จะมีชื่อของทุกคนในคลินิกเบาหวาน แล้วให้ทุกคนติดดาว ในช่องชื่อของตัวเองที่ตรงกับเดือนที่มาตามนัด ใครมาตามนัดทุกเดือน มีดาวมากที่สุดจะมีรางวัลให้นะค่ะ

            บ่ายแก่ ๆ วันหนึ่งในเดือนเมษายน อากาศช่างร้อนอบอ้าวเหลือเกิน ฉันนั่งก้มหน้า ก้มตา เช็คชื่อผู้ป่วยเบาหวานในคลินิกพิเศษ  วันอังคารนี้ทำไมคนไข้ขาดนัดเยาะจังเดือนนี้ มากกว่าเดือนที่แล้วอีกนะ  ดูชื่อก็คนเดิม ๆ จะทำยังไงดีให้คนไข้มาตามนัดคลินิกเบาหวานได้นะ  (ฉันพร่ำถามตัวเองตลอดเวลา)

            ท่ามกลางความเงียบสงัด ของค่ำคืนนั้น ฉันเก็บเอาความกังวลเรื่องการขาดนัดของคนไข้เบาหวานไปคิดตลอดคืน จนเผลอหลับไป แต่แล้วในความฝันก็ไม่มีเรื่องอื่น ฉันแอบฝันในคืนนั้นว่า มีคนไข้เบาหวานมาตามนัดหลายคน ทุกคนมีสีหน้า ยิ้มแย้ม แจ่มใส พูดคุยทักทายกันอย่างสนุกสนาน ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของบรรยากาศในวันนี้ แต่แล้วฉันก็ต้องสะดุ้งตื่นกลางดึก เสียงเพล้ง ! ของแก้วอะไรสักใบ ตกกระทบพื้น ฉันตกใจรีบลุกจากที่นอนอันอบอุ่น โถ! แก้วใบสวยเก็บแสตมป์ Seven 11 แตก แสตมป์กระจายเต็มพื้นห้อง  ฉันก้มลงเก็บแสตมป์แล้วก็นับแสตมป์ที่ไม่ได้นับหลายวัน   แว๊บ...หนึ่งความคิดหนึ่งก็พุ่งมาในสมองทำไมฉันไม่จัดกิจกรรมสนุก ๆ คล้ายการสะสมแสตมป์เมื่อซื้อของมาใช้ในคลินิกเบาหวานบ้าง  ลองดูแล้วกัน ขำ ๆ เผื่อได้ผล คนไข้อาจมาตามนัดมากขึ้นก็ได้

            และแล้วฉันก็เริ่มขายแนวคิดนี้กับเพื่อนร่วมงาน ในวันคลินิกเบาหวน ฉันเล่าถึงกิจกรรมสะสมแสตมป์ให้ลุง ป้า น้า อา คนไข้เบาหวานทุกคนยิ้ม แต่ก็มีบางคนงง ๆ (ฉันลืมนึกไปว่าพะโต๊ะไม่มี Seven 11)  ฉันจึงอธิบายใหม่ว่าจะทำ "ชื่อติดดาว ลดขาดนัด" จะมีชื่อของทุกคนในคลินิกเบาหวาน แล้วให้ทุกคนติดดาว ในช่องชื่อของตัวเองที่ตรงกับเดือนที่มาตามนัด ใครมาตามนัดทุกเดือน มีดาวมากที่สุดจะมีรางวัลให้นะค่ะ   เราจะเริ่มกันเดือนหน้า ขอให้มาตามนัดนะค่ะ

            วันอังคาร สัปดาห์ที่ 2 ของเดือนมาถึง ฉันแอบลุ้นในใจ "จะมาตามนัดกันไหมนะ" โอ้โห! ไม่น่าเชื่อ มากันแทบมืดฟ้ามัวดินคนที่ไม่เคยมาตามนัดก็มา ฉันไม่รอช้ารีบดึงกระดาษที่มีชื่อทุกคนออกมา หยิบดาวขึ้นมาจากกระเป๋า "วันนี้ใครมาตามนัด ลุกขึ้นมาติดดาวเชิญเลยค่ะ " ฉันเชิญชวน

         ทุกคนทยอยกันมาติดดาวที่ชื่อตัวเอง  ใครหาชื่อตัวเองไม่เจอก็มีเพื่อน ๆ รับอาสาติดให้ ใครลืม     ติดดาว จะมีเพื่อนร่วมคลินิกคอยกระตุ้นเตือน ช่องไหนว่างจะมีคนช่างสงสัย ถามหาว่าทำไมเขาไม่มาตามนัด เพื่อนอีกคนจะรับอาสาไปตามให้ ฉันแปลกใจมากที่ฉันแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย ทุกคนในคลินิกเกิดกระบวนการช่วยเหลือเกื้อกูลกันอย่างประหลาด ฉันไม่ต้องให้ใครไปติดตามคนไข้ขาดนัด แต่เขาจะไปติดตามกันเอง  (มาหรือไม่มาอีกเรื่อง) คนไข้คลินิกเบาหวานของฉัน ขาดนัดลดลง     ทุกคนสนุก และตั้งตารอให้ถึงวันนัด เพื่อจะมาติดดาว

            เวลาผ่านมาร่วม 2 ปี แล้ว คนไข้ยังมีที่ขาดนัดอยู่บ้าง แต่ฉันก็ยังพยายามคิดอะไรสนุก ๆ ใหม่ ๆ มาให้คนไข้คลินิกเบาหวานทำอยู่ตลอดเวลา

                                                                                    มณฑิรา  คงตรีแก้ว