เรื่องเล่าดีๆ ของคุณแม่คนเก่ง

เมื่อคืนวานโทรศัพท์คุยกับภรรยา มีเรื่องเล่าของลูกสาวคนโต อยู่ชั้น ป.๔ ในปัจจุบัน

ลูกสาวเอากระดาษที่มีการขยำทิ้งมาให้คุณแม่อ่าน ในนั้นเป็นเนื้อความที่เขียนถึงลูกสาวในเชิงด่าว่า ต่างๆ นานา จากเพื่อนของเธอคนหนึ่ง เมื่อเขียนแล้วก็ฝากให้อีกคนเอามาให้

คุณแม่อ่านอย่างใจเย็น แล้วถามลูกสาวว่า "คิดอย่างไร? โกรธคนที่เขียนไหม?"

ลูกสาวก็ตอบว่า "ไม่โกรธ เพราะเพื่อนหลายคนก็ไม่ชอบเธอ แม้แต่คนที่นำกระดาษแผ่นนั้นมาให้ก็ไม่ชอบเธอคนที่เขียน"

คุณแม่บอกว่า "งั้นก็ช่างเขา ให้อภัยเขา เขาคงอิจฉาเรา" (คำว่าอิจฉาก็บอกคุณแม่ตอนคุยกันไปว่าน่าจะเลี่ยง อาจใช้คำว่าไม่พอใจ, ไม่ชอบ)

คุณแม่เสริมว่า "ดีแล้วที่ลูกเอามาเล่าแม่ จะได้ปรึกษากัน คุยกัน"

ลูกสาวก็เข้าใจ และสุดท้ายบอกว่า "แม่อย่าบอกพ่อนะ"

แม้ประโยคสุดท้ายจะไม่ถูกใจคุณพ่อเท่าไหร่ แต่ก็ต้องทำงง ลืมไป ทำเป็นว่าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ แต่ก็ชมเชยคุณแม่ไปเสียยกใหญ่ เก่งมากเลย Shot นี้ ขอชื่นชมด้วยใจจริง

ยังสงสัยเลยว่าถ้าเป็นเราจะทำได้ไหม? คิดทันไหม? ใจเย็นพอไหม? แต่เชื่อแล้วว่ามีคนทำได้จริง อย่างน้อยก็ใกล้ตัวเรา

ไม่ง่ายครับ แต่ทำได้ ต้องพยายาม สู้ๆ ครับ คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลาย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เก็บเอามาฝาก



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

จะพยายามต่อไปครับ เลี้ยงลูกนี่ไม่ง่ายเลยนะครับ

ตอนนี้ลูกมีนิสัยชอบขโมย และชอบโกหก รบกวนคุณ "ผู้ไม่ประสงค์ออกนามช่วยแนะนำด้วยครับ

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ู^

^

ข้อแรก เราต้องไม่โกหก

เอากรณีข้างบนที่เล่าเป็นตัวอย่าง คุณพ่อจะต้องไม่พูดถึงเรื่องนี้โดยเด็ดขาด เพราะคุณแม่่รับปากกับลูกสาวไว้แล้ว หากคุณพ่อไปถามไถ่แบบว่ารู้เรื่อง ลูกจะสงสัย ตกลงกันไว้ทำไมไม่ทำตาม

มีอย่างหนึ่งที่ครอบครัวผมไม่ทำคือ การไม่เอาของที่ไม่ใช่ของเราเข้าบ้าน เช่น ของจากที่ทำงาน เป็นต้น

ไม่รู้ช่วยตอบไหมนะครับ แต่พยายามต่อไป ไอ้มดแดง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ

จะพยายามต่อไปครับ ^0^