"เรื่องเล่าข้างเตียง"

7 กย.52 20.00น.

วันนี่กลับมาถึง 07.30 น.ลุ้นระถึกกลัวสายแต่สามารถกลับมาวิ่งผ่านน้ำรับเวรทันแต่แบบไม่ได้ทานอะไร

ตอนเช้า  วันนี้คนไข้ 42 คน หัวหน้าบอกว่าเริ่มปกติ (นึกในใจไม่ปกติแบบไหน )

วันนี้ตอนบ่ายประชุมคณะทำงานวิจัย...งานเข้าไม่แคล้วรับงานวิชาการกลยุทย์ตัวชี้วัด...

คณะทำงานคุยภาษาเดียวกันก็โอเค...วันนี้มีเรื่องข้างเตียงมาเล่า...แต่คงเป็นพรุ่งนี้น่ะค่ะเพราะต้องรีบกลับ

แล้วเด็กหอค่ะ...อีกอย่างวันนี้ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้ามีคนเขาประท้วงแล้วดิ้นใหญ่เลย...

[ครูก้อย]

เข้ามาอ่านบันทึก

และด้วยความเป็นห่วงว่า ตอนนี้อยู่ที่ไหน ทำอะไร

ฝึกงานหรือเริ่มทำงาน

เล่าแบบอ่านแล้วไม่งงนะ ครูก้อยแก่แล้ว ตามไม่ค่อยทัน

ทำงานหนัก ก็ต้องดูแลตัวเองด้วย การพักผ่อนเป็นเรื่องสำคัญ

แล้วใครกันที่ประท้วง น้องปิ่นปิดเทอมแล้วเหรอ

ฝากบอกด้วยว่าป้าก้อยคิดถึง

[ประไพพิศ]

แวะมาทักทายด้วยความเป็นห่วง

ทุกอย่างเหมือนครูก้อยทุกประการ  (แบบคิดเองไม่ค่อยเป็น)555

 

[ครูซ่อมคน]

ขอบคุณค่ะท่านผอ.ที่เป็นช่วงลูกน้องคนนี้เสมอ...ก็ฝึกทำงานด้วยคือขึ้นเวรเช้า

และก็ฝึกเรียรรู้ระเบียบทางทหารด้วยค่ะ..สำหรับผู้สูงวัยก็เอาการอยู่..

แต่ในความหนื่อยก็มีความสุขค่ะท่านผอ....สุขจริงๆที่ไม่ต้องไขว้คว้าเลย

ไม่ใช่อยู่กับท่านผอ.ไม่สบาย..มันสบายเกินไปจนฟุ้งซ่าน...น้องปิ่นอยู่ประจวบฯค่ะ

อยู่กับแม่ตุ๊กเขา...ค่ะแก้มจะฝึกทั้งงานการพยาบาล...และงานบริหารระเบียบ

ทางทหารประมาณ 3 เดือนค่ะ เดือนนี้จะหยุดเสาร์อาทิตย์ตลอดค่ะ...

ครูลิ้มยังกลัว...20 คำถามครูลิ้มน่ะ...ถ้าถามแล้วทำให้พี่เสียนำจาที่ค่าเฟ่...

ไม่ถามได้ป่าว...ตอบครบกลัวเจ็กพ็อตแตก...จนๆอยู่ด้วย...555