อยู่คนเดียวให้ได้

อยู่คนเดียวให้ได้

 

ความรักที่คุณเพาะบ่มมานานจนได้ที่จนคุณเองคิดว่านี่แหละคือ...รักแท้บางทีไม่อาจเป็นอย่างที่คุณคิดคุณจำความรู้สึกของกอดแรกได้ไหมมันอบอุ่นจนคุณเองก็บอกไม่ถูกมันเป็นกอดแรกเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ร่วมกันนั่นหมายความว่าคุณกับเขา...ได้ให้สัญญาร่วมกันคุณเคยคิดไหมว่าวันหนึ่งสัญญาที่ให้ไว้ซึ่งกันต้องกลับกลายเป็นโมฆะเพียงเพราะว่าใครคนหนึ่งผิดกติกาโดยยกเหตุผลไม่ดีต่างๆนานามาต่อว่าคุณคุณไม่ต้องแปลกใจเพราะนั่นคือกลไกของธรรมชาติที่ถูกเขาสร้างขึ้นมา...เพื่อที่จะบอกลาคุณคุณอาจโอบกอดเขาไว้และใช้สายตาคู่นั้นเว้าวอนมันเป็นสายตาอบอุ่นคู่เดิมเมื่อแรกพบที่คุณเคยมองเขาและเขาก็มองตอบคุณด้วยความรู้สึกเช่นเดียวกันหากวันนี้สายตาเย็นชาคู่นั้นของเขาไม่อาจแม้แต่จะเหลือบมองสายตาเว้าวอนคู่นี้ของคุณกติกากำหนดเกมได้แต่กำหนดใจคนไม่ได้คุณต้องยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นคุณอาจจะเจ็บตรงก้อนเนื้อที่ในอกซ้ายแน่นอนไม่มียาชนิดใดรักษาได้เวลาเท่านั้นที่จะช่วยปฐมพยาบาลคุณหากคุณเคยโอบกอดเขาครั้งสุดท้าย...ของการจากลาคุณจำความรู้สึกของกอดครั้งนั้นได้ไหมคุณจะรู้สึกแตกต่างจากกอดแรกโดยสิ้นเชิงจนคุณเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันมันเป็นกอดสุดท้ายเพื่อที่จะต้องไปจากกันนั่นหมายความว่าคุณกับเขาได้ล้มเลิกสัญญาต่อกันแล้วคุณอาจกำลังเคว้งคว้างเจ็บปวด...และเปล่าดายคุณกำลังต้องการใครสักคนอยู่เคียงข้างคุณทุกเวลานั่นเพราะว่าคุณไม่อยากอยู่คนเดียวเพราะเวลาที่คุณอยู่กับตัวเองเมื่อไหร่คุณจะพบกับภาพความทรงจำเก่าๆของคุณและเขาที่เคยมีต่อกันมันย้อนเข้ามาทักทายทุกครั้งในความนึกคิดเหมือนหนังม้วนเก่าที่คุณไม่อยากดู...แต่ก็ต้องทนดูเพราะมันจะฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าบางทีคุณอยากหาหนังเรื่องใหม่มาอัดซ้ำแต่คุณก็ทำไม่ได้บางทีคุณอยากปิดมันแต่คุณก็ทำไม่ได้เพราะหนังเรื่องนี้ดูด้วยหัวใจ...ไม่ใช่ดวงตายิ่งวนเวียนฉายหลายรอบเท่าไหร่คุณยิ่งเจ็บช้ำมากเท่านั้นคุณต้องอยู่คนเดียวให้ได้ในเมื่อครั้งก่อนคุณยังไม่เจอเขาคุณก็เคยอยู่มาแล้วจะอยู่คนเดียวอีกสักครั้งก็ไม่เห็นเป็นไรคุณยังมีพ่อมีแม่พี่น้องและเพื่อนดีๆอีกหลายคนที่คุณรักแล้วเขาก็รักคุณเวลาที่คุณรู้สึกเหงาจงนึกถึงพวกเขาเพราะนั่นคือยาบรรเทาความเจ็บปวดของคุณคุณต้องอยู่คนเดียวให้ได้เพราะชีวิตคุณ...เป็นของคุณอย่าให้ใครบางคนในใจ