม่ เพราะเน้นอุดหนุนคนเก่ง คนไม่เก่งอยากเข้าต้องจ่ายแพง ก็เป็นนโยบายแบบเดิม ๆ ที่ทำให้สังคมเหลื่อมล้ำมากยิ่งขึ้น มันมีนโยบายการเงินอุดมศึกษาอีกหลาย ๆ อย่างที่จะแก้ไขได้ แต่ผลของมันต้องออกมาว่า คนรวยจ่ายค่าเรียนมากกว่าคนจนหรือรัฐต้องอุดหนุนคนจนมากกว่า เช่นภาษีบัณฑิต แต่คงเป็นนโยบายไม่ได้เพราะคนรวยเป็นคนออกกฎหมาย
3. เห็นด้วยกับอาจารย์ ซึ่งทั่วโลกสนับสนุนให้เอกชนเข้ามารับภาระต้นทุนการศึกษาเพิ่มขึ้น
โดยความเคารพอย่างสูง
ฉันธะ
สาธุค่ะ